W pogoni za resztkami lata

Tak sobie powspominam:

Kiedy moje Córki były jeszcze w przedszkolu, to już myślałam, że za chwilę pójdą do szkoły, choć jest między nimi prawie trzy lata różnicy.

Kupiliśmy im dwa biurka, dwie identyczne lampki i dla każdej po krzesełku do biurka.

Kiedyś te meble nie były za piękne, bo dość toporne, jak to było w czasach PRL, ale były masywne i służyły im przez długie lata.

Chciałam bardzo, aby niczym ich nie dzielić i mają mieć wszystko po równo. Także miały osobne łóżka i osobne szafki na ubrania.

Mieszkały długie lata w jednym pokoju ze sobą i starałam się, aby ten ich pokój był dla nich przyjazny.

Potem kupiłam im komputer, aby miały w nim pomoc potrzebną do nauki. Na tym komputerze obie napisały swoje magisterskie prace. Starałam się z Mężem, aby nic ich nie dzieliło, a łączyło.

Czy się kłóciły? Oczywiście, że się kłóciły i spierały – jak to nastolatki, ale zawsze starałam się wkraczać w newralgicznym momencie i tłumiłam spór, bo mi zależało, aby się kochały i wzajemnie się wspierały.

Tłumaczyłam, że są tylko dwie i ważne jest to,by były za sobą obojętnie ile kilometrów je rozdzieli. Tłumaczyłam, że kiedy rodzice odejdą z tego świata, to zostaną tylko one i mają się szanować i dbać o siebie.

Czy mi się to udało? Tak, kilometry je faktycznie rozdzieliły i w ciągu roku mało jest okazji, by pobyły ze sobą. Każda poszła w swoją stronę. Każda ma swoje życie i problemy. Każda ma z nich inną pracę i innego męża, ale wydaje mi się, że coś mi się znowu udało.

Kiedy przychodzą wakacje, to się zgrywają i rezerwują wakacje w jednej miejscowości i jadą razem ze swoimi rodzinami.

Bardzo mnie to cieszy, że choć ich drogi się rozeszły, to wciąż chcą ze sobą pobyć choć przez tydzień.

Właśnie dziś rozpoczęły obie wypoczywać w miejscowości nadmorskiej z mężami, dziećmi i przyjaciółmi, a moje serce rośnie z dumy – matczyne serce.

 

 

 

Córki z rodzinami nad morzem, a Dziadek pokonuje nasze jezioro i tak wszyscy łapią ostatnie, być może promienie słoneczne. 🙂

2 myśli na temat “W pogoni za resztkami lata

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s