Archiwa tagu: blog.pl

M贸j ma艂y, prywatny jubileusz :)

szampan1

 

6 czerwca 2013 roku pomy艣la艂am sobie, 偶e mo偶e warto pisa膰 bloga – tak tylko dla siebie. Mia艂am oczywi艣cie spore obawy, czy b臋d臋 umia艂a cokolwiek napisa膰 i o czym pisa膰? Za艂o偶enie bloga, niby nie trudna sprawa, ale powsta艂o pytanie na jakiej platformie pisa膰, aby blog by艂 艂atwy w prowadzeniu i posiada艂 niezbyt skomplikowane opcje – takie dost臋pne dla Seniorki i pad艂o na Blog.pl i jestem tutaj ju偶 ROK 馃檪

Powsta艂o z mojej g艂owy 511 notek, jedne udane, drugie mniej, ale og贸lnie wysz艂o na to, 偶e jestem przez ten rok konsekwentna i codziennie ukazywa艂a si臋 jedna notka, a czasami wi臋cej, bo w g艂owie zal臋g艂a si臋 my艣l, 偶e warto o tym napisa膰 i podzieli膰 si臋 z innymi.

Nie my艣la艂am na pocz膮tku pisania, 偶e przez rok czasu zajrzy tutaj ponad 570 tys. odwiedzaj膮cych i zostawi膮 po sobie ponad 2 tys. komentarzy. Nie my艣la艂am, 偶e blog b臋dzie ktokolwiek odwiedza艂 i na pocz膮tku s膮dzi艂am, 偶e b臋dzie to rodzaj pami臋tnika – takiego tylko dla siebie, a jednak nie wiedzie膰 jak, blog dotar艂 do innych, bez wi臋kszej promocji z mojej strony.

Nie m臋czy mnie prowadzenie bloga nic, a nic i uwa偶am go za swojego przyjaciela, komu mog臋 powierzy膰 swoje my艣li i obserwacje codzienno艣ci, bo obserwatork膮 jestem od zawsze. To tutaj, na kartach mojego bloga zawar艂am swoje bardzo intymne i osobiste przemy艣lenia, bo mo偶e czu艂am tak膮 potrzeb臋, kiedy moje 偶ycie si臋 uspokoi艂o i wysz艂am na prost膮. Mo偶e kiedy艣 b臋dzie to kompendium wiedzy dla moich wnucz膮t, bo kiedy mnie ju偶 nie b臋dzie -blog zostanie – kto to tam wie?

M贸j pierwszy wpis brzmia艂 tak:聽

„Po tym co w 偶yciu przesz艂am, nikt mi nie wierzy, 偶e wreszcie jestem szcz臋艣liw膮 kobiet膮 i je艣li zdrowie mi tylko dopisze, mam zamiar dalej tak膮 by膰.

Stefania Grodzie艅ska powiedzia艂a swego czasu, 偶e ju偶 nic w 偶yciu nie musi i wzi臋艂am sobie te s艂owa do serca, bo ja te偶 w艂a艣ciwie nic nie musz臋 i mog臋 偶y膰 tak jak mi si臋 podoba,聽co nie znaczy, 偶e faktycznie tak 偶yj臋 – ci膮gle si臋 w jakie艣 formie jednak staram!”

Prawda, 偶e rozpocz臋艂am bardzo nie艣mia艂o i ba艂am si臋 napisa膰 kolejn膮 notk臋 i kolejn膮, ale z czasem stawa艂o si臋 to moje pisanie oczyszczaj膮ce i p艂yn臋艂o z potrzeby serca. Codziennie przy porannej kawie 艂apa艂am temat, aby blog nie le偶a艂 od艂ogiem i zacz膮艂 偶y膰 w sieci, bo ju偶 nie chcia艂am by膰 jak samotny bia艂y 偶agiel, a pragn臋艂am zbli偶y膰 si臋 do innych, pisz膮cych i uda艂o si臋. Zagl膮dam na wiele blog贸w i mam swoje ulubione, co staram si臋 przypiecz臋towa膰 swoim komentarzem.

Sp艂yn臋艂a te偶 na mnie fala krytyki, obelg, wyzwisk, ale sobie tak my艣l臋, 偶e w sieci jest tak jak w realnych 偶yciu, 偶e ludzi toksycznych nale偶y omija膰 szerokim 艂ukiem i si臋 nie podda膰 Na koniec tej notki pragn臋 podzi臋kowa膰 moim czytelnikom, 偶e wpadaj膮 tutaj, bo statystyki nie k艂ami膮 i prosz臋 wychyli膰 艂yczek szampana, zapodanego na pocz膮tku notki.

Dla takich komentarzy warto pisa膰 i dzi臋kuj臋 temu nieznajomemu. To dopinguje do dalszej, przyjemnej powinno艣ci:

ojciec dyrektor
Jak wida膰 wielu czyta Tw贸j blog i z braku powod贸w do skrytykowania go cho膰 w ten spos贸b pr贸buje go zdyskredytowa膰 w oczach innych.
Je艣li czyje艣 pi贸ro nadaje si臋 tylko do wulgaryzm贸w to na to nie ma rady.
Kalinaxo piszesz m膮drze i z polotem. Czyta si臋 Ciebie z przyjemno艣ci膮 i czego艣 si臋 dowiaduje. R贸b tak dalej C贸rko!
PS. Powierzchnie p艂askie zdarzaj膮 si臋 te偶 w zwojach m贸zgowych i to jest nieuleczalne