Archiwa tagu: biografia

Clint Eastwood i kwiaty!

Mo偶e by膰 zdj臋ciem przedstawiaj膮cym kwiat

Lubi臋 fotografowa膰 kwiaty i dzi艣 zrobi艂am zdj臋cie cudnego mieczyka, a uwielbiam te kwiaty niezale偶nie od koloru!

Dzisiaj pokazuj臋 Wam ostatni raz, aby nie zanudza膰 moje pelargonie i nakr臋ci艂am na pami膮tk臋 filmik o nich!

Aby w filmiku pojawi艂a si臋 muzyka, to w艂膮czy艂am radio na ful, bo nie za bardzo umiem wgrywa膰 muzyk臋 na YT, ale musz臋 si臋 tego nauczy膰 w przysz艂o艣ci!

Cd. – ni偶ej, bo oto dzi艣 przeczyta艂am ciekaw膮 biografi臋 o podziwianym przez 艣wiat filmowy – Clinta Eastwooda i czytaj膮c otworzy艂am ocz臋ta, 偶e m贸j ulubiony aktor nie by艂 艣wi臋toszkiem w 偶yciu, bo sporo si臋 w jego 偶yciu dzia艂o i du偶o nabroi艂!

Najbardziej roz艣mieszy艂o mnie zdanie i spojrza艂am na aktora z podziwem, bo maj膮c 91 lat po perypetiach z kobietami ma znowu now膮 dziewczyn臋 i kr臋ci kolejny film!

Brawo na charyzm臋 i wol臋 偶ycia.

Po przeczytaniu tej biografii w skr贸cie nie „znielubia艂am” aktora, bo ka偶dy z nas ma prawo 偶y膰 jak chce, a w 艣wiecie filmowym trudno jest szuka膰 „kryszta艂贸w”

Kto ma ch臋膰, to sobie przeczyta,, a nie wklei艂am ca艂o艣ci, lecz poda艂am link do dalszej cz臋艣ci.

Moim ulubionym filmem z udzia艂em Clinta, to jest film pt. „Co si臋 wydarzy艂o w Madison County” z cudown膮  Streep Meryl.

„Clint Eastwood. Mi臋dzy prawd膮 a zmy艣leniem.


Ma o艣mioro dzieci z sze艣cioma kobietami, o istnieniu ostatniego dowiedzia艂 si臋 po 30 latach. Ma艂偶e艅stwa nie przeszkadza艂y mu w zwi膮zkach z innymi partnerkami, dlatego pi臋cioro urodzi艂o si臋 poza nimi. Wbrew temu, co m贸wi, nawet nie sko艅czy艂 szko艂y 艣redniej, a jego udzia艂 w wojnie korea艅skiej to fikcja. Nienawidzi ludzi s艂abych, jest zawistny i m艣ciwy – gdy Jeff Bridges dosta艂 nominacj臋 do Oscara za rol臋 w filmie, w kt贸rym grali obaj, zwyczajnie si臋 obrazi艂. Nic nie zmieni jednak faktu, 偶e od dekad jest gigantem kina.

– Niewiele os贸b zna prawdziwego Clinta Eastwood – m贸wi Maggie Johnson Eastwood, pierwsza 偶ona gwiazdora. I dobrze wie, co m贸wi, bo prze偶y艂a z nim 30 lat.

Sze艣膰setstronicowa biografia tw贸rcy „Bez przebaczenia” pi贸ra Patricka McGilligana „Clint. 呕ycie i legenda”, nie jest lektur膮 dla tych, kt贸rzy widz膮 w Eastwoodzie sumienie Ameryki, i chc膮 go bezkrytycznie wielbi膰. Jej autor wykona艂 mr贸wcz膮 prac臋, weryfikuj膮c mn贸stwo opowie艣ci, jakie znamy z wywiad贸w z Eastwoodem, czy z napisanej przed laty, wyczyszczonej z kontrowersji biografii Richarda Schickela.

McGilligan odk艂amuje t臋 laurk臋 wystawion膮 Eastwoodowi. Na podstawie rozm贸w z jego bliskimi (niekt贸rzy dzi艣 s膮 wrogami), dokument贸w i materia艂贸w z produkcji, lepi portret artysty, kt贸ry 偶ycie prywatne otoczy艂 murem. Po przeczytaniu ksi膮偶ki przestanie nas to dziwi膰, bo portret Eastwooda, jaki z niej si臋 wy艂ania, nie budzi sympatii. Dostajemy portret patologicznego kobieciarza, przedmiotowo traktuj膮cego swoje partnerki (a nawet dzieci), cz艂owieka m艣ciwego, a wreszcie egoisty i narcyza.

Gdy ksi膮偶ka McGilligana ukaza艂a si臋 po raz pierwszy w Ameryce (w Polsce mamy jej wersj臋 uaktualnion膮), krytycy chwalili j膮 za rzetelno艣膰 i ogrom zebranych materia艂贸w. Jej bohater za艣 wpad艂 we w艣ciek艂o艣膰 i pozwa艂 autora o 10 milion贸w dolar贸w, zarzucaj膮c mu znies艂awienie. Skutkiem pozwu by艂 zakaz rozpowszechniania ksi膮偶ki w Stanach Zjednoczonych. Na szcz臋艣cie trwa艂 kr贸tko i biografia ukaza艂a si臋 po kilku korektach, mimo stara艅 Eastwooda, by do tego nie dopu艣ci膰.

– Najbardziej demitologizuj膮ca ksi膮偶ka, jaka zosta艂a napisana na temat wsp贸艂czesnego Hollywood – stwierdzi艂 po jej ukazaniu si臋 „Los Angeles Times Time”. Warto doda膰, 偶e autor „Clinta…” jest jednym z czo艂owych ameryka艅skich biograf贸w i historyk贸w filmu. Na koncie ma m.in. nagradzane biografie George’a Cukora, Alfreda Hitchcocka a wreszcie Jacka Nicholsona. (Ten ostatni, w przeciwie艅stwie do Eastwooda, przyj膮艂 zreszt膮 portret nakre艣lony przez McGiligana 偶yczliwie).

– Gdy zbiera艂em materia艂y do biografii Nicholsona, by艂em zdumiony, jak go ludzie kochaj膮 i chc膮 broni膰. Gdy pracowa艂em nad Clintem, uderzy艂o mnie, ilu ludzi go nienawidzi i nie chce, lub boi si臋, o nim m贸wi膰 – powiedzia艂 McGiligan „Variety” po ukazaniu si臋 ksi膮偶ki.

Clint Eastwood jest gigantem kina i 偶yw膮 legend膮 Hollywood, by膰 mo偶e najwi臋ksz膮 spo艣r贸d 偶yj膮cych. 艢wietnym aktorem i jeszcze lepszym, wybitnym re偶yserem, nagrodzonym za swoje filmy a偶 czterema Oscarami. To za ich spraw膮 awansowa艂 do miana czo艂owych moralist贸w Ameryki. Fani wierz膮, 偶e Eastwood na ekranie i w prawdziwym 偶yciu, to ta sama osoba. Tak jednak nie jest.

McGilligan, rasowy biograf, swoj膮 opowie艣膰 zaczyna od dzieci艅stwa gwiazdora, a nawet wcze艣niej, kre艣l膮c relacje panuj膮ce w rodzinie Eastwood贸w. I obalaj膮c pierwsze mity.

Clint urodzi艂 si臋 31 maja 1930 roku w San Francisco „du偶y i pi臋kny”. Wa偶y艂 ponad 5 kg, wi臋c piel臋gniarki nazwa艂y go Samsonem. Gdy by艂 dzieckiem, matka podsadza艂a go nad ogrodzenie podw贸rka i wo艂a艂a do s膮siad贸w: „Ale z niego przystojniak, co?!” Od pocz膮tku zapowiada艂 si臋 na wysokiego (mierzy 193 cm!), mia艂 bujne w艂osy, b艂yszcz膮ce zielone oczy i rozbrajaj膮cy u艣miech.

Jego dzieci艅stwo by艂o zwyczajne, a rodzice troskliwi. Rodzina nieustannie si臋 przeprowadza艂a. S艂awny Clint utka艂 potem opowie艣膰 o 偶yciu w biednym Oakland, a robotniczy wizerunek miasta dodawa艂 splendoru jego sukcesom. – Bywa艂o, 偶e posy艂ano mnie na zmian臋 z siostr膮 do babci, kt贸ra nas podkarmia艂a – m贸wi艂. Tymczasem Eastwoodowie do艣膰 szybko przenie艣li si臋 do Piedmontu w Kalifornii, do zamo偶nej cz臋艣ci miasta, gdzie mieli w艂asny basen, a ka偶de je藕dzi艂o w艂asnym samochodem.

Nastoletni Clint uwielbia艂 zabawy w strzelanin臋, w trakcie kt贸rych, polewa艂 koleg贸w ketchupem, imituj膮cym krew, co potem zaliczono mu na poczet mi艂o艣ci do kina. By艂 rozrywany przez dziewczyny. Straci艂 cnot臋 w wieku lat 14, ze sporo starsz膮 s膮siadk膮, o czym sam opowiada. Uczy艂 si臋 marnie. Prawdopodobnie to wytw贸rnia dorobi艂a wi臋c do 偶yciorysu legend臋… niespe艂nionego lekkoatlety. Tak naprawd臋 wcale nie uprawia艂 sport贸w. Dopiero gdy trafi艂 do Hollywood, zacz膮艂 uprawia膰 jogging (co robi do dzi艣). McGilligan opisuje te偶 rozmow臋 z dyrektorem podstaw贸wki, do kt贸rej chodzi艂, gdy ten na pytanie o Clinta, mocno wystraszony, zadzwoni艂 do jego wytw贸rni, „Monpaso”, z pytaniem: „Czy mog臋 o tym m贸wi膰?”

Z dokument贸w wynika, 偶e nie sko艅czy艂 偶adnego college鈥檜 i w autoryzowanej biografii Schickela k艂amie. Gdy zdecydowa艂 si臋 zdawa膰 do college鈥檜 w Seattle, wybuch艂a wojna w Korei i przysz艂o powo艂anie do wojska. Clint trafi艂 bazy wojskowej w Fort Ord, na wybrze偶u Monterey. Czekaj膮c na ewentualny wyjazd do Korei, pracowa艂 jako ratownik na wojskowym basenie, staj膮c si臋 natychmiast ulubie艅cem kobiet.

W hollywoodzkiej karierze Clint b臋dzie si臋 wciela艂 w postaci wojskowych macho, cho膰by w takich filmach jak „Tylko dla or艂贸w” czy „Z艂oto dla zuchwa艂ych” . W materia艂ach promocyjnych pojawia艂y si臋 wtedy sugestie, 偶e zosta艂… odznaczony medalem weterana z Korei! W rzeczywisto艣ci w Korei nawet nie by艂, nie m贸wi膮c o bohaterskich czynach. „Ca艂e dwa lata s艂u偶by sp臋dzi艂 na nieustaj膮cej imprezie w Fort Ord” – pisze McGilligan, bo 偶ycie tam by艂o wieczn膮 balang膮. Bohaterstwo wojenne pozostaje wytworem wyobra藕ni.

I tu nast臋puje pierwsze spi臋cie. Wed艂ug McGilligana, Clint, kt贸ry robi艂 wszystko, by nie trafi膰 na wojn臋, unikn膮艂 wys艂ania do Korei dzi臋ki… romansowi z c贸rk膮 genera艂a. Nie znajdziemy tego jednak w dost臋pnym wydaniu ksi膮偶ki. Po kategorycznym prote艣cie Clinta, w膮tek usuni臋to, cho膰 kilka os贸b mia艂o go potwierdzi膰.

To w艂a艣nie w Fort Ord, na randce w ciemno, Clint spotka艂 pierwszy raz Margaret Neville Johnson, nazywan膮 Maggie. Spodobali si臋 sobie od razu, a p贸艂 roku p贸藕niej, ku zdumieniu wszystkich, Clint si臋 o艣wiadczy艂 i wzi臋li 艣lub.

By艂 rok 1953. Wkr贸tce przenie艣li si臋 do Los Angeles.

Cho膰 McGilligan wyra藕nie nie lubi Eastwooda-cz艂owieka, odnosi si臋 z respektem do jego artystycznych dokona艅. Pokazuje te偶, jak z faceta z kiepskim g艂osem i z艂膮 dykcj膮, ale z fantastycznym wygl膮dem, przeistoczy艂 si臋 w doskona艂ego aktora. To w艂a艣nie fragmenty opowiadaj膮ce o pocz膮tkach kariery Clinta, ma艂o znane, s膮 tu najciekawsze.

Jeszcze w Fort Ord mia艂 zauwa偶y膰 Clinta re偶yser, kt贸ry kr臋ci艂 tam film, i zach臋ci艂 do pokazania si臋 w Hollywood. Wersji opisuj膮cych jego drog臋 do wytw贸rni, jest zreszt膮 kilka. McGilligan obala wszystkie. Wedle opowie艣ci 艣wiadk贸w, Clint mia艂 przesiadywa膰 w barze wytw贸rni Universal, „w obcis艂ym swetrze”, gdy pozna艂 uwodzicielsk膮 telefonistk臋 ze studia U-1, kt贸rej wpad艂 w oko. Ta przemyci艂a go do studia. Tak dosta艂 pierwsz膮 ma艂膮 r贸lk臋.

Wytw贸rnia pos艂a艂a go od razu na zaj臋cia do Universal Talent School. Nie wr贸偶ono mu kariery. By艂 sztywny, nieporadny i cedzi艂 s艂owa przez z臋by, co denerwowa艂o nauczycieli. „Trzeba poprawi膰 emisj臋 g艂osu – rokowania niedobre” – notowali. T臋 s艂abo艣膰, Eastwood z czasem przeku艂 w zalet臋.

By jego kariera ruszy艂a, potrzebowa艂 czterech lat. Przez ten czas na 偶ycie zarabia艂a g艂贸wnie Maggie, pracuj膮c jako modelka. W 1959 roku trafi艂 do serialu „Rawhide” i szybko sta艂 si臋 gwiazd膮. Kontrakt nie pozwala艂 mu wyst臋powa膰 w ameryka艅skich filmach kinowych, jednak dopuszcza艂 europejskie. Wi臋c wybra艂 si臋 do Europy. Tam Sergio Leone obsadzi艂 go w roli bezimiennego rewolwerowca w spaghetti westernie „Za kilka dolar贸w”. Graj膮c go, nawet 艂agodne s艂owa Eastwood cedzi艂 przez zaci艣ni臋te z臋by. Trylogi臋 dolarow膮 Leone dope艂ni艂y potem: „Za kilka dolar贸w wi臋cej”  i „Dobry, z艂y i brzydki”. To by艂 pocz膮tek trwaj膮cej nieprzerwanie sz贸st膮 dekad臋 kariery Eastwooda.

McGilligan fantastycznie opisuje wsp贸艂prac臋, nieznaj膮cego angielskiego Sergio Leone, z Clintem. Z jego d艂ugich dialog贸w aktor usuwa艂 ca艂e kwestie, ale Sergio nic nie rozumia艂, wi臋c nie robi艂 awantur. Po latach Eastwood powie, 偶e wszystkiego o re偶yserowaniu nauczy艂 si臋 od niego. Leone, gdy nakr臋ci genialne „Dawno temu w Ameryce”, por贸wna go potem z…Robertem De Niro, dla wielu najlepszym z ameryka艅skich aktor贸w. „Bobby jest przede wszystkim aktorem. Clint jest przede wszystkim gwiazd膮. Bobby cierpi. Clint ziewa…”. Kurtyna.

Eastwood w jednym z wywiad贸w nieskromnie powie:

„Bo we mnie jest seks”

91-letni dzi艣 re偶yser, wci膮偶 w 艣wietnej formie, ma ju偶 now膮 wybrank臋. I nadal kr臋ci filmy, w kt贸rych gra g艂贸wne role”

Czytaj wi臋cej na https://tygodnik.interia.pl/news-clint-eastwood-miedzy-prawda-a-zmysleniem,nId,5305233#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=chrome

Niech 偶yje bal! Moje kino!

Zdj臋cie numer 1 w galerii - B臋dzie serial o Agnieszce Osieckiej. Uda si臋 pokaza膰 prawdziw膮 poetk臋?

Sobot臋 i niedziel臋 po艣wi臋cam na obejrzenie serialu TVP pt. „Osiecka”

Wiem, 偶e nie powinnam ogl膮da膰 niczego, co pochodzi z re偶im贸wki, ale serial biograficzny mnie skusi艂, gdy偶 uwielbiam biografie wszelkie.

Po艂o偶y艂am si臋 na kanapie i ogl膮da艂am na laptopie ustawionym przed nosem i stwierdzam, 偶e taka pozycja bardzo si臋 nadaje do odpoczynku przy serialu!

Serial ma przer贸偶ne opinie, bo prze艣ledzi艂am w sieci i jedni s膮 zachwyceni, a inni zawiedzeni, bo oczywi艣cie jest to sprawa gustu!

Nie b臋d臋 ja wybrzydza艂a i szuka艂a dziury w ca艂ym, bo mnie serial si臋 spodoba艂 i w艂a艣ciwie nie mam si臋 czego czepi膰!

Serial nas prowadzi przez okres m艂odo艣ci Osieckiej i z ka偶dym, nowym okresem w jej 偶yciu wpada艂a ona coraz ni偶ej, bo bycie w bohemie warszawskiej do 艂atwych nie nale偶a艂o.

Musia艂a ona walczy膰 o siebie i sw贸j artystyczny dorobek i pieni膮dze!

By艂o wiele mi艂o艣ci i m臋偶czyzn, do kt贸rych Osiecka nie mia艂a szcz臋艣cia, a kiedy trafi艂o si臋 jej dziecko, by艂a ju偶 prawie na samym dnie!

Nie oceniam scenariusza, bo przecie偶 nie zna艂am jej osobi艣cie, a mog膮 to zrobi膰 ludzie, kt贸rzy z Osieck膮 byli blisko!

W serialu jest wed艂ug mnie dba艂o艣膰 o szczeg贸艂y, bo o stroje, wn臋trza i ca艂膮 t膮 opraw臋 w czasach komunistycznych, z kt贸rych ja nie wszystko pami臋tam, bo si臋 dopiero urodzi艂am.

Mia艂a ogromny, poetycki talent i pisa艂a teksty do piosenek, kt贸re zawsze wzruszaj膮 i b臋d膮 wzrusza膰 po kres 艣wiata, jakby chocia偶 „Niech 偶yje bal”

Jej jedyne dziecko z zwi膮zku z Danielem Passentem – Agata Passent zwierzy艂a si臋 w mediach, 偶e nie ma zamiaru ogl膮da膰 tego serialu, gdy偶 z matk膮 艂膮czy艂y j膮 bardzo przeciwstawne relacje!

Agata oznajmi艂a, 偶e matka nie by艂a nawet niedzieln膮 matk膮, gdy偶 j膮 zaniedba艂a i si臋 wypar艂a porzucaj膮c!

Nie mo偶e matce darowa膰, 偶e wybra艂a alkohol zamiast j膮 i dlatego ma negatywny stosunek do tej produkcji!

Ka偶dy inaczej wspomina Osieck膮, bo inaczej Magda Umer, a inaczej Maryla Rodowicz i Seweryn Krajewski, ale nie b臋d臋 si臋 nad Osieck膮 zn臋ca膰, bo choroba alkoholowa bardzo cz臋sto zmienia obraz postaci!

Musimy jednak pami臋ta膰 jej cudne i m膮dre teksty, kt贸re jak偶e cz臋sto si臋gaj膮 do naszych dusz i prze偶y膰!

Serial jest dost臋pny w sieci i z ca艂ego serca go polecam, a po drugie chcia艂abym umie膰 pisa膰 jak Osiecka!

„Frida” – moje kino

Dzie艅 dobry. 馃檪

Zaczynam sw贸j dzisiejszy wpis od piosenki o wyj膮tkowo zimnym maju. 馃檪 Pani „Zimna Zo艣ka” upar艂a si臋, 偶e nie da si臋 nam wygrza膰 w promieniach s艂o艅ca i zaserwowa艂a wyj膮tkowo zimne i nieprzyjemne dni. Przetrwamy. 馃檪

Na spacer nie bardzo, poniewa偶 za oknem u mnie jest tylko 11 stopni i wieje, a g艂ow臋 wiatr chce urwa膰, a wi臋c trzeba jako艣 sobie wype艂ni膰 takie dni. Co ja zrobi艂am? Uciek艂am w kino i obejrza艂am pierwszy raz film pt. „Frida”. Zawsze mi si臋 wydawa艂o, 偶e ten film widzia艂am 聽i mia艂am wra偶enie, 偶e mam go zaliczony – wi臋c po co drugi raz.

Niestety, ale pami臋膰 ludzka jest zawodna, a cz臋sto przek艂amuje, poniewa偶 okaza艂o si臋, 偶e nigdy nie widzia艂am tego filmu, a wi臋c sama zrobi艂am sobie niespodziank臋 – bardzo mi艂膮 niespodziank臋. Nie macie pomys艂u na dzisiejsze zimne popo艂udnie? Obejrzyjcie w sieci sobie ten film, a ja zapewniam, 偶e zrobicie sobie uczt臋 dla ducha, a jednocze艣nie poznacie niesamowit膮 histori臋 meksyka艅skiej malarki Fridy Kahlo i jej burzliwe i niesamowite 偶ycie.

Film „Frida” to majstersztyk w ka偶dym aspekcie z wielk膮 dba艂o艣ci膮 o szczeg贸艂y. Nie mo偶na si臋 napatrze膰 na przepi臋kne kadry w tym filmie. Kolorowo jest, bo po meksyka艅sku, a do tego cudowna, zmys艂owa i bardzo prawdziwa, odtw贸rczyni s艂ynnej malarki – Salma Hayek, kt贸ra wcieli艂a si臋 w rol臋 i tej roli odda艂a ca艂膮 聽siebie.

呕ycie Fridy, kt贸ra uleg艂a bardzo powa偶nemu wypadkowi naznaczone by艂o wieloma operacjami i b贸lem, kt贸ry towarzyszy艂 jej ca艂e 偶ycie, ale za to do艣wiadczy艂a wielkiej, cho膰 bardzo nieszcz臋艣liwej mi艂o艣ci. Malowa艂a siebie i sw贸j b贸l fizyczny, kt贸ry przelewa艂a w obrazy. Niedoceniona za 偶ycia, ale po 艣mierci za to bardzo, a zw艂aszcza po premierze tego w艂a艣nie filmu. O wiele za p贸藕no, ale bardzo dobrze, 偶e powsta艂 ten film, kt贸ry gor膮co polecam. Film nie banalny opowiadaj膮cy biografi臋 kruchej, cho膰 bardzo silnej psychicznie kobiety. Frida zmar艂a w 1954 roku i nieoficjalnie si臋 m贸wi, 偶e pope艂ni艂a samob贸jstwo, bo pokona艂 j膮 niezno艣ny b贸l fizyczny i si臋 podda艂a.

Zacz臋艂y si臋 powt贸rki w telewizji, a wi臋c kino b臋dzie

Telewizja zrobi艂a sobie ju偶 sezon og贸rkowy i do wrze艣nia b臋dziemy katowani powt贸rkami – niestety. Kto nie jest telewizyjnym fanem, temu wsi rybka. ale ja kiedy ju偶 si臋 obrobi臋, to lubi臋 zajrze膰 do telewizora, bo c贸偶 ma robi膰 seniorka z nadmiarem wolnego czasu?

Okej, ludzie w telewizji musz膮 mie膰 urlopy i jestem w stanie to zrozumie膰, a wi臋c przez te miesi膮ce b臋d臋 ucieka艂a cz臋艣ciej w 艣wiat filmu i tu z pe艂n膮 odpowiedzialno艣ci膮 polecam film pt. „Koncert na 50 serc”, z moj膮 najukocha艅sz膮 aktork膮聽Meryl Streep. Jest to film biograficzny opowiadaj膮cy histori臋 skrzypaczki聽Roberty 聽Guaspari.聽

Kiedy opu艣ci艂 j膮 m膮偶 i odszed艂 do kochanki, zostawiaj膮c j膮 z dwoma synami, Roberta rozsypa艂a si臋 na drobne kawa艂ki i chyba ju偶 wiadomo, co pomog艂o jej si臋 pozbiera膰, bo by艂a to mi艂o艣膰 do dzieci i skrzypiec.

Stworzy艂a grup臋 dzieci w Harlemie i z wielkimi umiej臋tno艣ciami pedagogicznymi, zach臋ci艂a ich do nauki gry na tym instrumencie. Pocz膮tki by艂y trudne, gdy偶 dzieci z pocz膮tku nie by艂y ch臋tne do nauki, a i z ich rodzicami musia艂a przej艣膰 r贸偶ne przeprawy, ale kiedy dosz艂o do koncertu na 50 serc, nie ma mocnych, aby powstrzyma膰 艂zy.

Obejrzyjcie kochani, bo warto.