Moje świętowanie 11 listopada

O poranku wywiesiłam Biało – Czerwoną!

Rozglądam się wokół i niestety, ale w małych miasteczkach mają gdzieś te wszystkie święta!

Co tam jakieś święto, skoro z kranu wciąż płynie ciepła woda, a chałupy są ogrzane, a więc po co się odrobinę wysilić.

Wczoraj jechali przez moje miasteczko młodzi chłopcy do Warszawy na Marsz!

Policja wyjęła z pociągu sztuk 9, bo pijane i rozjuszone towarzystwo zagrażało mirowi w pociągu.

Dziś moje Wnuki pytają? – Babciu, a dlaczego rzucają w Stolicy te race, gdyż telewizor grał w tle! 

I co miałam im powiedzieć? – Że ludzie w Polsce są dobrzy i źli? 

Co będę dzieciakom mieszała i ich małych główkach. Przecież całe życie przed nimi, a więc dorosną do pewnych spraw i same będą wyciągały swoje wnioski.

Ja starsza pani tylko się dziwię i oczy przecieram ze zdumienia, bo historia dzieje się na moich oczach, że  oto mamy nowe święto – Wigilia Święta Niepodległości wprowadzone bez żadnej ustawy przez Prezesa naszej Najjaśniejszej.

Wczoraj z tej okazji nawet Facebook zastrajkował i dostał wieczornej czkawki w chwili, kiedy wielki, polityczny strateg wszedł na podest w czapeczce i za dużej kurtce i oznajmił, że wciąż będą walczyć o prawdę i wolną Polskę  nie szkodzi, że rządzą już ROK!

Jego przemówienia są coraz bledsze, tak jakby prezes się nam wypalał i coś tam tylko mruczał bez składu i ładu. 

To był widok okrutnie żałosny, kiedy tak stał na tym podeście jak jakaś sierota, owładnięta w umyśle jeno Smoleńskiem.

Prezydent też miał orędzie, ale tym razem czytane i też bez blasku żadnego. Nie porywa już Prezydent, ale robi coraz śmieszniejsze miny – MISTRZ MIN! 😀

Ktoś gdzieś napisał, że mieliśmy kiedyś Prezydentów, z których byliśmy w miarę dumni i może kiedyś takich będziemy mieć! 😀

Wszystko to jest takie nadymane, nadmuchane, wymodlone, a w sumie leje się kłamstwo, za kłamstwem i hipokryzja, za hipokryzją. 

Póki co mają swoją policję, prokuraturę, wojsko, TK, sądy, a wciąż ogłaszają, że żyją w zniewolonym kraju i czują się zagrożeni!

No cóż! Trzeba świętować po swojemu – dumnie, tak jak to było kiedyś i tego się trzymałam dzisiejszego dnia!

Wiersz Ewy Skarżyńskiej:

DLA OJCZYZNY
Gdyby tak zebrać
wszystkie kwiaty
co w Polsce rosną
latem,
jesienią,
zimą
i wiosną
– cóż by to był za bukiet!
A gdyby tak
drzewa zebrać wszystkie
znad Wisły,
znad Odry,
z Pomorza i Tatr
– cóż to by był za park!
A gdyby móc jeszcze
serca zebrać wszystkie.
Gorące jak czerwień
i czyste jak biel.
W jedno. Dla Niej.
Czyż serce to
nie uderzyłoby
jak dzwon hymnem miłości?

A oni świętowali tak:

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s