Archiwum dnia: 16 pa藕dziernika, 2018

Dzieci 艢wiata!

Znalezione obrazy dla zapytania g脜聜脙鲁d w kenii

Przegl膮daj膮c kana艂y telewizyjne zauwa偶y艂am i si臋 ucieszy艂am, 偶e pojawi艂 si臋 nowy pod nazw膮 „DOKU Polsat HD”

Jest na tym kanale wiele ciekawych produkcji domumentalnych i wczoraj ogl膮da艂am ca艂膮 sob膮 o losach El偶biety I. By艂 to bardzo dobry dokument, kt贸ry mnie wci膮gn膮艂, a dzi艣 z kolei trafi艂am na produkcj臋 niemieck膮 pt. „Najbardziej niebezpieczne drogi do szko艂y – Kenia” z 2013 roku.

W Kenii 偶yje 10 milion贸w ludzi cierpi膮cych z powodu g艂odu, a najbardziej g艂贸d dotyka dzieci w艂a艣nie.

W dokumencie bardzo dobrze i warygodnie zrealizowanym dowiedzia艂am si臋, 偶e:

„Masajskie dzieci z rodziny Etisha id膮 do szko艂y w 30-stopniowym upale. Boso pokonuj膮 20 kilometr贸w po rozpalonej sawannie Tanzanii, mijaj膮c po drodze dzikie i niebezpieczne zwierz臋ta. Nast臋pn膮 przeszkod膮 jest rzeka Pangai, w kt贸rej czyhaj膮 4-metrowe krokodyle. Je艣li prom nie kursuje, uczniowie musz膮 podj膮膰 艣miertelne ryzyko pokonania rzeki wp艂aw. W drog臋 do szko艂y wyruszaj膮 o 艣wicie, gdy s艂o艅ce jeszcze nie pali zbyt mocno”.

Kiedy艣 Majka Je偶owska 艣piewa艂a piosenk臋, 偶e „Wszystkie dzieci nasze s膮”, ale to nie jest prawda.

W Kenii dzieci g艂oduj膮, bo kiedy jest susza, ziemia niczego nie rodzi, a wi臋c ludzie nie maj膮 co je艣膰, ani nie maj膮 wody.

Choduj膮 jakie艣 zwierz臋ta, ale te te偶 s膮 okropnie wychudzone i w zasadzie daj膮 tylko mleko, kt贸rym poi si臋 dzieci.

Mimo g艂odu te dzieciaki id膮 po sawannie wiele kilometr贸w do szko艂y, licz膮c, 偶e to tam dostan膮 misk臋 czego艣 do jedzenia, bo rodzice nie maj膮 czym karmi膰 swoich dzieci.

Id膮 do szko艂y te偶 dlatego, bo same w dokumencie m贸wi艂y, 偶e chc膮 si臋 kszta艂ci膰 i kiedy艣 wyjad膮 do lepszego 艣wiata.

Maj膮 marzenia, 偶e nauka doprowadzi je do szcz臋艣cia i dobrobytu i pragn膮 wybudowa膰 dom i sprowadzi膰 mam臋 i tat臋, a tak偶e mo偶e kupi膮 sobie samoch贸d.

Id膮 do szko艂y wiele kilometr贸w do swojej ukochanej szko艂y i po drodze zjadaj膮 owoce z drzew, kt贸rych nie zjad艂y dzikie zwierz臋ta.

Po drodze nie ma w艂a艣ciwie wody, a je艣li jest, to brudne bajoro, z kt贸rego zaspokajaj膮 swoje pragnienie.

Nara偶one s膮 na atak s艂oni i innych dzikich zwierz膮t i musz膮 bardzo uwa偶a膰, aby i艣膰 z wiatrem, aby zwierz臋ta nie wyczu艂y ich obecno艣ci.

Maj膮 艣wiadomo艣膰, 偶e jedzenie mi臋sa oraz picie krwi ze zwierz膮t daje cz艂owiekowi si艂臋, a te dzieci bardzo jej potrzebuj膮, gdy偶 codziennie pokonuj膮 wiele kilometr贸w na piechot臋.

Jednak jest tak, 偶e nie ma wielu okazji by posili膰 si臋 mi臋sem, a wi臋c nie maj膮 wyboru i jedynie szko艂a daje im misk臋 grochu, albo innej bezmi臋snej strawy.

Dzieci te mimo ci臋偶kiego losu marz膮, aby kiedy艣 mog艂y si臋 sta膰 lekarzami, nauczycielami, prawnikami i d膮偶膮 do tego swoj膮 wewn臋trzn膮 si艂膮 i pragnieniem o lepszym 偶yciu.

Ogl膮da艂am ten dokument ze 艂zami w oczach i tak sobie pomy艣la艂am, 偶e powinien on by膰 propagowany w szko艂ach cywilizowanych kraj贸w, aby dzieci, kt贸re maj膮 wszystko, narzekaj膮 na sw贸j los – mog艂y skonfrontowa膰 swoje 偶ycie z 偶yciem tych dzielnych dzieciak贸w.

Doprawdy nie dziwi臋 si臋, 偶e na zawodach sportowych, to Kenijczycy wygrywaj膮 w biegach, gdy偶 偶ycie ich po prostu zahartowa艂o i maj膮 w sobie moc i szybko艣膰 oraz walk臋 o lepsze 偶ycie.

Czytam, 偶e 艢wiat pomaga, ale to wszystko jest kropl膮 w morzu!