Archiwum dnia: 30 pa藕dziernika, 2013

Z premedytacj膮 zabieraj膮 nam 艣wiat艂o

Nadchodzi jesie艅, a zaraz szybko zima i u wielu ludzi pojawia si臋 depresja sezonowa. Podobno 80 % kobiet, niezale偶nie od wieku, cierpi na t臋 przykr膮 przypad艂o艣膰, kt贸ra objawia si臋:

Objawy depresji jesienno-zimowej:

  • smutek, l臋k, dra偶liwo艣膰,
  • k艂opoty z koncentracj膮,
  • wahania nastroju,
  • brak motywacji do dzia艂ania,
  • apatia, poczucie beznadziejno艣ci,
  • utrata zainteresowa艅, zoboj臋tnienie,
  • nadmierny apetyt (zw艂aszcza na s艂odycze),
  • nadmierna senno艣膰,
  • os艂abienie pop臋du seksualnego,
  • u kobiet nasilenie objaw贸w zespo艂u napi臋cia przedmiesi膮czkowego.聽

  • Bardzo wiele os贸b nie wie sk膮d bior膮 si臋 te objawy i dlaczego nagle gorzej si臋 czuj膮 i nie mog膮 sobie z tym poradzi膰. Nie wiedz膮 i nie wi膮偶膮 swych objaw贸w z brakiem 艣wiat艂a, kt贸rym przy zmianie czasu, ponownie nas pocz臋stowano ukradzion膮 godzin膮, O godz. 17 za oknem jest ju偶 ciemno i musimy korzysta膰 ze 艣wiat艂a sztucznego. Ja nie wiem po co s膮 te zabiegi i komu one przynosz膮 jak膮艣 finansow膮 korzy艣膰, bo na pewno nie ludziom wra偶liwcom, na zmian臋 czasu i nag艂膮 utrat臋 dost臋pu do 艣wiat艂a dziennego. Czekaj膮 nas d艂ugie, ciemne, zimowe wieczory, tak przynajmniej do miesi膮ca marca. Ludzie zaczynaj膮cy 聽prac臋 b臋d膮 wychodzili podczas porannych ciemno艣ci i z pracy b臋d膮 wracali jak ju偶 b臋dzie ciemno, a wi臋c nie b臋d膮 mieli prawie wcale dost臋pu do 艣wiat艂a dziennego i tu pochyl臋 si臋 nad projektem luster na zboczach g贸ry w norweskim miasteczku, ton膮cym przez 5 miesi臋cy w ciemno艣ci, gdzie w艂adze miasteczka zadba艂y o to, aby mieszka艅cy odzyskali rado艣膰 偶ycia i czerpali jak najwi臋cej szcz臋艣cia ze 艣wiat艂a s艂onecznego, a u nas nic, tylko ciemno艣膰 widz臋 niczym z filmu „Seksmisja”.

Moje kino

 

Odpoczywam dzisiaj po wczorajszym maratonie szkoleniowym. W telewizji nudy, cho膰 czekam na piln膮 konferencj臋 PO, ale to dopiero o 17 pono膰. W polityce te偶 co艣 si臋 zaczyna i kiedy艣 si臋 ko艅czy, jak to w 偶yciu zwykle bywa. No wi臋c pobieg艂am na VOD Onet i znalaz艂am film, kt贸ry mia艂 艣wietne referencje.聽

„Jest to dramat wyre偶yserowany przez Courtey Hunt otrzyma艂 nagrod臋 g艂贸wna presti偶owego festiwalu filmowego w Sundance. By艂 nominowany, w dw贸ch kategoriach do Oscara oraz wzbudzi艂 uznanie krytyk贸w, widz贸w i tw贸rc贸w (w tym samego Q. Tarantino).

Akcja filmu rozgrywa si臋 na kilka dni przed Bo偶ym Narodzeniem, w pobli偶u granicy pomi臋dzy stanem Nowy Jork oraz Quebekiem… Przej艣cie graniczne wzd艂u偶 zdradliwej, lodowatej rzeki daje mo偶liwo艣膰 zarobienia szybkich pieni臋dzy na przemycie ludzi. Przed pokus膮 zarobku staj膮 dwie zdesperowane, samotne matki – jedna z nich to Amerykanka (Melisa Leo), druga z plemienia Mokawk贸w (Misty Upham)”

Moje osobista ocena, to jest film o kobiecie, kt贸rej skopa艂o si臋 偶ycie. M膮偶 hazardzista w pewnym momencie znika z pieni臋dzmi zaoszcz臋dzonymi na nowy dom. Kobieta zostaje sama, z dzie膰mi, go艂a i weso艂a. Nie ma na jedzenie dla dzieci, nie ma na nic. Obieca艂a dzieciom na 艢wi臋ta Bo偶ego Narodzenia kupi膰 nowy, wypasiony dom, z wielkim jacuzzi. Nagle nadarza si臋 okazja do zarobienia szybkich pieni臋dzy, a chodzi o przemyt imigrant贸w. Ambitna matka wchodzi w ten ryzykowny interes i tu sko艅cz臋 swoj膮 opowie艣膰. Film warty obejrzenia w my艣l zasady, 偶e ka偶da odpowiedzialna matka, zrobi wszystko, by uratowa膰 swoj膮 rodzin臋 i da膰 swoim dzieciom szcz臋艣cie i godziwe warunki do 偶ycia. Polecam, polecam, polecam 馃檪