Archiwum dnia: 17 Maj, 2014

Jak dwie po艂贸wki jab艂ka :)

Ludzie wierz膮, 偶e aby odnie艣膰 sukces trzeba wstawa膰 wcze艣nie. Ot贸偶 nie – trzeba wstawa膰 w dobrym humorze.聽

[ Marcel Achard]P1050490

P1050491

 

M臋偶u kochany!

Skoro mi kibicujesz w prowadzeniu bloga. Skoro tak 艂adnie mi zapozowa艂e艣 przed porannym spacerem z psem, to ja postanowi艂am Ci podzi臋kowa膰 na 艂amach mojego bloga. Kibicujesz mi, co dodaje mi si艂y. Pytasz si臋, co tam na moim blogu s艂ycha膰. Pytasz i jeste艣 zainteresowany moj膮 pasj膮 do opisywania tego, co mnie otacza, a czasami podsuwasz mi ciekawe tematy. Ciesz臋 si臋, 偶e mam w Tobie wsparcie i dzi臋kuj臋, 偶e we mnie nie w膮tpisz.

Jeste艣my jak dwie po艂贸wki jab艂ka 鈥 nieroz艂膮czni. Jeste艣my jak dwa 偶ywio艂y, kt贸re czasami wybuchaj膮 z wielk膮 moc膮, aby za chwil臋 si臋 wyciszy膰 i zrozumie膰, 偶e nie t臋dy nasza droga. Nie k艂贸cimy si臋 wcale i o dziwo, na te nasze starsze lata zrozumieli艣my swoje b艂臋dy.

Jest nam teraz tak dobrze i szkoda wielka, 偶e troch臋 nam zesz艂o, aby tak by艂o jak teraz. Widocznie wiele spraw wydarzy艂o si臋, aby nas nauczy膰 pokory wobec 偶ycia we dwoje. Ja wiem, 偶e istniej膮 ludzie, kt贸rzy 藕le nam 偶yczyli i 偶ycz膮 i w naj艣mielszych snach nie dawali nam 偶adnej szansy na przetrwanie. Ja wiem, 偶e niekt贸rzy wci膮偶 si臋 nam przygl膮daj膮 i nic z tego nie pojmuj膮, bo ludzie s膮 zadowoleni, kiedy gdzie艣 tam co艣 si臋 rozlatuje i ga艣nie. Maj膮 w贸wczas temat do plotek przy kawie z kole偶ankami 馃榾

Najwa偶niejsze, 偶e jeste艣my razem wci膮偶 i b臋dziemy. Nasze dzieci chyba s膮 zadowolone, 偶e te stare lata p艂yn膮 nam w mi艂o艣ci i zrozumieniu. Jak by to wygl膮da艂o, 偶eby艣my wci膮偶 byli na 艣cie偶ce wojennej –聽 wstyd dla nich i wielka troska, a tak jeden kamie艅 w zabieganym 艣wiecie, maj膮 z g艂owy.

Rozejrzyjmy si臋 po naszych s膮siadach. Ile偶 z nich mia艂o w 偶yciu koszmar贸w ma艂偶e艅skich. Niekt贸rzy do dzisiaj ciskaj膮 talerzami i k艂贸c膮 si臋 o drobiazgi. Chcia艂oby im si臋 powiedzie膰, 偶e marnuj膮 swoje 偶ycie i tyle. Jednak ka偶dy sam musi doj艣膰 do wniosku, 偶e szkoda jest 偶ycia na swady i nieporozumienia. My swoj膮 鈥濬al臋鈥 mamy ju偶 za sob膮 i na ca艂e szcz臋艣cie.

Zrobi臋 dla Ciebie wszystko, o co mnie tylko poprosisz, bo Ty jeste艣 i dla mnie oddany i pomocny i jako艣 ci膮gniemy ten nasz w贸zek.

Jest mi臋dzy nami ni膰 porozumienia i potrafimy i艣膰 sobie na ust臋pstwa. Troch臋 to trwa艂o, ale warto by膰 w tym momencie, tu i teraz. Nasze dzieci cz臋sto dzwoni膮 z pytaniem i jak tam u nas? – Dobrze kochane dzieci, bardzo dobrze odpowiadam.

Mamy wnuki i mam nadziej臋, 偶e dobrze nas zapami臋taj膮. Kochamy je wszystkie razem i ka偶de z osobna i cieszymy si臋, 偶e je mamy, a nawet wi臋cej 鈥 jeste艣my z nich dumni.

Niechaj jeszcze par臋 lat los nam da poby膰 ze sob膮 razem. Par臋, dobrych lat, w jako takim zdrowiu.

Kochaj膮ca 偶ona