Archiwum dnia: 4 kwietnia, 2015

Moja Mama rzuci艂a wszystko i pojecha艂a po wspomnienia :)

Tak jak w tytule wpisu. Moja siostrzenica mieszka nad morzem obecnie i jej Mama i Tata, a moja siostra zapakowali w samoch贸d nasz膮 Mam臋 i pojechali 艣wi臋towa膰 u mojej siostrzenicy. Pojechali te偶 聽po wspomnienia, bo mieli rzut beretem do Ustki, gdzie mieszkali艣my w latach sze艣膰dziesi膮tych, kiedy ja mia艂am 7 lat, a siostra 4.聽

Poprosi艂am siostrzenic臋, aby przys艂a艂a mi zdj臋cia koniecznie, bo te偶 chcia艂am sobie powspomina膰 tamten czas, kiedy to zaczyna艂am w Ustce swoj膮 pierwsz膮 klas臋.

Blok si臋 zmieni艂, bo jest odnowiony, ale niewiele, bo okna i wej艣cie do klatki schodowej wci膮偶 wygl膮daj膮 tak samo. Tym sposobem i ja mam chwil臋 refleksji sprzed 50 lat.

Tak, tak min臋艂o 50 lat odk膮d mia艂am w g艂owie ten blok i to miejsce, gdzie si臋 bawi艂am z innymi dzie膰mi na podw贸rku bardzo beztrosko, cho膰 intensywnie, bo szatan by艂 ze mnie jak si臋 patrzy. Nie raz Mama mnie szuka艂a nad brzegiem morza. Nie raz zwiewa艂am do lasu i nie raz przyprawi艂am moj膮 Mam臋 o palpitacje serca. Pami臋tam jak dzi艣, 偶e do bajorka za blokiem spu艣ci艂am zim膮 moj膮 siostr臋 na sankach i dosta艂am za to ma艂e lanie, albo tak j膮 rozko艂ysa艂am na hamaku, 偶e wymiotowa艂a i za to te偶 艣cier膮 oberwa艂am.

Nie da si臋 zapomnie膰 i czasami le偶膮c w 艂贸偶ku wspominam tamten czas, kiedy m贸j piesek o imieniu AS przychodzi艂 po mnie do szko艂y i czeka艂 cierpliwie na boisku, a偶 sko艅cz臋 lekcje.

Pami臋tam, 偶e maza艂am sobie atramentem palce i wystawia艂am na pokaz ludziom, 偶e jestem ju偶 doros艂a i chodz臋 od szko艂y. To w Ustce zaczytywa艂am si臋 w bajeczki pierwsze, otrzymane w prezencie pod choink膮. Oj du偶o by pisa膰, a mojej siostrzenicy zn贸w dzi臋kuj臋, 偶e o Ciotce nie zapomnia艂a. Jejku jak si臋 ciesz臋, 偶e mam te zdj臋cia 馃檪

Weso艂a ferajna jedzie po wspomnienia.

Moja Mama i mojej siostry bliscy oddychaj膮 jodem. 馃檪

Nasze mieszkanie w 1960 r. w Ustce 馃檪

Siostra i Mama pod naszymi oknami.

Carpe diem – chwytaj dzie艅 :)

Wielka sobota, cisza i spok贸j zapanowa艂y. W Internecie jakby nagle wszyscy si臋 pokochali. Moc 偶ycze艅 sp艂ywa falami kolorowych obrazk贸w, ciep艂ych i chyba z serca.聽

To samo dzieje si臋 na Facebooku, bo tylko czytam pi臋kne i radosne wie艣ci. O jaka b艂oga cisza, 偶e tylko w niej ton膮膰 i bra膰 gar艣ciami te wszystkie 偶yczenia oprawione w weso艂e, zaj膮czkowo – jajeczne karteczki i tak powinno zosta膰 drogi Narodzie 艣wi臋tuj膮cy. Powinni艣my uczy膰 si臋 pow艣ci膮gliwo艣ci i zawi膮zywania j臋zyka w rzucaniu kalumnii w drugiego cz艂owieka. Nauczymy si臋 dyskutowa膰, a nie obrzuca膰 z mety b艂otem. Powinni艣my nauczy膰 si臋 szacunku do drugiego cz艂owieka, by go nie rani膰 niepotrzebnym s艂owem i uczynkiem, bo przecie偶 cz艂owiek to brzmi dumnie, ale ja chyba za du偶o wymagam od tych 艣wi膮t. Tak sobie przeczyta艂am, jak偶e trafny komentarz na pewnym forum i si臋 w pe艂ni z nim zgadzam, 偶e we wtorek wszystko do normy wr贸ci, a wi臋c chc臋 jak najwi臋cej czerpa膰 z tej ludzkiej dobroci, 偶yczliwo艣ci i z tej jak偶e wspania艂ej ciszy w sieci. Chwilo trwaj! 馃檪

XXXX napisa艂:

„Na w膮tku zapanowa艂a cisza,spok贸j i mi艂o艣膰 bli藕niego rodem z dekalogu.
To wszystko z okazji najwi臋kszego chrze艣cija艅skiego 艣wi臋ta.
Oooo jak pi臋knie !
Wierz膮cy zamilkli,bo tak trzeba,a niewierz膮cy,bo tak wypada.
Od wtorku wszystko wr贸ci do normy i oka偶e,偶e pisz膮ce tu babcie i dziadki,to samo z艂o w czystej postaci. Bez wstydu i hamulc贸w zostan膮 obrzuceni zarzutami wspierania dra艅stwa i pod艂o艣ci wzgl臋dem narodu,pa艅stwa,ba ,ludzko艣ci. To samo spotka ludzi 偶ycia publicznego innej opcji ni偶 w艂a艣ciwa.
A dzi艣?
Dzi艣 katolicka Polska m贸wi – Kochaj bli藕niego swego i niechaj pierwszy rzuci kamieniem, kto jest bez winy ! Koszyczki, jajeczka,dzwony i ornaty…..
We wtorek koniec zabawy, wracamy do Hammurabiego – Oko za oko,za jeden z膮b dwa z臋by,a za czyny dziadka dla wnuka odsiadka.
Wszystkim hipokrytom w ten 艣wi膮teczny czas………….
niestrawno艣ci 偶ycz臋.”