Archiwum dnia: 1 marca, 2015

Camille Claudel – moje kino

Juliette Binoche聽nie tylko wyst臋puje w reklamie jakiego艣 tam banku, ale dzi艣 ponownie si臋 przekona艂am, 偶e jest aktork膮 z najwy偶szej p贸艂ki i ogromnym pok艂adem talentu oraz wielkiej sztuki w odtwarzaniu historycznej postaci jak膮 by艂a rze藕biarka Camille Claudel, kt贸ra by艂a postaci膮 tragiczn膮.

I ponownie natkn臋艂am si臋 na film opowiadaj膮cy o kobiecie, kt贸ra po zawodzie mi艂osnym i utracie dziecka zachorowa艂a na depresj臋, z kt贸rej nigdy nie uda艂o si臋 jej wyj艣膰. Opuszczona przez rodzin臋 i zamkni臋ta przez 30 lat w szpitalu psychiatrycznym nie mia艂a w艂a艣ciwie szans powrotu do zdrowia. Leczona niew艂a艣ciwie popada艂a coraz g艂臋biej w swoje paranoje i ju偶 nigdy nie wr贸ci艂a do swojej artystycznej tw贸rczo艣ci.

Widzimy kobiet臋 kompletnie pozbawion膮 mi艂o艣ci ze strony bliskich, a jedynie brat j膮 odwiedza艂 raz na kilka lat, a potem nikt nie poda艂 jej pomocnej d艂oni, aby wr贸ci艂a do rodziny, kt贸ra na zawsze si臋 jej pozby艂a i zapomnia艂a.

To smutny film pt. Camille Claudel”, w kt贸rym cudown膮 rol臋 odegra艂a wspomniana Juliette Binoche i cho膰by dla jej gry aktorskiej namawiam do obejrzenia tego filmu i poznania historii tragicznej, wielkiej rze藕biarki, kt贸rej rodzina wytr膮ci艂a narz臋dzia wyrazu.

Polecam, cho膰 film jest bardzo smutny.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Camille_Claudel

„Urodzi艂a si臋 w skromnej rodzinie. Jej m艂odszy brat,聽Paul Claudel, zosta艂 znanym poet膮 i dyplomat膮. Camille w dzieci艅stwie postanowi艂a zosta膰 rze藕biark膮. Studiowa艂a w聽Akademii Colarossiego. Oko艂o 1884 r. zacz臋艂a rze藕bi膰 w pracowni聽Rodina. Zosta艂a jego kochank膮. Pragn臋艂a z nim zosta膰, ale on nigdy nie opu艣ci艂 偶ony, Rose Beuret. Zasz艂a z nim w ci膮偶臋, jednak poroni艂a i zapad艂a na g艂臋bok膮 depresj臋. Claudel i Rodin mieli na siebie ogromny wp艂yw artystyczny. M贸wi艂o si臋 nawet, 偶e to Rodin wzoruje si臋 na pracach Claudel.

Od 1903 roku wystawia艂a swoje prace w Salonie Artyst贸w Francuskich. Rze藕by Claudel by艂y niezmiernie dynamiczne, wykonane na og贸艂 w kamieniu i br膮zie.聽Octave Mirbeau聽pisa艂 o niej 鈥濺ewolta przeciw naturze! Kobieta-geniusz!鈥. Prace takie, jak聽Walc聽(1893) czy聽Wiek dojrza艂y聽(1900) wydaj膮 si臋 podobne do prac Rodina, ale s膮 bardziej liryczne.聽Fala聽z 1897 roku to 艣wiadoma pr贸ba zerwania ze stylem Rodina. Sam prze艂om wiek贸w to kr贸tkich kilka lat jej s艂awy i powodzenia.

Od 1906 stan zdrowia Camille Claudel si臋 pogarsza艂. Zapad艂a ona na chorob臋 psychiczn膮. W jej trakcie zniszczy艂a wi臋kszo艣膰 swoich rze藕b. W 1913 zmar艂 jej ojciec, o czym nie zosta艂a zawiadomiona. Brat Paul ubezw艂asnowolni艂 j膮, w efekcie czego trafi艂a z inicjatywy matki do聽szpitala psychiatrycznegoVille-脡vrard聽w聽Neuilly-sur-Marne, 偶eby wkr贸tce w obliczu przybli偶aj膮cego si臋聽frontu wojennegozosta膰 przeniesion膮 do zak艂adu zamkni臋tego w聽Montfavet聽ko艂o聽Awinionu聽(znanego wtedy jako聽Asile de Montdevergues; obecnie siedziba nowoczesnego szpitala psychiatrycznego聽Centre Hospitalier de Montfavet). Sp臋dzi艂a tam ostatnie trzydzie艣ci lat swojego 偶ycia. Zniszczy艂y j膮 leki, a brat uzna艂 j膮 za sko艅czon膮. Matka i siostra nigdy jej nie odwiedzi艂y. Matka zawsze odmawia艂a na ponawiane zaproszenia lekarzy do wypisania jej c贸rki ze szpitala na rzecz 偶ycia w domu. Nie mog艂a te偶 Camille Claudel liczy膰 na pomoc Paula Claudela, kt贸ry jednak odwiedza艂 j膮, cho膰 tylko co kilka lat.”