A kiedy pada deszcz uciekam do mojego kina :)

Na zachodzie pogoda była dzisiaj ciepła, ale deszczowa. Nostalgiczna wręcz, a więc uciekłam do kina. Obejrzałam dwa filmy. Filmy oparte na faktach, ale i filmy bardzo smutne, choć dotykające dwóch różnych spraw. Dwóch problemów, związanych z naszym człowieczeństwem.

Film „Amen”, porusza sprawy II Wojny Światowej. Oficer SS dowiaduje się jak giną ludzie w obozach koncentracyjnych. Był odpowiedzialny za dostarczanie Cyklonu B, który miał niszczyć zarazki i bakterie i kiedy dowiedział się, że ten środek zabija tysiące Żydów, robi wszystko, aby opóźniać dostawy tego śmiercionośnego środka. Dobija się z pewnym księdzem do Papieża, na którego liczył, że otworzy oczy na ludobójstwo, ale tak się nie stało i władze kościelne nie zrobiły nic!

Film ciężki i polecam bardzo odważnym widzom.

Drugi film pt. „W stronę morza” dotyka tematu eutanazji. Walka sparaliżowanego i leżącego od 28 lat o prawo do godnej śmierci jest w tym filmie pokazana w sposób bardzo delikatny. Film niczego nie narzuca, a jedynie pokazuje, że jeśli ktoś nie ma ochoty na dalszą wegetację i życie jak roślina, to ma prawo do decydowania o swoim odejściu.

Piękna gra i pięknie pokazane są marzenia o tym, jak dobrze byłoby być zdrowym. Pokazane są łzy i jest dużo rozmów o życiu i śmierci. Wspaniałe kino – polecam.

11 myśli na temat “A kiedy pada deszcz uciekam do mojego kina :)

  1. To dobrze, że w tym deszczowym dniu byłaś w kinie.
    Po tej krótkiej Twojej recenzji obu filmów, wiem, że to nie dla mnie.
    Nie lubię ciężkich filmów i nie mogę ich oglądać,
    chociaż wiem, że to historia, wolę o tym przeczytać.

    Spokojnej Nocki życzę.

    Polubienie

  2. Widzialas „dziewczyne z tatuazem”? Ogladalam Szwedzka trylogie I po obejrzeniu tez amerykanskiego filmu mam wrazenie, ze bardziej mi „lezy” wersja skandynawska. A tak w ogole, to moj maz mi kupil w wersji ksiazkowej I pochlonelam w kilka dni 🙂

    Polubienie

    1. To samo, ale najpierw bylo nakrecone przez Szwedow, a pozniej prawa do ekranizacji kupili Amerykanie I nakrecili swoja, wysokobudzetowa wersje. Niestety, okazala sie finansowa klapa I zakonczyli na pierwszej czesci. Historia ksiazkowa Stiega Larssona, to trzy tomy serii „MIllenium”:
      1/ Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet (Czyli wspomniana „Dziewczyna z tatuazem”)
      2/ Dziewczyna, która igrała z ogniem,
      3/ Zamek z piasku, który runął.
      Ciezka, psychologiczna proza, ale czytalam jednym tchem – bardzo dynamiczna, mroczna, tajemnicza, plena niespodziewanych zwrotow akcji. Poryczalam sie nawet kilka razy 🙂

      Polubienie

      1. No I wcisnelam za wczesnie. Szwedzi nakrecili plena ekranizacje trylogii Larssona. Amerykanie poprzestali na pierwszej czesci. CHyba zaraz pojde spac, bo tutaj juz 10.30. Pozdrawiam serdecznie I dobrej nocy zycze!

        Polubienie

  3. „Pukając do nieba bram” (Knockin’ on Heaven’s Door) – niemiecki film z 1997 roku. Miodzio, jak Ci sie uda, to obejrzyj. Znow nielatwe kino, ryczalam na koncu, ale nie zmarnowalam czasu – swietna historia…

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s