Archiwum dnia: 20 lutego, 2017

„O, c贸偶 jest pi臋kniejszego ni偶 wysokie drzewa” – Leopold Staff

B臋d臋 krzycza艂a na blogu i setki razy, je艣li nie zmieni膮 si臋 barbarzy艅skie praktyki wycinki drzew – nawet 200 letnich d臋b贸w.

Co politycy sobie wyobra偶aj膮, 偶e mo偶na bezkarnie zamieni膰 nasze 艣rodowisko w trociny?

Czy nie zdaj膮 sobie sprawy z tego, do czego ta degradacja nas doprowadzi?

Jak mo偶na dopu艣ci膰 do takiej sytuacji, 偶e drzewo, cudne drzewo dla nich nic nie znaczy?

Moje serce krzyczy i p艂acze, gdy偶 kocham wszystkie drzewa, kt贸re tak dumnie opieraj膮 si臋 wiatrom, burzom, zimom i suszy!

Kiedy widz臋 jak dzieci 艂ami膮 ga艂臋zie 聽drzew, to pytam rodzic贸w – dlaczego nie uczycie swoich dzieci szacunku do przyrody?

Poprosi艂am M臋偶a, aby zrobi艂 zdj臋cia tym wszystkim posadzonym przez Niego – drzewom, iglakom, krzewom – specjalnie na potrzeby bloga i powzi臋li艣my decyzj臋, 偶e oni wycinaj膮, a my b臋dziemy sadzi膰, bo:

Leopold Staff

Wysokie drzewa

O, c贸偶 jest pi臋kniejszego ni偶 wysokie drzewa,
W br膮zie zachodu kute wieczornym promieniem,
Nad wod膮, co si臋 pawich barw blaskiem rozlewa,
Pog艂臋biona odbitych konar贸w sklepieniem.

Zapach wody, zielony w cieniu, z艂oty w s艂o艅cu,
W bezwietrzu sennym ledwo miesza si臋, ko艂ysze,
Gdy z 艂膮k koniki polne w sierpniowym gor膮cu
Tysi膮cem srebrnych no偶yc szybko strzyg膮 cisz臋.

Z wolna wszystko umilka, zapada w kr膮g g艂usza
I zmierzch ciemno艣ci膮 smuk艂e korony odziewa,
Z kt贸rych widmami ro艣nie wyzwolona dusza…

O, c贸偶 jest pi臋kniejszego ni偶 wysokie drzewa!

S艂ysza艂am pi臋kn膮,prawdziw膮 opowie艣膰.聽
W cywilizowanym kraju europejskim, w艂a艣ciciel posesji musia艂 艣ci膮膰 stare drzewo. Robi艂 to z wielk膮 przykro艣ci膮. O tym smutnym wydarzeniu powiadomi艂 by艂ego w艂a艣ciciela, kt贸ry posadzi艂 drzewo. Zaprosi艂 go na ceremoni臋 uczczenia pami臋ci starego drzewa. Rodziny zebra艂y si臋 w ogrodzie i kilka godzin, przy winie,wspomina艂y wszystkie chwile zwi膮zane z 偶yciem drzewa, a r贸wnocze艣nie z ich histori膮 偶ycia. By艂y 艂zy i 艣miech.聽
Nowy w艂a艣ciciel, na pociesznie pokaza艂 „ojcu” drzewa, dzieci i wnuki starego drzewa i opowiada艂 ich histori臋.
Tak pi臋knie i z szacunkiem w cywilizowanych krajach ludzie 偶egnaj膮 swoich przyjaci贸艂 i towarzyszy 偶ycia.