Archiwum dnia: 20 stycznia, 2015

M贸wi臋 do m臋偶a, bierz aparat i r贸b zj臋cia

Przychodzi taki dzie艅, cho膰 m艂odzi ludzie o tym nie my艣l膮 rzecz jasna, 偶e czas jest po偶egna膰 sw贸j zak艂ad pracy, poniewa偶 przechodzimy na zas艂u偶on膮 i wymarzon膮 emerytur臋. S膮 kwiaty, mi艂e s艂owa zapewniaj膮ce, 偶e nigdy nie zostaniemy zapomniani, poniewa偶 swoj膮 prac膮 wnie艣li艣my tak wiele i byli艣my cenionym pracownikiem i takie tam inne. 艁ezka w oku si臋 zakr臋ci i s艂yszymy zapewnienia, 偶e si臋 o nas nie zapomni nigdy i przenigdy.

Idziemy na t臋 wymarzon膮 emerytur臋 i na drugi dzie艅 nie dzwoni ju偶 nam budzik, no bo przecie偶 mamy ju偶 luz blues i jeste艣my wolni, mo偶emy i艣膰 jak to w piosence, ale jak偶e cz臋sto nie wiemy, co z tym wolnym czasem zrobi膰 i za chwil臋 milkn膮 telefony i ju偶 nikt nie dzwoni i nastaje dziwna cisza. Czujemy si臋 nieswojo, nikomu nagle ju偶 nie jeste艣my potrzebni i robi si臋 jako艣 tak dziwnie na serduchu, ale 偶y膰 trzeba dalej i trzeba si臋 pogodzi膰, 偶e te telefony milcz膮, a i do domu coraz rzadziej kto艣 zapuka.

Chc臋 nawi膮za膰 do tego, 偶e niekt贸re zak艂ady pracy, ale tylko niekt贸re pami臋taj膮 o starych pracownikach i od czasu do czasu s膮 organizowane wsp贸lne spotkania starych wiarus贸w i dawnych tytan贸w pracy.:)

Tak jest u mojego m臋偶a, kt贸ry ostatnio ze swoimi dawnymi kolegami i kole偶ankami spotka艂 si臋 z okazji Nowego Roku i razem go wszyscy przywitali przy obiedzie, a potem stukn臋li si臋 kielichem, aby ten Nowy Rok by艂 przychylny dla nich i ich rodzin. Ta艅ce te偶 by艂y, a ja do m臋偶a m贸wi臋, aby bra艂 aparat i zrobi艂 kilka zdj臋膰 – ot tak na pami膮tk臋, bo czas leci, a my wszyscy si臋 starzejemy, chorujemy i odchodzimy.

M贸j zak艂ad pracy niestety, ale nie pami臋ta o swoich starych wiarusach, a wi臋c tym bardziej popieram obecno艣膰 mojego m臋偶a na tak mi艂ych spotkaniach, bo nigdy nie wiadomo w naszym wieku ile tych spotka艅 b臋dzie Seniorom dane.

Ciekawa jestem kto do艣wiadcza na emeryturze tak mi艂ej pami臋ci dawnych pracodawc贸w?