Z troską o dzieciach!

Będąc na balkonie obserwowałam małe dzieci w piaskownicy i tak mi przyszedł pomysł na kolejny wpis.

Dzieci ze sobą współpracowały kopiąc dziury w piasku i żywo ze sobą dyskutowały.

Pomyślałam sobie na kogo te dzieci wyrosną i jak im się potoczy życie.

Tak samo oczywiście myślę o swoich Wnukach rzecz jasna.

Potocznie się mówi, że małe dzieci, to mały kłopot, a duże, to duży kłopot i choćby rodzice dbali i wychowywali swoje dzieci jak najlepiej, to może w przyszłości pójść coś nie tak!

Rozmawiałam nie tak dawno z moją  Córką, która opowiedziała mi historię 12 letniej córki jej koleżanką.

Dziewczynka bardzo inteligentna, zaopiekowana przez rodziców i niczego jej nie brakuje, a jednak coś z nią dzieje się niedobrego.

Jestem bardzo wrażliwa na dzieci i każda zła wiadomość sprawia, że w moich oczach pojawiają się łzy. Musiałam się powstrzymać przy Córce, by się nie rozkleić.

Przecież to nie moje dziecko, nie moje Wnuki, a jednak mnie wrażliwca dotyka i zajmuje myśli.

Otóż 12 lata wmówiła sobie, że może być taka sama jak jej idolka, którą wypatrzyła w sieci i chce się do niej upodobnić, a więc pojawiła się anoreksja i z tego powodu dziewczynka odmawia pożywienia!

Rodzice są załamani, bo postępowanie ich dziecka spędza im sen z powiek.

Pamiętam, że kiedy byłam dziewczynką, to nigdy nie chciałam się do nikogo upodobnić, ale to były spokojne czasy bez internetowego szału, gdzie dzieci odnajdują swoich idoli i koniecznie chcą ich naśladować, a najbardziej pod względem wyglądu!

Pamiętam, że w latach 60-tych biegłam do kiosku i kupowałam tygodnik (chyba) pt. „Film” i „Ekran”, a w nich były zdjęcia aktorów i aktorek.

Czytam tą prasę i namiętnie wycinałam zdjęcia i wklejałam do osobistego zeszytu z aktorami.

Tak się dowiedziałam o istnieniu Sophii Loren, Claudii Cardinale, Brygitte Bardot, Alana Delona itp.

To była zdrowa fascynacja, która także uczyła tego wielkiego świata w zasklepionej Polsce, do której tak mało docierało z zachodu!

Teraz dzieci są bombardowane pięknem poprawianym przez programy graficzne i ślepo wierzą, że ci ludzie tak naprawdę wyglądają i dążą do tego, by się upodobnić do nie istniejącego.

Dzieci nie wiedzą, że za tym pięknem stoi chirurgia plastyczna, a więc sztuczne „cycki”, usta, botoks, kawasy, wycinanie żeber, by mieć piękną talię i inne sztuczki chirurgiczne.

Te dzieci są oszukiwane i wpadają w kompleksy i przeróżne choroby natury psychicznej.

A tymczasem w Polsce brakuje dziecięcych psychiatrów i zamykane są oddziały w szpitalach w całej Polsce.

Z zawodu odchodzą psycholodzy i psychiatrzy i czytam:

Psychiatria dziecięca tonie. Zamyka się kolejny oddział, istnienie kilku innych jest zagrożone.

„Brak miejsc w szpitalach, brak zaplecza ambulatoryjnego, zagrożonych zamknięciem jest kilka ośrodków w kraju. Mamy problem z kadrą, a warunki pracy są nie do zniesienia. Musimy odmawiać pacjentom z myślami samobójczymi przyjęcia, bo brak miejsc, a oni nam grożą, że się zabiją”.

„Stajemy przed dramatycznym pytaniem: czy powiesi się nastolatek z myślami samobójczymi odesłany ze szpitalnej izby przyjęć do domu, czy ten przyjęty na oddział, któremu nie będziemy w stanie zapewnić opieki?”

https://oko.press/psychiatria-dziecieca-tonie-zamyka-sie-kolejny-oddzial-istnienie-kilku-innych-jest-zagrozone/

 

18 myśli na temat “Z troską o dzieciach!

  1. Im dłużej żuję, tym bardziej jestem przekonana, że 80% siebie dzieci dziedziczą, a tylko 20% jest efektem oddziaływań wychowawczych. Jakaś część dorosłych rodzi się z predyspozycją do chorób psychicznych lub jest w inny sposób niedostosowana. Można tym dzieciom pomóc, ale nie zmienić. Leczenie wymaga czasu, a czas kosztuje i nie zawsze efekty są satysfakcjonujące. Przy ogólnych niedoborach nakładów na służbę zdrowia psychiatria jest gdzieś na samym końcu. Jakby ból psychiczny był mniejszy od fizycznego.

    Polubienie

  2. Fakty są trakie, że anoreksja to nie jest prosty efekt rzekomej chęci, aby się do kogoś upodobnić. To także odbicie relacji w rodzinie, perfekcjonizmu, który na stałe zagościł w polskich domach. Czyż rodzice nie chwalą się masowo czerwonymi paskami na świadectwach swoich pociech? Anoreksja to wspaniałe narzędzie do trzymania rodziców w szachu – w końcu będą tańczyli tak, jak ono im zagra.

    Polubienie

      1. Wiesz, to co napisałam wynika z obserwacji grupy terapeutycznej anorektyczek (w zasadzie dwóch grup) i z rozmów na ten temat z terapeutkami. Ponieważ potem musiałam to jakoś opisać, poczytałam sobie również ksiązkę na ten temat. Nie odczuwam potrzeby, żeby bronić rodziców, że im coś tam umyka. Moja koleżanka z SP też ma/miała problem z córką anorektyczką … przypomniałam sobie tę koleżankę ze szkoły, zawsze obkutą, zawsze przygotowaną na 120% … a dzisiaj ma z tego tyle, że pracuje jako księgowa w jednej firmie. I pewnie w tej jednej firmie skończy swój żywot. Można więc zapytać po co ryła po nocach, po co chodziła z zapadniętymi oczami i policzkami. Po nic. Teraz się denerwuje, że jej córka chce po nic umierać. Ale przecież to nie ode mnie dziecko nauczyło się bezsensu.

        Polubienie

  3. Kiedyś dzieci miały odpowiednie dzieciństwo. Przyjaciół miały w szkole i na podwórku, teraz życie towarzyskie często kumuluje się w mediach społecznościowych. Kiedyś dzieci miały więcej ruchu, mniej się od nich wymagało, teraz stawia się ich przed wyzwaniami ponad dziecięce możliwości. Szkoła, dodatkowe zajęcia, świadectwo z paskiem, porównania do innych dzieci. Znałam rodzinę, gdzie dzieci oprócz szkoły chodziły na zajęcia dodatkowe. Dziewczynkę w wieku ośmiu lat babcia zawoziła na angielski, na balet, na naukę gry na skrzypcach. Dziewczynka nienawidziła skrzypiec i baletu, ale rodzice uważali, że to dobra inwestycja na przyszłość. Dziewczynka nie wychodziła bawić się z innymi dziećmi, bo nie miała na to czasu. Świadectwo z paskiem obowiązkowe, więc trzeba się uczyć do późna. Oprócz tego tym dzieciom mówi się, z którymi rówieśnikami mogą się zadawać, a które omijać szerokim łukiem. Ciągłe przepytywanie, zwracanie uwagi na każde słowo i każdy gest. Nie mogła być na słońcu, bo to szkodzi, dostanie raka, po lodach będzie tyła, nie mogła brudzić rąk, dotykać zwierząt, ręce , co chwilę były odkażane specjalnym płynem dezynfekującym. Zastanawiam się, jak takie dziecko może być spokojne, zrównoważone i szczęśliwe. Psychoterapeuta teraz potrzebny jest tym rodzicom, a w przyszłości ich dzieciom, bo tak się nie da normalnie żyć.

    Polubienie

  4. Anoreksja i bulimia wynikają często z innych powodów, niż naśladownictwo, to ucieczka od problemów, wołanie o pomoc lub zainteresowanie rodziców. czasem kończy sie tragicznie.
    Pan minister chce poprawy sytuacji w dziecięcej psychiatrii, m.in. poprzez to, że pierwszym ogniwem pomocy ma być pedagog szkolny.
    U nas jest jeden na 600 dzieci! Ledwo zdoła wysłuchać wychowawców i rodziców, a gdzie czas dla dzieci?

    Polubienie

  5. There is certainly a lot to know about this subject.
    I really like all the points you have made.
    I am sure this article has touched all the internet people, its really really nice piece of writing on building
    up new webpage. I have been browsing online
    more than 4 hours today, yet I never found any interesting article like yours.
    It’s pretty worth enough for me. Personally, if all site owners and bloggers made good content as you did, the internet will be a
    lot more useful than ever before. http://samsung.com/

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s