Archiwum dnia: 16 czerwca, 2017

Ko艣ci贸艂 to wreszcie z siebie wydusi艂!

Polski song w sprawie uchod藕c贸w!

https://www.youtube.com/watch?v=3Xtgz9sGB7M

Biskupi w Bo偶e Cia艂o: o wierze, k艂amstwie, uchod藕cach i wolnej niedzieli.

Abp Stanis艂aw G膮decki, przewodnicz膮cy Konferencji Episkopatu Polski: 艢wiat niewiary to tak偶e nasz 艣wiat

Pod膮偶aj膮c w procesji Bo偶ego Cia艂a, dajemy wyraz tej wierze, kt贸ra zosta艂a nam przekazana 鈥 pocz膮wszy od czas贸w biskupa Jordana 鈥撀爌rzez ten wielki ponad tysi膮cletni 艂a艅cuch dziej贸w Ko艣cio艂a w naszej Ojczy藕nie. Jeste艣my integraln膮 cz臋艣ci膮 tego ci膮gu dziej贸w, i podobnie jak nasi przodkowie tak i my chcemy przekazywa膰 dalej t臋 wiar臋, 鈥瀉by 艣wiat uwierzy艂鈥.

[Niewierz膮cy] nie tylko nie poznaj膮 Prawdy w sensie intelektualnym, ale przede wszystkim nie do艣wiadczaj膮 Jej. Nie widz膮 ani nie znaj膮 Ducha Prawdy. Sprzeciwiaj膮 si臋 Bogu i nienawidz膮 Chrystusa.

艢wiat niewiary to nie jest wy艂膮cznie 艣wiat ateizmu, czy ba艂wochwalstwa. Jest to tak偶e nasz 艣wiat, 艣wiat ludzi wierz膮cych, kt贸rzy pogr膮偶eni s膮 w z艂u.

Przypominanie o tych sprawach jest dzisiaj konieczne tak偶e z powodu kryzysu prawdy, jaki prze偶ywamy. We wsp贸艂czesnej kulturze cz臋sto wyst臋puje tendencja do przyjmowania za jedyn膮 prawd臋 tej, kt贸ra jest zwi膮zana z technik膮 i聽nauk膮. Prawdziwe 鈥 uwa偶amy 鈥撀爅est tylko to, co cz艂owiek potraf do艣wiadczy膰 i zmierzy膰. Tylko to, co jest widzialne i dotykalne.

Dzisiaj wydaje si臋, 偶e jedyn膮 prawd膮 pewn膮 jest tzw. prawda naukowa, kt贸r膮 mo偶emy si臋 podzieli膰 z innymi. Tymczasem wiedza naukowa, cho膰 niezwykle wa偶na dla 偶ycia cz艂owieka, sama w sobie nie wystarcza. Potrzebujemy nie tylko chleba materialnego, ale tak偶e mi艂o艣ci, sensu, nadziei, solidnego fundamentu, kt贸re pomog艂yby nam 偶y膰 z sensem tak偶e w czasach kryzysu, w ciemno艣ciach, w trudno艣ciach zwi膮zanych z codziennymi problemami. A to w艂a艣nie daje nam wiara.

Wiara nie jest zwyk艂膮 intelektualn膮 zgod膮 cz艂owieka na szczeg贸lne prawdy dotycz膮ce Boga. Ona jest aktem, przez kt贸ry 鈥撀爓 spos贸b wolny 鈥撀爌owierzam si臋 Bogu, kt贸ry mnie kocha. Na Krzy偶u Jezus z Nazaretu, Syn Bo偶y ukazuje nam, jak daleko posuwa si臋 ta mi艂o艣膰 鈥 a偶 do daru z siebie, a偶 do ca艂kowitej ofiary. Wiara jest uwierzeniem w t臋 mi艂o艣膰 Boga, kt贸ra nie s艂abnie w obliczu niegodziwo艣ci cz艂owieka, w obliczu z艂a i 艣mierci, ale jest zdolna do przekszta艂cania wszelkiej formy zniewolenia, daj膮c mo偶liwo艣膰 zbawienia.

Abp Wojciech Polak, prymas Polski:聽Eucharystia nikogo nie wyklucza

Eucharystia zawiera naprawd臋 wszystko, co jest 偶yciem cz艂owieka i jego zbawieniem. W Niej jest wszystko, co nam jest naprawd臋 w 偶yciu potrzebne. Ona jest przecie偶 darem przekraczaj膮cym nasze naj艣mielsze oczekiwania i pragnienia. Eucharystia jest tak偶e sercem naszego 偶ycia wiary. Jest sercem, kt贸re nas o偶ywia. Jest sercem, kt贸re nape艂nia nas rado艣ci膮. Jest sercem, kt贸re prawdziwie 艂膮czy. Eucharystia jest wi臋c sakramentem jedno艣ci. Sakrament ten nikogo nie wyklucza.

Nie niesiemy w monstrancji jakiej艣 magicznej mocy, reklamowanego produktu, kt贸ry b臋dzie panaceum na wszelkie trudne sytuacje i ludzkie problemy. Niesiemy Boga, kt贸rego obecno艣膰 pod postaci膮 chleba 鈥 a wi臋c tak偶e obecno艣膰 w nas, gdy Go przyjmujemy 鈥 jest nie tylko wielk膮 艂ask膮 i darem, ale r贸wnie偶 ogromnym zobowi膮zaniem, by teraz poprzez 偶ycie i wiar臋 ukazywa膰 Go innym.

Czy wi臋c my, przez nasz膮 obecno艣膰 i nasze 偶ycie, jeste艣my tymi, kt贸rzy m贸wi膮 i ukazuj膮 innym obecno艣膰 Jezusa? Czy Jego moc, Jego mi艂o艣膰, Jego przebaczenie, Jego 艂aska, Jego otwarcie na drugiego cz艂owieka, Jego wyj艣cie do biednych i ubogich, do odtr膮conych przez ludzi, do uchod藕c贸w i przybysz贸w, jest teraz r贸wnie偶 i nasz膮 postaw膮? On 偶yje w nas, a my z Nim i przez Niego. Czy jednak 偶yjemy tak, jak On?

Kard. Kazimierz Nycz: Zaczynajmy od przygarniania z ulicy

Chcemy by膰 Ko艣cio艂em dla wszystkich ludzi dobrej woli, zw艂aszcza gdy przychodz膮 pokusy os艂abienia jedno艣ci, b膮d藕 niebezpiecze艅stwa podzia艂贸w i wykluczenia.

S艂owa Jezusa: 鈥瀉by byli jedno, aby 艣wiat uwierzy艂, 偶e艣 Ty mnie pos艂a艂鈥 to te偶 jest misja, z jak膮 B贸g nas posy艂a dzi艣 na ulic臋. Procesja do Pana, procesja z Panem, jest r贸wnocze艣nie procesj膮 ku sobie nawzajem. Aby w takiej procesji ku sobie nawzajem uczestniczy膰 szczerze, potrzeba pokonywa膰 uprzedzenia, ograniczenia, wszelkie blokady i zawsze i艣膰 za Nim i z Nim.

Jezuita Karl Rahner pisa艂: 鈥濸oprzez procesj臋 Bo偶ego Cia艂a m贸wimy sobie, 偶e jeste艣my pielgrzymami, kt贸rzy nie maj膮 tutaj trwa艂ego miejsca. Procesja jest 艣wi臋tym ruchem ludzi, rzeczywi艣cie ze sob膮 zwi膮zanych, 艂agodn膮 fal膮 spokoju i majestatu, pochodem z kornie z艂o偶onymi d艂o艅mi, a nie gorzko zaci艣ni臋tymi pi臋艣ciami. Pochodem, kt贸ry nikomu nie zagra偶a, nikogo nie wyklucza i b艂ogos艂awi nawet tym, co stoj膮 zdziwieni i patrz膮, niczego nie pojmuj膮c. Jest to ruch, co niesie ze sob膮 wszystko, co 艣wi臋te i wieczne, kt贸ry ma w sobie pok贸j i jedno艣膰. A idzie z nimi Pan dziej贸w鈥.

Ewangelie czytane i rozwa偶ane przy ka偶dym o艂tarzu pomagaj膮 nam zrozumie膰 istot臋 kultu Eucharystii, wr臋cz istot臋 chrze艣cija艅stwa, kt贸rej nie mo偶na zamkn膮膰 tylko w oderwanej od 偶ycia pobo偶no艣ci. Do tej istoty nale偶y misja, ewangelizacja, 艣wiadectwo. Do tej istoty nale偶y 偶ycie chrze艣cija艅skie w duchu Ewangelii i udzia艂 w przemianie 艣wiata, zawsze rozpoczynanej od siebie. To dlatego w procesji wchodzimy w 艣rodek codziennego 偶ycia cz艂owieka i w 艣rodek ludzkich problem贸w.聽Mocnym symbolem tej obecno艣ci w 艣rodku ludzkich spraw s膮 tegoroczne o艂tarze, z t艂em r贸偶nych monstrancji u偶ywanych przez wieki w Ko艣ciele i na Bo偶e Cia艂o. Przecie偶 nie chodzi tylko o promowanie sztuki sakralnej, ale o pokazanie jak Chrystus w Eucharystii towarzyszy Ko艣cio艂owi w czasach dawnych, ale te偶 kap艂anom w obozie koncentracyjnym w Dachau oraz ca艂kiem wsp贸艂cze艣nie.

Nie przez przypadek s艂yszymy podczas procesji ewangeli臋 o rozmno偶eniu chleba. Odczytujemy j膮 nie tylko jako zapowied藕 Eucharystii, ale konkretne zaproszenie do dzielenia si臋 chlebem z tymi, kt贸rzy go nie maj膮, b膮d藕 maj膮 go znacz膮co mniej ni偶 my. Chleb, tak jak to rozumia艂 patron roku 艣w. brat Albert, kiedy m贸wi艂: 鈥瀟rzeba by膰 dobrym jak chleb鈥, jest symbolem tego, co mamy do zrobienia jako uczniowie Chrystusa. On, 艣w. brat Albert, podobnie jak inni, Matka Teresa z Kalkuty, nie zaczynali od ewangelizacji i praktyk pobo偶nych. Zaczynali od przygarniania z ulicy, od im dania chleba, schronienia, szukania dr贸g powrotu do spo艂ecze艅stwa. To by艂a skuteczna droga przywracania godno艣ci, a tak偶e droga ewangelizacji.

Abp聽Henryk Hoser: Profanacja ewangelii jest faktem codziennym

Wiara, religia to nie jest tylko sprawa prywatna, kt贸ra celebrujemy przy zamkni臋tych drzwiach swoich wewn臋trznych pomieszcze艅, ale to jest r贸wnie偶 fakt publiczny; to jest r贸wnie偶 element, kt贸ry kszta艂tuje i powinien kszta艂towa膰 spo艂ecze艅stwo.

Nikt od sto艂u Bo偶ego nie powinien odchodzi膰 g艂odny. Eucharystia jest najwi臋kszym skarbem Ko艣cio艂a.聽Spo偶ywanie tego chleba jest gwarancj膮 偶ycia wiecznego; bez niego 偶ycia wiecznego osi膮gn膮膰 nie spos贸b.

Warto sobie u艣wiadomi膰, jak bardzo jeste艣my w oddaleniu od w艂a艣nie tej prawdy, kt贸ra ma nas budowa膰, a nie rujnowa膰; 偶e k艂amstwo sta艂o si臋 faktem spo艂ecznym coraz bardziej zajmuj膮cym przestrze艅 nasz膮 duchow膮, jak r贸wnie偶 umys艂ow膮.

K艂amstwa u偶ywa si臋 bardzo 艣wiadomie, jest ono perfidne, ubrane cz臋sto w pozory prawdy. Poprawno艣膰 polityczna nale偶y r贸wnie偶 jak偶e cz臋sto do k艂amliwych postaw, kt贸re musimy rozpozna膰 na czas, by jej nie ulega膰 i za ni膮 nie i艣膰. W聽przestrze艅 medialn膮 wpuszczane s膮 fa艂szywe wiadomo艣ci po to, 偶eby sta艂y si臋 narz臋dziem walki, najcz臋艣ciej walki o w艂adz臋 i pieni膮dze.

Nic zatem dziwnego, 偶e Ko艣ci贸艂 broni Eucharystii, broni przed 艣wi臋tokradztwem, broni przed profanacj膮. Ta obrona jest konieczna dlatego, 偶e 艣wi臋tokradztwo, profanacja ewangelii jest faktem codziennym; jest faktem r贸wnie偶 publicznym; jest faktem podtrzymywanym przez pewne nurty. Nie spos贸b nie wspomnie膰 o obrazoburczych, profanacyjnych sztukach teatralnych, kt贸re sta艂y si臋 ostatnio modne.

Kultura areligijna jest kultur膮 zanikow膮, jest kultur膮 marnienia i podlenia; i to historia nam ju偶 niejednokrotnie udowodni艂a.

Musimy z tym walczy膰, gdy偶 k艂amstwo jest m.in. uderzeniem w jedno艣膰 narodu. Nie dziwmy si臋, 偶e jeste艣my 艣wiadkami, cz臋sto bezsilnymi, takiego teatru k艂amstw, histerycznych coraz bardziej, kt贸re nas bulwersuj膮 i kt贸re nie daj膮 nam drugiej wa偶nej, potrzebnej cechy spo艂ecznej, jak膮 jest zaufanie.

Tracimy zaufanie mi臋dzy sob膮; do tych, kt贸rzy wyst臋puj膮 na scenie publicznej; kt贸rzy odgrywaj膮 r贸偶ne sztuki; kt贸rzy powoduj膮 teatralizacj臋 naszego 偶ycia i kt贸rzy lekcewa偶膮 prawd臋, lekcewa偶膮 cz艂owieka, jego godno艣膰; depcz膮 to, co jest najwy偶sze i 艣ci膮gaj膮 na bardzo niskie poziomy.

Abp Marek J臋draszewski: Niedziela Bo偶a i nasza

Nie wolno nam lekcewa偶y膰 trzeciego przykazania Dekalogu, kt贸re nakazuje 鈥濪zie艅 艣wi臋ty 艣wi臋ci膰鈥. Jest to sprawa, kt贸ra dotyczy nie tylko os贸b wierz膮cych, ale ca艂ego naszego spo艂ecze艅stwa. Chodzi bowiem o to, aby w imi臋 solidaryzmu spo艂ecznego wszystkim zapewni膰 mo偶liwo艣膰 niedzielnego odpoczynku, kt贸ry pozwala na godne prze偶ycie niedzieli w kr臋gach rodzinnych i przyjacielskich.聽Wiele dzieci cierpi z tego powodu, 偶e ich rodzice nie maj膮 dla nich czasu nawet w 艣wi膮teczne dni.

Podejmuj膮c to wa偶ne zagadnienie, pragniemy z ca艂膮 moc膮 przy艂膮czy膰 si臋 dzisiaj do tych wielorakich g艂os贸w, kt贸re jednocz膮c膮 si臋 we wsp贸lnym wo艂aniu: 鈥濶iedziela Bo偶a i nasza鈥. Niedziela b臋dzie naprawd臋 nasza, je艣li 鈥撀爅ako ludzie wierz膮cy 鈥撀爑czynimy wszystko, aby przede wszystkim by艂a ona Bo偶a.

Musimy by膰 i czu膰 si臋 odpowiedzialnymi za 偶ycie ka偶dego cz艂owieka 鈥撀爓 tym za 偶ycie dzieci jeszcze nienarodzonych, kt贸re 偶yj膮 pod sercami swych matek i kt贸re oczekuj膮 przede wszystkim od nich serca przepe艂nionego mi艂o艣ci膮. Odnosi si臋 to tak偶e do tych dzieci, kt贸re s膮 dotkni臋te biologicznymi wadami. W imi臋 eugeniki nie wolno nikogo pozbawia膰 偶ycia! To sprawa nie tylko wra偶liwo艣ci spo艂ecznej, ale pa艅stwa, kt贸re musi jednoznacznie stan膮膰 w ich obronie, a rodzic贸w tych dzieci wspiera膰 w ich trudach rodzicielskich i wychowawczych.

Abp Wiktor Skworc: Zaproszenie 鈥 r贸wnie偶 do migrant贸w i uchod藕c贸w

W liturgii uroczysto艣ci Cia艂a i Krwi Pa艅skiej wyra偶a si臋 spos贸b istnienia, relacja Ko艣cio艂a do 艣wiata. Procesja Bo偶ego Cia艂a to nie widowisko, nie manifestacja, a r臋ka Ko艣cio艂a z chlebem na d艂oni, wyci膮gni臋ta do wszystkich, zaproszenie skierowane do ka偶dego cz艂owieka, do migrant贸w i uchod藕c贸w r贸wnie偶.

Ka偶dy musi si臋 przyczynia膰 do rozwoju dojrza艂ej kultury otwarto艣ci, kt贸ra ma na uwadze jednakow膮 godno艣膰 ka偶dej osoby i nale偶yt膮 solidarno艣膰 z najs艂abszymi, domaga si臋 uznania podstawowych praw ka偶dego migranta. Do w艂adz publicznych nale偶y sprawowanie kontroli nad ruchami migracyjnymi, z uwzgl臋dnieniem wymog贸w dobra wsp贸lnego. Przyjmowanie migrant贸w winno zawsze odbywa膰 si臋 w poszanowaniu prawa, a zatem 鈥撀爂dy to konieczne 鈥撀爐owarzyszy膰 mu ma stanowcze t艂umienie nadu偶y膰.

聽http://laboratorium.wiez.pl/2017/06/15/biskupi-w-boze-cialo-o-wierze-klamstwie-uchodzcach-i-wolnej-niedzieli/