Archiwum dnia: 29 grudnia, 2016

„Ktokolwiek m贸wi, 偶e si臋 艣mierci nie l臋ka, k艂amie! – autor: Ignacy Krasicki”

Min臋艂y 艣wi臋ta i mi臋dzy 艣wi臋tami, a zbli偶aj膮cym si臋 Nowym Rokiem mam czas na rozmy艣lania i pouk艂adania sobie tego, co w 艣wi臋ta si臋 wydarzy艂o.

To jest taki czas, kiedy z roku na rok jestem coraz starsza i my艣l臋 sobie – ile tych Wigilii mi pozosta艂o i chyba ka偶dy z nas po przekroczeniu magicznej 50-tki ma takie my艣li o przemijaniu.

Mam taki ulubiony cytat, z kt贸rym ca艂kowicie si臋 zgadzam, a brzmi on tak:

„Ktokolwiek m贸wi, 偶e si臋 艣mierci nie l臋ka, k艂amie!

autor: Ignacy Krasicki”

Tak, boj臋 si臋 艣mierci i okropnie boj臋 si臋 b贸lu, na kt贸ry absolutnie nie jestem odporna i tak sobie my艣l臋, 偶e kiedy choroba mnie znokautuje i ka偶e cierpie膰 niewyobra偶alnie, to chcia艂abym mie膰 wyb贸r mi臋dzy 偶yciem, a 艣wiadom膮 t臋sknot膮 odej艣cia z tego 艣wiata przy pomocy medycyny.

Kiedy bym si臋 sta艂a ro艣link膮, warzywkiem, to nie chcia艂abym nikogo obarcza膰 swoj膮 chorob膮. Nie chcia艂abym, by mnie kto艣 my艂, zmienia艂 pampersy i karmi艂, bo to jest takie upokarzaj膮ce i obci膮偶aj膮ce dla bliskich.

Chcia艂abym, aby kto艣 mi delikatnie pom贸g艂 odej艣膰 z godno艣ci膮, cho膰 w tym kraju jest to niemo偶liwe.

Mo偶e b臋d膮 mnie trzyma膰 pod respiratorem i karmi膰 przez rurki, kiedy b臋d臋 mia艂a tego 偶ycia do艣膰!

Przeczytajcie poni偶szy artyku艂 i wyra藕cie swoje zdanie w komentarzach, cho膰 wiem, 偶e temat jest okrutnie ci臋偶ki.

 

Pom贸g艂 umrze膰 schorowanej 偶onie. „Zrobi艂em to z mi艂o艣ci”

88-letni Jean Mercie pom贸g艂 chorej 偶onie pope艂ni膰 samob贸jstwo聽Czy cz艂owiek powinien mie膰 zagwarantowane prawo do 艣mierci? I do pomocy w jak naj艂agodniejszym odej艣ciu z tego 艣wiata? Te pytania wci膮偶 wywo艂uj膮 kontrowersje i burzliwe debaty. Jak trudna jest to kwestia, wie tylko ten, kto sam musia艂 si臋 z ni膮 zmierzy膰. Jedn膮 z takich os贸b jest 88-letni Francuz Jean Mercier. Pi臋膰 lat temu jego schorowana 偶ona poprosi艂a, by pom贸g艂 jej umrze膰. M臋偶czyzna, nie mog膮c patrze膰 na cierpienie ukochanej, poda艂 jej 艣mierteln膮 dawk臋 lek贸w. – Zrobi艂em to z mi艂o艣ci – t艂umaczy.

Jean Mercier i Josanne przez 55 lat byli kochaj膮cym si臋 ma艂偶e艅stwem. Ich uczu膰 nie zmieni艂a nawet depresja, na kt贸r膮 kobieta zachorowa艂a 25 lat po 艣lubie. Punkt krytyczny w 偶yciu ma艂偶onk贸w nast膮pi艂 w 2008 roku. W贸wczas Josanne聽zapad艂a na chorob臋 zwyrodnieniow膮聽staw贸w – schorzenie, kt贸remu towarzyszy艂聽chroniczny b贸l. Fizyczne i psychiczne cierpienia spowodowa艂y, 偶e Josanne w ostatnich latach 偶ycia wielokrotnie聽podejmowa艂a pr贸by samob贸jcze, zawsze nieudane. W ko艅cu nadszed艂 dzie艅, gdy o pomoc poprosi艂a m臋偶a.

Dramatyczna pro艣ba

10 listopada 2011 roku 83-letnia kobieta znalaz艂a si臋 u kresu si艂. Tego dnia obudzi艂 j膮 potworny b贸l r臋ki. Okaza艂o si臋, 偶e ma z艂amany nadgarstek. To by艂a kropla, kt贸ra przepe艂ni艂a czar臋 goryczy. Josanne聽zwr贸ci艂a si臋 do m臋偶a z dramatyczn膮 pro艣b膮. –聽Tego聽dnia powiedzia艂a najspokojniej na 艣wiecie:聽„Przynie艣 mi moje lekarstwa.” Zrozumia艂em. Tym bardziej, 偶e powiedzia艂a to zupe艂nie bez emocji – opowiada聽Jean Mercier.

Wcze艣niej m臋偶czyzna chowa艂 przed 偶on膮 tabletki w obawie, 偶e w przyp艂ywie gniewu lub rozpaczy聽mo偶e targn膮膰 si臋 na swoje 偶ycie, lecz tego dnia spe艂ni艂 jej pro艣b臋. –聽To nie by艂 moment szale艅stwa. Powiedzia艂a zupe艂nie spokojnie: „Jestem zm臋czona, jestem u kresu wytrzyma艂o艣ci” – dodaje Jean.

M臋偶czyzna, widz膮c bezgraniczne cierpienie ukochanej 偶ony, poszed艂 po tabletki i morfin臋. Nast臋pnie otworzy艂 kapsu艂ki i poda艂 ich zwarto艣膰 Josanne.聽Kobieta bez wahania po艂kn臋艂a 艣mierteln膮 dawk臋 lek贸w. – D艂ugo聽rozmawiali艣my, jak nigdy wcze艣niej. By艂a 艣wiadoma jeszcze przez 20 minut. P贸藕niej聽straci艂a przytomno艣膰. Odesz艂a bardzo spokojnie – wyznaje m臋偶czyzna dr偶膮cym g艂osem. – Kiedy jej puls sta艂 si臋 niewyczuwalny, zadzwoni艂em po lekarza – dodaje.

88-latek twierdzi, 偶e聽spe艂ni艂 obietnic臋, kt贸r膮 wiele lat temu聽z艂o偶y艂 偶onie. –聽To by艂聽akt mi艂o艣ci, solidarno艣ci i honoru. Kiedy艣 z艂o偶yli艣my sobie obietnic臋, 偶e je艣li zajdzie taka konieczno艣膰, to wzajemnie pomo偶emy sobie godnie umrze膰.聽Gdybym tego nie zrobi艂, wstydzi艂bym si臋 za siebie – m贸wi Jean.

Eutanazja we Francji?

Sprawa Jeana Mercier na nowo wywo艂a艂a w艣r贸d Francuz贸w debat臋 na temat eutanazji, kt贸ra we Francji wci膮偶 jest zakazana. 17 marca 2015 roku Zgromadzenie Narodowe przyj臋艂o wi臋kszo艣ci膮 g艂os贸w ustaw臋, zgodnie z kt贸r膮 francuscy lekarze mog膮 wprowadza膰 艣miertelnie chorych pacjent贸w w „g艂臋boki sen”, trwaj膮cy a偶 do ich naturalnej 艣mierci. Francuski rz膮d nie zgodzi艂 si臋 jednak na bardziej radykalne rozwi膮zania i nie wprowadzi艂 prawa do pe艂nej eutanazji, czy wspomaganego samob贸jstwa, cho膰 domaga艂a si臋 tego opinia publiczna.

W tej sytuacji francuski wymiar sprawiedliwo艣ci nie zamierza艂聽by膰聽pob艂a偶liwy dla Jeana Mercier. W pa藕dzierniku 2015 r., cierpi膮cy na raka prostaty i chorob臋 Parkinsona 88-latek, stan膮艂 przed s膮dem聽w Saint-Etienne, gdzie us艂ysza艂 zarzut nieudzielenia pomocy osobie znajduj膮cej si臋 w niebezpiecze艅stwie. Jak oskar偶ony t艂umaczy艂 si臋 przed聽s膮dem? – Nie 偶a艂uj臋. 呕a艂owa艂bym, gdybym tego聽nie zrobi艂 – wyzna艂 m臋偶czyzna podczas pierwszej rozprawy. – Wa偶ne jest dla mnie, aby prawo si臋 zmieni艂o, poniewa偶 艣mier膰 wci膮偶 jest tematem tabu, do kt贸rego nie potrafimy podchodzi膰 bez emocji聽–聽podkre艣la艂.

Z kolei oskar偶yciel przekonywa艂, 偶e 艣mier膰 nie by艂a jedynym mo偶liwym rozwi膮zaniem w przypadku 83-letniej Josanne. – Nie by艂a u kresu 偶ycia, nie cierpia艂a na nieuleczaln膮 chorob臋, a jedynie na zwyrodnienie staw贸w i l臋ki. To nie s膮 艣miertelne choroby – t艂umaczy艂 na sali rozpraw mecenas Fabienne Goget.

Francuski wymiar sprawiedliwo艣ci wzi膮艂 pod uwag臋 argumenty oskar偶yciela i skaza艂 Jeana Mercier聽na rok wi臋zienia w zawieszeniu. Jego obro艅ca z艂o偶y艂聽apelacj臋. 10 listopada br. S膮d Apelacyjny w Lyonie ostatecznie rozstrzygn膮艂 o losie 88-letniego Francuza. Po pi臋ciu latach walki m臋偶czyzna zosta艂 uniewinniony. – Na wyrok czeka艂em ze spokojem. Jestem bardziej ni偶 szcz臋艣liwy – m贸wi艂 Jean Mercier po og艂oszeniu wyroku.

Eutanazja w Europie聽

W Europie tylko Belgia, Holandia i Luksemburg zalegalizowa艂y eutanazj臋. Formy biernej eutanazji, czy te偶 zezwalania pacjentowi na przerwanie leczenia, by „pozwoli膰 mu umrze膰” s膮 dopuszczalne w krajach skandynawskich, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Hiszpanii, Portugalii i Szwajcarii. Ten ostatni kraj wr臋cz聽zas艂yn膮艂 z tzw. „turystyki samob贸jczej”. Szwajcarskie prawo zezwala na wspomagane samob贸jstwo, kiedy pacjent jest nieuleczalnie chory. To sprawia, 偶e „po 艣mier膰” do Szwajcarii 艣ci膮gaj膮 ludzie z ca艂ego 艣wiata.

Jedn膮 z najs艂ynniejszych organizacji, kt贸ra przeprowadza wspomagane samob贸jstwa w Szwajcarii jest za艂o偶one w 1998 roku stowarzyszenie Dignitas.聽Ka偶dy kto chce skorzysta膰 z pomocy organizacji聽musi mie膰 jednoznaczne orzeczenie swojego lekarza o stanie zdrowia, natomiast chory musi podpisa膰 o艣wiadczenie, 偶e dzieje si臋 to za jego zgod膮.

Asystowanie przy samob贸jstwie jest wy艂膮cznie bierne, wspomagaj膮ce psychicznie, za艣 samob贸jca musi sam, o w艂asnych si艂ach wypi膰 艣rodek usypiaj膮cy.聽Mo偶e go te偶 ewentualnie wprowadzi膰 sobie sond膮 wprost do 偶o艂膮dka, albo wcisn膮膰 t艂ok wbitej przez piel臋gniarza strzykawki. Jaki jest koszt pomocy w samob贸jstwie? Wed艂ug prezesa organizacji, oko艂o 4 tys. euro za przygotowania i asyst臋.

Przez lata wok贸艂 organizacji Dignitas naros艂o wiele kontrowersji. S艂ynna na ca艂y 艣wiat sta艂a si臋 m.in. sprawa 69-letniej Niemki, kt贸ra zg艂osi艂a si臋 do organizacji w 2005 roku. Kobieta聽okaza艂a kart臋 zdrowia z rozpoznaniem marsko艣ci w膮troby, na podstawie kt贸rej udzielono jej pomocy w samob贸jstwie.聽Po przeprowadzeniu sekcji zw艂ok okaza艂o si臋, 偶e 69-latka by艂a fizycznie zupe艂nie zdrowa. Cierpia艂a jedynie na depresj臋. Jej karta zdrowia, w kt贸rej zapisano diagnoz臋 o marsko艣ci w膮troby, zosta艂a sfa艂szowana. Lekarz, kt贸ry pomaga艂 w samob贸jstwie, gdy dowiedzia艂 si臋 o zdarzeniu, odebra艂 sobie 偶ycie.

Jednym z najbardziej kontrowersyjnych element贸w dzia艂alno艣ci szwajcarskiej organizacji jest pomoc w samob贸jstwie os贸b znajduj膮cych si臋 w depresji oraz psychicznie chorych. Za艂o偶yciel Dignitas, Ludwig Minelli, uwa偶a, 偶e nawet chorzy psychicznie maj膮 prawo do samob贸jstwa.