Archiwum dnia: 1 sierpnia, 2014

Stajemy si臋 dzikim narodem

Jaki jest dzisiaj dzie艅? Uwa偶am, 偶e dzie艅 niezwyk艂ej powagi i zadumy, bo 1 sierpnia 1944 r. wydarzy艂a si臋 wa偶na rzecz. Kto艣 got贸w by艂 odda膰 swoje 偶ycie za nasz kraj i zgin臋艂o tak wiele m艂odych istnie艅. O godzinie 17 stan臋艂y ma minut臋 wszystkie miasta i Ci, kt贸rzy pragn臋li odda膰 ho艂d tamtym, trudnym czasom zatrzymali si臋 i cho膰 Powstanie Warszawskie by艂o podobno bez sensu, to jednak si臋 wydarzy艂o. 聽To by艂 trudny czas i mo偶e dlatego pope艂niono b艂膮d, wysy艂aj膮c ludzi na zag艂ad臋 i 艣mier膰. Cokolwiek po tylu latach nie dywagowa膰, nale偶y si臋 szacunek tamtym ludziom i tym, kt贸rzy 偶yj膮 i dziel膮 si臋 z nami wspomnieniami tragicznymi, ale ten dzie艅 dla wielu nie znaczy nic i zaraz do udowodni臋.

Przegl膮daj膮c fejsa 聽od rana zmieni艂am zdj臋cie w tle, aby upami臋tni膰, cho膰 w ten spos贸b dzisiejszy dzie艅, a potem zapali艂am w domu malutk膮 艣wieczk臋 na znak, 偶e szanuj臋 i dzi臋kuj臋 za oddane 偶ycie, ale za chwil臋 wpada mi w oko sesja roznegli偶owanej modelki, kt贸ra jest w膮tpliwej reputacji, z racji, 偶e po pijaku skasowa艂a kilka aut i co艣 si臋 we mnie zbuntowa艂o, bo ja tu oddaj臋 ho艂d i p艂acz臋 przy piosence „Warszawskie dzieci”, a ta kobieta promuje 聽prawie na golasa jakie艣 kosmetyki. Nie powiem, bo kobieta 艂adna i przystojna, a do tego fotogeniczna, ale co艣 mi zgrzyta jak jasny gwint, bo to chyba nie ten dzie艅 i nie ta pora. Zaczynam si臋 zastanawia膰 dlaczego mnie to dra偶ni i gniecie. Czy jestem tak strasznie martyrologiczna? Czy wynika to z mojego wychowania i oczywi艣cie z nauczania w szkole, 偶e symbole narodowe nale偶y czci膰 godnie? A mo偶e jestem ju偶 na tyle stara, 偶e nie pojmuj臋, 偶e w dzisiejszych czasach liczy si臋 kasa i odpowiednia promocja? Kurcze, nie wiem! Moje wnuki zobaczy艂y dzi艣, 偶e ich babcia zapala 艣wieczk臋 i musia艂am im wyt艂umaczy膰 – po co? 聽Wiem, 偶e jeszcze nie wiele z tego pojmuj膮, ale mo偶e zapami臋taj膮, 偶e kiedy zawy艂y syreny, trzeba odda膰 ho艂d i chwileczk臋 pomilcze膰 w pozycji stoj膮cej?

Inna sprawa, to wkurza mnie os膮dzanie ludzi, 偶e nie stan臋li w godzin臋 „W”, bo mo偶e nie czuj膮 takiej potrzeby, a mo偶e si臋 spieszyli, a mo偶e nie pami臋tali, ale kiedy Dorota Zawadzka opublikowa艂a na swojej osi filmik z helskiej pla偶y, 偶e o 17 ludzie olali sobie powstanie w gaciach k膮pielowych, to we mnie zawrza艂o do jakiego 艣wi艅stwa mo偶na si臋 posun膮膰 i ocenia膰 innych, bo nie chcieli wygl膮da膰 komicznie, w tych gaciach na rozpalonym piachu. Tak sobie pomy艣la艂am, 偶e narodu nie wolno do niczego przymusza膰, bo odczuwanie jest indywidualn膮 spraw膮, a kiedy chwila wymaga skupienia, ta pani psycholog nakr臋ca filmik i go publikuje, a ja si臋 pytam, jakim do cholery prawem? 聽Dlaczego ona nie sta艂a w zamy艣leniu i pokorze, a kr臋ci艂a film, maj膮c nadziej臋, 偶e napi臋tnuje durnych wczasowicz贸w z ca艂ej Polski. 聽To by艂 chwyt poni偶ej pasa i niech ka偶dy my艣li o sobie, bez oceniania i pi臋tnowania, bo nie jeste艣my ulepieni z jednej gliny. Mo偶e ta modelka ma racj臋, 偶e nie przejmuje si臋 tymi, kt贸rzy oddali swoje 偶ycie, bo 偶ycie toczy si臋 dalej, ale wydaje mi si臋, 偶e odrobin臋 szacunku mo偶na z siebie da膰, a zreszt膮 co mnie to obchodzi. Ja p贸kim 偶ywa, podziwiam z szacunkiem i chyl臋 czo艂a, cho膰 nie mia艂am dziadka, ani babci powsta艅c贸w warszawskich!

70 lat od tamtych chwil – 1 sierpnia 2014 r.

Tyle si臋 ju偶 powiedzia艂o, czy Powstanie Warszawskie mia艂o jakikolwiek sens, a wi臋c nie pokusz臋 si臋 o osobiste podsumowanie. To nie mia艂o by 偶adnego sensu po tylu latach grzmie膰 na blogu, 偶e zgin臋li tak m艂odzi ludzie po艣wi臋caj膮c swoje 偶ycie, jak偶e cz臋sto m艂ode 偶ycie.

Min臋艂a w艂a艣nie 17, godzina „W” i Chwa艂a Bohaterom, a moje wnuki mog膮 teraz cieszy膰 si臋 w wolnym kraju z wakacji.

Pami臋tamy!