„O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa” – Leopold Staff

Będę krzyczała na blogu i setki razy, jeśli nie zmienią się barbarzyńskie praktyki wycinki drzew – nawet 200 letnich dębów.

Co politycy sobie wyobrażają, że można bezkarnie zamienić nasze środowisko w trociny?

Czy nie zdają sobie sprawy z tego, do czego ta degradacja nas doprowadzi?

Jak można dopuścić do takiej sytuacji, że drzewo, cudne drzewo dla nich nic nie znaczy?

Moje serce krzyczy i płacze, gdyż kocham wszystkie drzewa, które tak dumnie opierają się wiatrom, burzom, zimom i suszy!

Kiedy widzę jak dzieci łamią gałęzie  drzew, to pytam rodziców – dlaczego nie uczycie swoich dzieci szacunku do przyrody?

Poprosiłam Męża, aby zrobił zdjęcia tym wszystkim posadzonym przez Niego – drzewom, iglakom, krzewom – specjalnie na potrzeby bloga i powzięliśmy decyzję, że oni wycinają, a my będziemy sadzić, bo:

Leopold Staff

Wysokie drzewa

O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa,
W brązie zachodu kute wieczornym promieniem,
Nad wodą, co się pawich barw blaskiem rozlewa,
Pogłębiona odbitych konarów sklepieniem.

Zapach wody, zielony w cieniu, złoty w słońcu,
W bezwietrzu sennym ledwo miesza się, kołysze,
Gdy z łąk koniki polne w sierpniowym gorącu
Tysiącem srebrnych nożyc szybko strzygą ciszę.

Z wolna wszystko umilka, zapada w krąg głusza
I zmierzch ciemnością smukłe korony odziewa,
Z których widmami rośnie wyzwolona dusza…

O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa!

 

Słyszałam piękną,prawdziwą opowieść. 
W cywilizowanym kraju europejskim, właściciel posesji musiał ściąć stare drzewo. Robił to z wielką przykrością. O tym smutnym wydarzeniu powiadomił byłego właściciela, który posadził drzewo. Zaprosił go na ceremonię uczczenia pamięci starego drzewa. Rodziny zebrały się w ogrodzie i kilka godzin, przy winie,wspominały wszystkie chwile związane z życiem drzewa, a równocześnie z ich historią życia. Były łzy i śmiech. 
Nowy właściciel, na pociesznie pokazał „ojcu” drzewa, dzieci i wnuki starego drzewa i opowiadał ich historię.
Tak pięknie i z szacunkiem w cywilizowanych krajach ludzie żegnają swoich przyjaciół i towarzyszy życia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s