Archiwum dnia: 15 kwietnia, 2019

Trauma!

Ja nigdy o tym na blogu nie pisa艂am, a bloga pisz臋 7 lat i ka偶dego dnia ukazuje si臋 nowa notka i jest ich 2593!

 

Znalezione obrazy dla zapytania gwa脜聜t

Dzi艣 mia艂am mi艂y telefon i sobie pogada艂y艣my, ale w pewnym momencie zosta艂am zapytana dlaczego mnie tak ma艂o jest w przestrzeni publicznej, czyli jak to si臋 m贸wi – na mie艣cie.

Wiele os贸b mi m贸wi – wyjd藕 z domu, bo wiemy, 偶e 偶yjesz jak samotnica i tak jakby艣 si臋 zamkn臋艂a na 艣wiat.

Odpowiadam w贸wczas, 偶e jestem domatork膮 i tak mi jest najlepiej, cho膰 wiem, 偶e sporo trac臋, a 偶ycie mi ucieka przez palce.

Nikt nie wie ile mnie koszytuje ka偶de wyj艣cie z domu i ile barier musz臋 w sobie pokona膰.

Nawet kiedy id臋 w miasto na zdj臋cia, to mam trum臋!

Nikomu o tym nie opowadam, bo to by艂o traumatyczne prze偶ycie, kt贸re stygmatyzuje mnie jako dziwaczk臋.

Mia艂am mo偶e 33 lata i to by艂 cudowny letni wiecz贸r.

M膮偶 naprawia艂 silnik do motor贸wki w miejscowym WOPR i kiedy po艂o偶y艂am dzieci spa膰, postanowi艂am i艣膰 po M臋偶a w ramach spaceru we dwoje.

Na wysoko艣ci pla偶y czterch 18 latk贸w zagrodzi艂o mi drog臋, a byli to m艂odzi ludzie z Niemiec, kt贸rzy przyjechali do naszego miasta na zawody sportowe.

W pewnym momencie ogrodzili mnie i zawlekli do miejscowego parku i tam zacz臋艂a si臋 moja walka o przetrwanie.

Zerwali ze mnie ubranie…

Na szcz臋艣cie nasza Policja patrolowa艂a suk膮 ten park i ci ludzie mnie zostawili i uciekli.

Mia艂am na tyle si艂y, 偶e pobieg艂am na komisariat, kt贸ry by艂 blisko tego ataku i zg艂osi艂am napa艣膰.

Bardzo szybka reakcja nast膮pi艂a i trafi艂am z policj膮 na miejsce zakwaterowania ch艂opak贸w.

Nie zd膮偶yli si臋 nawet rozebra膰 i udawa膰, 偶e 艣pi膮, a moja pamie膰 wskaza艂a ich wszytkich.

Po tym ataku mia艂am wyrwane palce z d艂oni i wylecia艂y mi kolczyki z uszu, a ja d艂ugo dochodzi艂am do siebie i nigdy si臋 z tym nie pogodzi艂am i nie zapomnia艂am.

Za nied艂ugo otrzyma艂am pismo, 偶e ci ch艂opcy zostali skazani przez niemiecki s膮d na 1,5 roku wi臋zienia.

Dosta艂am wi臋c ten telefon z pytaniem, co aktualnie robi臋?

Odpowiedzia艂am, 偶e ogl膮dam telewizor i znowu zosta艂am zganiona, 偶e siedz臋 w czterech 艣cianach.

Boj臋 si臋 tak po po prostu, gdy偶 prze偶y艂am jeszcze jednen atak gwa艂tu, o kt贸rym ju偶 nie chc臋 pisa膰 nawet.

Wol臋 wi臋c by膰 bezpieczna w swoim, w艂asnym domu, ale nikt nie wie dlaczego mam traum臋 i zachowuj臋 si臋 tak, jak si臋 zachowuj臋.

Dzi艣 wi臋c ogl膮da艂am z przyjemno艣ci膮 program muzyczny na Polsacie pt. „Twoja twarz brzmi znajomo”.

Jak偶e si臋 ciesz臋, 偶e mamy w Polsce tylu utalentowanych ludzi, kt贸rzy wcielaj膮 si臋 w wielkie s艂awy piosenki polskiej i zagranicznej – jak偶e mnie聽 to cieszy, 偶e charakteryzacja przybli偶a ich wizerunkowo i oni pokazuj膮 swoje, cudowne talenty.

Ten muzyczny program sprawia mi ogromn膮 rado艣膰, bo wygrana osoba przekazuje pieni膮dze na cele charytatywne i prosz臋 pos艂uchajcie Niemena, kt贸rego za艣piewa艂 Filip Lato – mistrzostwo 艣wiata.

Mimo, 偶e mam 63 lata i ju偶 偶aden zwyrodnialec si臋 na mnie nie rzuci, to mam traum臋 do ko艅ca swoich dni i niech si臋 nikt nie dziwi, 偶e wol臋 m贸j, bezpieczny 艣wiat.