Archiwa tagu: choroba

M贸j b贸l jest wi臋kszy ni偶 tw贸j!

Kiedy siostra mi napisa艂a, 偶e moim zasranym obowi膮zkiem by艂o opiekowanie si臋 mam膮, kt贸r膮 si臋 opiekowa艂am, to wr贸ci艂y do mnie demony z przesz艂o艣ci – automatycznie!

W tym stwierdzeniu poczu艂am si臋 jak zdeptany, nic nie znacz膮cy karaluch, robal, kt贸ry w zasadzie nikomu nie jest potrzebny w normalnym 偶yciu ludzkim bo mo偶e tylko w lesie!

Zacz臋艂am analizowa膰 swoje 偶ycie i dosz艂am do wniosku, 偶e od bliskich nie otrzyma艂am w doros艂ym 偶yciu 偶adnego szacunku i zosta艂am oceniona jak samo z艂o – jaki艣 dziwol膮g!

Wygl膮da na to, 偶e by艂am w tej rodzinie przezroczysta i nikomu nie potrzebna!

A ja pisz臋, 偶e do艣膰 zn臋cania si臋 nade mn膮, kt贸ra by艂a siedem razy hospitalizowana!

Do艣膰 zn臋cania si臋 nade mn膮, kt贸ra cztery razy targa艂a si臋 na 偶ycie, a ani ty siostro, ani matko nie reagowa艂y艣cie, a tylko s艂ysza艂am – we藕 rozw贸d, ale 偶adnych konkret贸w i musia艂abym z dzie膰mi zamieszk膮 po mostem!

Matka za swojego 偶ycia nie zrobi艂a nic, aby mnie i siostr臋 zjedna膰 ku sobie i aby艣my zakopa艂y top贸r wojenny!

Nie zareagowa艂a kiedy sprzeda艂am siostrze聽 sw贸j pami膮tkowy pier艣cionek, bo potrzebowa艂am pieni臋dzy na rozw贸d, a kiedy chcia艂am go odkupi膰 – odm贸wiono mi!

Jestem w ma艂偶e艅stwie ponad 40 lat i matka nigdy nie ugotowa艂a obiadu, aby zaprosi膰 nas – dwie c贸rki z rodzinami, aby艣my w ko艅cu na nowo si臋 porozumia艂y!

Przecie偶 musia艂a widzie膰, 偶e nie rozmawia艂am z siostr膮 ponad 20 lat i nie zrobi艂a z tym nic!

Zaprasza艂am j膮 na 艣wi臋ta, ale wytrzymywa艂a godzin臋 i meldowa艂a si臋 przy 艣wi膮tecznym stole u siostry, bo tam by艂o by艂o bardziej weso艂o z wiadomych przyczyn.

By艂o mi z tego powodu bardzo przykro, a moje dzieci te偶 to bola艂o, 偶e ich babcia woli inne klimaty!

Tak, widz膮c to –聽 odsun臋艂am si臋 od rodziny, bo mnie nie chcieli i ja nie chcia艂am pcha膰 si臋 tam, gdzie nie by艂am mile widziana.

Zosta艂am nawet wyproszona z domu siostry przez szwagra!

Kocha艂am mam臋 i bola艂o mnie to, 偶e by艂am dla niej mniej wa偶na i sama podzieli艂a swoje dzieci!

Dosta艂am w pracy po偶yczk臋 i posz艂am do sklepu wybra膰 dla niej elegancki p艂aszcz, bo wiedzia艂am, 偶e nigdy sobie nie kupi czego艣 eleganckiego z marnej emerytury.

Zawsze mia艂am dla niej prezent na imieniny, czy te偶 urodziny, bo zawsze pami臋ta艂am, 偶e mnie urodzi艂a i by艂am jej wdzi臋czna za pomoc na pocz膮tku mojego ma艂偶e艅stwa.

Moje prezenty stoj膮 teraz w witrynie mojej siostry, a jest to porcelanowy go艂膮b i m膮dra sowa i to jest oznak膮, 偶e stara艂am si臋 robi膰 mamie prezenty estetyczne!

Czy mam prawo czu膰 b贸l, 偶e mnie wymaza艂a z aktu notarialnego, tak jakby mia艂a jedno dziecko – tak czuj臋 b贸l i naprawd臋 nie chodzi tu o pieni膮dze!

To boli,聽 bo przypominam sobie ojca, kt贸ry maj膮c dwie c贸rki la艂 tylko mnie jak mokre 偶yto, a m艂odsz膮 oszcz臋dza艂, bo to by艂 dla niego „czerwony karmazynek”.

Ja du偶o sobie w g艂owie przez lata pouk艂ada艂am, ale brzmi膮 mi w g艂owie napisane s艂owa, 偶e moim zasranym obowi膮zkiem i to odbieram jako policzek, kt贸ry piecze mnie od paru dni.

Musz臋 sobie to pouk艂ada膰, by nie wpa艣膰 w rozpacz i oto z cudownego dziecka mojej matki i ojca wysz艂a s艂oma z but贸w!

Musz臋 z tym jako艣 偶y膰 i to jest m贸j blog, a wi臋c聽 mam prawo na nim pisa膰, co mn膮 targa!

A teraz zmieniam temat, bo mnie pytaj膮 dlaczego tak jestem za Polsk膮?

Jestem, bo to m贸j kraj i pragn臋 dla niego jak najlepiej, bo przez ostatnie 5 lat dzia艂o si臋 tylko samo z艂o.

A ja pragn臋 i pytasz mnie:

Pytasz mnie, co w艂a艣ciwie Ci臋 tu trzyma
M贸wisz mi, 偶e nad Polsk膮 szare mg艂y
Pytasz mnie, czy rodzina, czy dziewczyna
I c贸偶 ja, i c贸偶 ja odpowiem Ci

Mo偶e to ten szczeg贸lny kolor nieba
Mo偶e to tu prze偶ytych tyle lat
Mo偶e to ten pszeniczny zapach chleba
Mo偶e to pochylone strzechy chat

Mo偶e to przeznaczenie zapisane w gwiazdach
Mo偶e przed domem ten wiosenny zapach bzu
Mo偶e bociany, co wracaj膮 tu do gniazda
Co艣, co ka偶e im powraca膰 tu

M贸wisz mi, 偶e inaczej 偶yj膮 ludzie
M贸wisz mi, 偶e gdzie艣 ludzie 偶yj膮 l偶ej
M贸wisz mi, kr贸tki sierpie艅, d艂ugi grudzie艅
M贸wisz mi, d艂ugie noce, kr贸tkie dnie

M贸wisz mi, s艂uchaj stary jedno 偶ycie
M贸wisz mi, spakuj rzeczy, wyjed藕 st膮d
M贸wisz mi, wsta艅 i spakuj si臋 o 艣wicie
Czy to warto, tak pod g贸re, tak pod pr膮d

Mo偶e to przeznaczenie zapisane w gwiazdach
Mo偶e przed domem ten wiosenny zapach bzu
Mo偶e bociany, co wracaj膮 tu do gniazda
Co艣, co ka偶e im powraca膰 tu

Mo偶e to zapomniana dawno gdzie艣 muzyka
Mo偶e melodia, kt贸ra w sercu cicho brzmi
Mo偶e mazurki, mo偶e walce Fryderyka
Mo偶e nadzieja doczekania lepszych dni

Mo偶e to zapomniana dawno gdzie艣 muzyka
Mo偶e melodia, kt贸ra w sercu cicho brzmi

Andrzej Rosiewicz

Zdj臋cia s膮 mojego autorstwa!

 

Obraz mo偶e zawiera膰: niebo, ro艣lina, drzewo, chmura, trawa, na zewn膮trz i przyroda

Brak dost臋pnego opisu zdj臋cia.

Brak dost臋pnego opisu zdj臋cia.

Brak dost臋pnego opisu zdj臋cia.

Brak dost臋pnego opisu zdj臋cia.

Brak dost臋pnego opisu zdj臋cia.

Brak dost臋pnego opisu zdj臋cia.

Brak dost臋pnego opisu zdj臋cia.

 

Dzieci i koronawirus!

 

Obraz mo偶e zawiera膰: 1 osoba, siedzi, tabela i w budynku

Najbardziej chyba ten stan z koronawirusem prze偶ywaj膮 dzieci.

Nie zna艂y przecie偶 takiej sytuacji, 偶e nie mog膮 i艣膰 do szko艂y, przedszkola, na basen, czy te偶 na sal臋 sportow膮, a tak偶e na 偶adne zaj臋cia dodatkowe i z pewno艣ci膮 brakuje dzieciom kontaktu z r贸wie艣nikami.

Dzieciom trudno to wszystko wyt艂umaczy膰, bo doros艂ym ju偶 tak:

Obraz mo偶e zawiera膰: tekst 鈥濸ierwszy raz mo偶esz uratowa膰 ludzko艣膰 nicnierobieniem i le偶eniem przed telewizorem. Nie spierdol tego.鈥

Dzieci zamkni臋te w domach s膮 jak na razie na dwa tygodnie, ale s膮dz臋, 偶e ta kwarantanna si臋 znacznie przed艂u偶y, bo Minister Zdrowia przewiduje, 偶e w ci膮gu nast臋pnych dw贸ch tygodni wzro艣nie skala zachorowa艅.

Pojawiaj膮 si臋 w sieci poradniki jak zaj膮膰 dzieci, aby mniej odczuwa艂y izolacj臋聽 – lista poni偶ej.

Jest wielki k艂opot z opiekowaniem si臋 dzieci, bo Ministerstwo Zdrowia nie poleca, aby zwozi膰 dzieci do Bab膰 i Dziadk贸w, bo to oni s膮 najbardziej podatni na wirusa.

Jak sobie wi臋c radz膮 rodzice, kt贸rzy cz臋sto musz膮 i艣膰 do pracy i jest dylemat, co zrobi膰 z dzie膰mi?

U moich dzieci sprawa jest tak rozwi膮zana, 偶e jedna C贸rka pracuje w szkole, a wi臋c p贸ki co ma wolne od pracy na czas dwutygodniowej kwarantanny.

Druga za艣 idzie do pracy co drugi, albo trzeci dzie艅 i dzieli opiek臋 nad dzie膰mi z m臋偶em, kt贸ry zabiera prac臋 do domu i pracuje zdalnie.

Moje Wnuki tak偶e ucz膮 si臋 z pozycji domu i zadania robi膮 w domowym zaciszu dzi臋ki rozwini臋tej technologii.

Ja jako seniorka kompletnie nie wiem na czym to polega i jakimi programami obs艂ugiwane jest takie nauczanie, ale nie ma innego wyj艣cia!

My艣l臋, 偶e nie jedno dziecko przechodzi traum臋 w tak聽 niezrozumia艂ej sytuacji, 偶e dla wielu b臋dzie potrzebny psycholog!

Drogie Babcie i Dziadkowie jak to wygl膮da w Waszych rodzinach – podzielcie si臋!

Brak dost臋pnego opisu zdj臋cia.

 

 

 

Szlachetne zdrowie!

To by艂 lipiec 2019 roku – strasznie gor膮cy!

Ludzie siedzieli w domach, bo na zewn膮trz by艂o nie do zniesienia.

Siedzia艂am z Mam膮 na swoim dy偶urze i nagle poczu艂am si臋 strasznie 藕le!

Serce chcia艂o mi wyskoczy膰 z piersi i ko艂ata艂o we wszystkie strony.

Wystraszy艂am si臋 bo mia艂am ju偶 za sob膮 epizod ukrytego zawa艂u serca, co stwierdzi艂 u mnie kardiolog na wizycie prywatnej.

Zrobi艂 mi bardzo du偶o bada艅 i w ko艅cu powiedzia艂, 偶e chyba nawet nie wiem, ale moje serce dozna艂o ukrytego zawa艂u.

Taki zawa艂 serca cz臋sto zdarza si臋 w艂a艣nie kobietom.

Przepisa艂 leki i jako艣 funkcjonowa艂am, ale ostrzeg艂 mnie, 偶e musz臋 unika膰 koniecznie stresu!

W lipcu 2019 roku podczas morderczego gor膮ca posz艂am do mojej rodzinnej i ta zleci艂a mi EKG, a kiedy je odczyta艂a, to kaza艂a mi si臋 pakowa膰 do szpitala, a ja by艂am przera偶ona, bo nigdy nie le偶a艂am w szpitalu pr贸cz porod贸w.

Ale w szpitalu zosta艂am potraktowana jak stara baba, kt贸rej nie warto leczy膰 i podano mi tylko kropl贸wk臋.

Lekarka na mnie nakrzycza艂a, 偶e nie potrafi臋 opisa膰 objaw贸w, a ja si臋 spyta艂am dlaczego tak na mnie wrzeszczy?

Po podaniu mi kropl贸wki przysz艂a na sal臋 po odczytaniu wynik贸w i chcia艂a mnie zostawi膰 w szpitalu, ale tak potraktowana – odm贸wi艂am!

Wobec tego zmieni艂a mi leki i taka jest sympatia m艂odych lekarzy do staro艣ci!

Na drugi dzie艅 posz艂am do rodzinnej, by wpisa艂a do karty m贸j nowy lek na serce, a przy okazji j膮 spyta艂am o co艣, co mnie nurtowa艂o!

Rodzinna jest聽 mnie bardzo bliska, bo znamy si臋 od szko艂y podstawowej.

Spyta艂am j膮, czy osoba chora na serce, na cukrzyc臋, depresj臋聽 mo偶e otrzyma膰 za艣wiadczenie, 偶e nie mo偶e opiekowa膰 si臋 druga osob膮 wymagaj膮c膮 sta艂ej opieki – le偶膮c膮.

Niestety, ale nasz system zdrowotny nie przewiduje takiego rozwi膮zania i cho膰by艣 pada艂 na pysk, to musisz nawet kosztem zgonu.

W sieci jest bardzo du偶o 艣wiadectw starszych ludzi, kt贸rzy pisz膮 wprost, 偶e w艂o偶ony wysi艂ek w pomocy i opiece mo偶e ich zabi膰, bo zwyczajnie ich organizm odmawia pos艂usze艅stwa i boj膮 si臋, 偶e chora osoba ich prze偶yje!

Apeluj臋, 偶e je艣li b臋d膮 chcieli Was zatrudni膰 do opieki nad nieuleczalnie chorym – krzyczcie o swoim stanie zdrowia, gdy偶 innej drogi nie ma!

Cd. ni偶ej!

Znalezione obrazy dla zapytania: kropl贸wka

Na 艣wiecie szaleje koronawirus i poparzcie co dzieje si臋 w Chinach, co zostaje ukryte przed 艣wiatem.

Nie trzeba wojny by艣my zeszli z tego 艣wiata!

Chiny najwidoczniej pracowali nad broni膮 biologiczn膮 i co艣 si臋 wymkn臋艂o z pod kontroli!

Tam jest dramat, bo ludzie padaj膮 jak muchy, a trupy pali si臋 w krematorium!

 

Dumna matka

Chyba dwa wpisy moje na blogu, po艣wi臋ci艂am pomocy dla 15 letniej, chorej Mai, o kt贸rej 艣wiat zapomnia艂!

Maj臋 wychowuje i opiekuje si臋 ni膮 jej kochana, pe艂na po艣wi臋cenia babcia, kt贸ra jest przy niej 24 godziny na dob臋!

Dziewczynk膮 zainteresowa艂a si臋 moja C贸rka i zorganizowa艂a dla niej „Zrzutk臋” w sieci i na t臋 por臋 uzbierano na w贸zek i rehabilitacj臋聽11聽606聽z艂聽聽z聽14聽000聽z艂 (Cel)

C贸rka i osoby jej pomagaj膮ce prowadz膮 na Facebooku aukcje i licytacje, ale to nie koniec!

W艂a艣nie trwa „Karaoke” czyli 艣piewanie dla聽 Mai w naszej, miejscowej restauracji i tam tak偶e trwa akcja, by zebra膰 dla dziewczynki potrzebne jej pieni膮dze.

C贸rka i osoby w艂膮czone w akcj臋 po艣wi臋caj膮 dla sprawy sw贸j osobisty czas, ale wiedz膮, 偶e robi膮 dobr膮 robot臋, bo pomagajmy!

Dzi艣 chcia艂 mnie nawiedzi膰 ksi膮dz, kt贸ry chodzi po domach po kopert臋, ale nie przyj臋艂am, bo wol臋 da膰 ze swojej emerytury i m臋偶owskiej dla takiej sprawy jak pomoc choremu dziecku!

Papie偶 Franciszek powinien zabroni膰 艂a偶enia klech贸w brzuchatych po domach i tej 偶ebraniny.

Tak si臋 porobi艂o, 偶e w tym 艣rodowisku s膮 pedofile i naci膮gacze, a je艣li jest Pan B贸g, to mi wybaczy i nagrodzi, 偶e pomagam s艂abszym, bo chyba w ko艣ciele o to powinno chodzi膰!

Tak po prostu jestem dumn膮 matk膮!

Jednak jest i tak, 偶e czasami J膮 pytam czy potrafi odpoczywa膰, ale Ona nie potrafi i ci膮gle co艣 w 偶yciu musi robi膰.

Pracuje w szkole dla dzieci z lekkim upo艣ledzeniem i naprawd臋, to nie jest lekka praca.

M贸wi臋!

  • masz weekend, we藕 ksi膮偶k臋, zrelaksuj si臋, odpocznij, ale Ona gna przez 偶ycie, bo ten po艣piech ma w genach!

Brak dost臋pnego opisu zdj臋cia.

Znalezione obrazy dla zapytania: ksi膮dz karoca"

Nie da si臋 wszystkim pom贸c!

12 stycznia 2020 roku, po raz 28 zagra Wielka Orkiestra 艢wi膮tecznej Pomocy Jurka Owsiaka.

Pami臋tam pierwsz膮 edycj臋 i jaka偶 ona by艂a biedna w stosunku do tego, jak teraz zbiera si臋 w spos贸b nowoczesny pieni膮dze.

Pami臋tam m艂odziutkiego Owsiaka i Agat臋 M艂ynarsk膮 i piosenk臋 Urszuli – „konik na biegunach”.

Sama chodzi艂am z dzie膰mi zbiera膰 pieni膮dze do puszki i pami臋tam, 偶e na ulicach by艂 mokry, przyklejaj膮cy si臋 do but贸w 艣nieg.

Je艣li dobrze sobie przypominam, to uzbiera艂y艣my oko艂o 150 z艂otych, a przecie偶 mieszkam w ma艂ym miasteczku.

W tym dniu w Polakach budzi si臋 dobro i mamy wielkie serca, by pobi膰 kolejny raz rekord!

Polska staje si臋 u艣miechni臋ta i odbywaj膮 si臋 festyny i koncerty i jeste艣my szcz臋艣liwi.

Jurek Owsiak od lat jest atakowany za swoj膮 dzia艂alno艣膰 i zmieszany z b艂otem, ale po tych wszystkich kalumniach odradza si臋 i robi swoje, a przeciwnikom ro艣nie ze z艂o艣ci „gul w gard艂ach”. Zw艂aszcza ko艣cio艂owi!

Nie ma na 艣wiecie nigdzie takiego pomys艂u, aby ludzie wspomagali s艂u偶b臋 zdrowia w najlepszy sprz臋t, w kt贸ry Owsiak zaopatruje szpitale i inne o艣rodki zwi膮zane ze zdrowiem.

Kiedy si臋 jest w szpitalu to wsz臋dzie mo偶emy zobaczy膰 sprz臋t oznaczony czerwonym serduszkiem i w艂a艣ciwie gdyby nie Owsiak, to w s艂u偶bie zdrowia by艂a by „bida z n臋dz膮”, gdy偶 nasze rz膮dy nie bud偶etuj膮 wystarczaj膮co te plac贸wki.

Teraz z rozwojem technologii mo偶emy wp艂aca膰 na Orkiestr臋 nie wychodz膮c z domu, bo mamy do wyboru r贸偶ne systemy p艂atno艣ci!

Polacy lubi膮 pomaga膰 i w sieci istniej膮 portale, na kt贸rych wp艂acane s膮 pieni膮dze dla potrzebuj膮cych jak np. „Zrzutka pl i Siepomaga pl”.

W艂a艣nie moje starsze Dziecko zorganizowa艂o pomoc dla chorej Mai na „Zrzutka pl” i tam ludzie wp艂acaj膮 pieni膮dze na w贸zek dla chorej i rehabilitacj臋!

Dziewczynka ma 15 lat i nikt do tej pory nie zainteresowa艂 si臋 ni膮, a wi臋c by艂a pozostawiona sama sobie z chor膮 babci膮, kt贸ra przy niej trwa.

Moje dzielne Dziecko ma z t膮 spraw膮 du偶o pracy, bo prowadzi tak偶e licytacj臋 przedmiot贸w by tylko zebra膰 jak najwi臋cej pieni臋dzy!

Ruszy艂a wi臋c pomoc, w kt贸r膮 i ja mam sw贸j wk艂ad, ale w Polsce jest tak, 偶e wszystkim pom贸c si臋 nie da!

Mam tak膮 ma艂膮 pro艣b臋, bo je艣li czujesz, 偶e mo偶esz wspom贸c, to Maja b臋dzie wdzi臋czna.

Link do zrzutki – ni偶ej:

Jestem dumna z mojej C贸rki, bo jednocze艣nie pokazuje swojej C贸rce, 偶e warto pomaga膰, bo mamy to w genach!

Czasami pojawiaj膮 si臋 w mediach pro艣by, by pom贸c danemu dziecku, kt贸re musi wyjecha膰 do innego kraju, a operacja kosztuje miliony i to nie rz膮d pomaga takim dzieciom, a w艂a艣nie darczy艅cy, kt贸rzy s膮 wra偶liwi na b贸l i cierpienie.

Nasz rz膮d woli wydawa膰 na bzdury pieni膮dze tak jak z Pa艅stwowego Funduszu Narodowego, co jest skandalem!

Maja jest 15 letni膮 dziewczynk膮, kt贸ra mieszka w Witoszynie ko艂o Choszczna. Dziewczynka cierpi na wrodzon膮 wad臋 o艣rodkowego uk艂adu nerwowego (holoprosencepkalia), by艂a operowana z powodu przepukliny oponowo-rdzeniowej,ponadto ma dysplazj臋 stawu biodrowego. Majeczka nie chodzi, nie m贸wi, jest pampersowana i 偶ywiona dojelitowo. Ka偶dy jej dzie艅 to walka o 偶ycie, 艂atwo u niej o z艂amanie ko艣ci, a zwyk艂a infekcja grozi 艣mierci膮. Maja potrzebuje permanentnej rehabilitacji, kt贸r膮 ma zapewnion膮聽za darmo tylko do ko艅ca tego roku. Od stycznia 2020r. trzeba znale藕膰 nowego i przy tym p艂atnego rehabilitanta.

Dziewczynk膮 zajmuje si臋 wy艂膮cznie jej babcia p. Marzena. Warunki mieszkaniowe, w kt贸rej przysz艂o 偶y膰 dziewczynce s膮 tak偶e bardzo trudne. Pani Marzena czuje bezradno艣膰 w swojej sytuacji 偶yciowej, ale walczy ka偶dego dnia bez wytchnienia, aby zapewni膰 swojej wnuczce niezb臋dn膮 opiek臋 i optymalny komfort 偶ycia. Maja jest dla niej ca艂ym 艣wiatem. 聽Majeczka od niedawna jest uczestniczk膮 Specjalnego O艣rodka Szkolno-Wychowawczego im. Kawaler贸w Orderu U艣miechu w Suliszewie. Za zgod膮 pani Marzeny my pracownicy szko艂y pragniemy jej i Majeczce pom贸c, aby cho膰 w ma艂ym stopniu ul偶y膰 codziennemu ci臋偶arowi 偶ycia i choroby wnuczki. Pani Marzena b臋dzie wdzi臋czna za ka偶d膮 okazan膮 pomoc i 偶yczliwo艣膰.

Prosimy ludzi dobrego SERCA o najmniejsze wsparcie, aby podarowa膰 Mai i jej babci poczucie bezpiecze艅stwa i nadziej臋 na pewne jutro.

https://zrzutka.pl/pomoz-mai-sie-leczyc-i-rehabilitowac?utm_medium=social&utm_source=facebook&utm_campaign=sharing_button&fbclid=IwAR2pCM5PHI1Ybz5C-ugxZPSkf_nUtlIsWfr-weLvex5lJGazYHePYZu0vS8

Znalezione obrazy dla zapytania wo艣p 28

Eutanazja powinna by膰 przywilejem!

 

Znalezione obrazy dla zapytania osoba starsza

Mamy nast臋pny k艂opot w rodzinie z osob膮 starsz膮, cho膰 z M臋偶em ju偶 te偶 jeste艣my starszymi osobami.

Tak jest ten 艣wiat u艂o偶ony, 偶e w czasie naszej staro艣ci – starzej膮 si臋 nasi rodzice.

Jest noc i w ci膮gu niej po 3 razy dzwoni matka M臋偶a, bo skoczy艂o jej ci艣nienie, a w贸wczas zachowuje si臋 dziwnie i koniecznie musi kto艣 do niej przyj艣膰, by j膮 wyciszy膰 i ewentualnie poda膰 leki, bo sama zapomina!

Potrafi zadzwoni膰 do wszystkich, starszych cz艂onk贸w rodziny, bo nawet do wnuk贸w, kt贸rych numery ma w telefonie.

Jeste艣my cierpliwi i M膮偶 oraz jego brat matk膮 si臋 opiekuj膮, ale sytuacja jest coraz bardziej przygn臋biaj膮ca.

M膮偶 jest na ka偶de skinienie i brat tak偶e, ale widz臋 jak s膮 ju偶 zm臋czeni, gdy偶 oboje jeszcze pracuj膮 i to ci臋偶ko, a te zarwane noce wysysaj膮 z nich energi臋.

Z dnia na dzie艅 jest coraz gorzej, bo te艣ciowa zaczyna zapomina膰 i chowa rzeczy, a potem zapomina gdzie, albo zaczyna przypala膰 garnki.

Proponowa艂am M臋偶owi, aby zatrudni艂 opiekunk臋, aby przypilnowa艂a regularnych posi艂k贸w,聽 a tak偶e by bra艂a leki, kt贸re tak偶e chowa, albo wyrzuca.

Te艣ciowa jest wdow膮 dobrze po 80-tce i naprawd臋 chorowa艂a zawsze, bo by艂a ca艂e 偶ycie hipochondryczk膮, ale teraz zacz臋艂a si臋 masakra i nijak nie wiadomo jak rozwi膮za膰 problem, skoro nie 偶yczy sobie opiekunki.

Prawie ca艂a rodzina jest w艂膮czona w pomoc, by nie czu艂a si臋 samotna, g艂odna i odrzucona, ale to wszystko za ma艂o dla starszej pani.

Jak偶e cz臋sto budz臋 si臋 w nocy i zauwa偶am, 偶e nie ma M臋偶a, ale wiem, 偶e On 艣pi u swojej Mamy w opakowaniu, bo ta si臋 uspokaja i te偶 zasypia.

Gotowa膰 dla siebie ju偶 nie musi, bo moja C贸rka przywozi dla niej obiady ze szko艂y – zreszt膮 bardzo dobre, ale trzeba pilnowa膰 by zjad艂a, gdy偶 jest chuda jak szczypior!

Bardzo wsp贸艂czuj臋 M臋偶owi, gdy偶 widz臋 jak bardzo chce jej pom贸c i jest na ka偶de Jej zawo艂anie, ale p艂aci to swoim zdrowiem, kiedy i jemu ci艣nienie skacze i kiedy艣 mo偶e zap艂aci膰 za stres i nie przespane noce.

Jeste艣my ju偶 skrzypi膮cy i tak patrze膰 na starszego rodzica zastanawiamy si臋 kiedy nas dopadnie staro艣膰 po ca艂o艣ci i jak nami si臋 zaopiekuj膮 bliskie osoby!

My艣l臋, 偶e ludzie starsi ju偶 wiekiem do艣膰 cz臋sto zastanawiaj膮 si臋 jak to b臋dzie za par臋 lat, kiedy nagle staniemy si臋 bezradni i warzywem skazani na pomoc innych ludzi.

Wiele razy pisa艂am na blogu, 偶e jestem zwolenniczk膮 eutanazji, do kt贸rej powinien mie膰 ka偶dy prawo, kiedy nie ma si臋 zamiaru skazywa膰 bliskich na m臋ki!

Kiedy si臋 nie chce skazywa膰 na zmienianie brudnych pamper贸w, co jest wbrew cz艂owiecze艅stwu i ka偶dy powinien mie膰 wyb贸r jak zako艅czy膰 swoje 偶ycie.

Mam 63 lata, a ju偶 wybiegam w przysz艂o艣膰, 偶e mog臋 zachorowa膰 na raka, na demencj臋 starcz膮 i na wiele innych chor贸b i powinnam mie膰 mo偶liwo艣膰, aby uwolni膰 od siebie bliskich.

Nie wyobra偶am sobie, 偶e mog艂abym podci膮膰 sobie 偶y艂y, czy te偶 si臋 powiesi膰, ale dopuszczam 艣mier膰 po wzi臋ciu du偶ej dawki lek贸w!

Eutanazja nigdy w Polsce nie b臋dzie zatwierdzona, ale je艣li kto艣 ma pieni膮dze, to mo偶e si臋 jej podda膰 w Holandii chocia偶by!

P贸ki co musimy mie膰 cierpliwo艣膰 dla Mamy mojego M臋偶a, kt贸ra聽 偶yje w swoim 艣wiecie, bo chce 偶y膰!

Uzdrowiciele maj膮 moc?

Znalezione obrazy dla zapytania uzdrowiciel

Par臋 lat temu je艣li w rodzinie kto艣 藕le si臋 poczu艂, albo po prostu co艣 mu dolega艂o, to pr贸cz wizyty u lekarza je藕dzili艣my do pewnej uzdrowicielki o imieniu Laura, kt贸ra mieszka艂a w Barlinku.

Laura mieszka艂a bardzo skromnie i przyjmowa艂a pacjent贸w w ma艂ym pokoju, a pacjenta sadza艂a na zwyk艂ym sto艂ku, aby by膰 najbardziej blisko.

Nie mia艂a 偶adnej strony w Internecie, a ludzie dowiadywali si臋 o jej mocy z przekazywania z ust do ust i tak fama si臋 rozesz艂a.

Zg艂aszali si臋 do niej ludzie z ca艂ej Polski i naprawd臋 mia艂a du偶o roboty oraz rzecz jasna pieni臋dzy.

Nikt nie wiedzia艂, czy mia艂a zarejestrowan膮 dzia艂alno艣膰 i czy odprowadza艂a podatki, ale ludzi pragn膮cych pomocy, to wcale nie obchodzi艂o, bo Laura by艂a bardzo przyjazna ludziom.

Kiedy cierpia艂am na depresj臋, to sama u niej si臋 zjawi艂am, by mnie wzmocni艂a i nada艂a jaki艣 sens w 偶yciu, ale niestety – ja odpycha艂am jej dotyk i zupe艂nie do mnie nie trafi艂a, a w duszy si臋 艣mia艂am z jej praktyk.

Jej聽 leczenie polega艂o na dotyku i szukania na ciele miejsc ciep艂ych i zimnych, a potem omawia艂a z pacjentem jak dalej post臋powa膰, czego unika膰 i na co nale偶y zwr贸ci膰 uwag臋!

Jednak sta艂 si臋 cud, bo podczas wizyty powiedzia艂am, 偶e zacz臋艂y mi wypada膰 niepokoj膮co w艂osy.

Wzi臋艂a mnie na tapet臋 i zrobi艂a mi intensywny masa偶 g艂owy i wyobra藕cie sobie, 偶e problem znikn膮艂 na d艂ugie lata.

M贸j M膮偶 bywa艂 u Laury cz臋艣ciej i bezgranicznie wierzy艂 w jej moc!

Kiedy tylko traci艂 energi臋, to jecha艂 do niej, by go jak to m贸wi艂聽 – do艂adowa艂a.

Wraca艂 na艂adowany, ale os艂abiony oraz bardzo uspokojony i senny.

Po takim zabiegu musia艂 odpoczywa膰 kilka godzin, a potem stawa艂 si臋 o偶ywiony i pe艂en energii.

M膮偶 w to wierzy艂, a ja jednak nie!

Kiedy moja Te艣ciowa mia艂a problemy z ci艣nieniem i inne dolegliwo艣ci, to Laura tak偶e stawia艂a j膮 na nogi!

Laura po takich zabiegach tak偶e by艂a bardzo zm臋czona i robi艂a grafik kiedy b臋dzie mog艂a na nowo przyjmowa膰 i udziela膰 ludziom pomocy!

Trzeba聽 by艂o po prostu umawia膰 wizyty telefonicznie i naprawd臋 sporo czeka艂o si臋 w kolejce.

Trzy lata temu dosz艂a do nas wiadomo艣膰, 偶e Laura nie 偶yje.

Umar艂a podobno na raka i jaka to jest z艂o艣liwo艣膰 losu, 偶e sama sobie nie by艂a w stanie pom贸c.

Korzystali艣cie z takich terapii i macie podobne do艣wiadczenia, 偶e szukali艣cie pomocy nawet u uzdrowicieli?

Depresja!

Wiele razy pisa艂am na blogu, 偶e chorowa艂am, a mo偶e i dalej choruj臋 na depresj臋 i mam ataki paniki.

Wczoraj wybra艂am si臋 na spacer. Pierwszy raz po 艣mierci matki, a min臋艂o ju偶 6 miesi臋cy.

Wiecz贸r by艂 cudny i ma艂o ludzi na ulicach, a ja po zrobieniu kilku zdj臋膰 czym pr臋dzej chcia艂am wr贸ci膰 do domu, do mojej oazy spokoju.

Zm臋czy艂am si臋, bo sz艂am szybkim krokiem, aby jak najszybciej by膰 w domu.

Zrozumia艂am, 偶e wci膮偶 mam w膮tpliwo艣ci, czy nadaj臋 si臋 do 偶ycia na zewn膮trz, skoro dopadaj膮 mnie l臋ki.

Rodzina mi zarzuci艂a, 偶e w pewnym momencie 4 lata nie odwiedzi艂am swojej matki, ale rodzina nie zainteresowa艂a si臋 ani na jot臋, dlaczego tak si臋 sta艂o?

Sta艂o si臋 wi臋c tak, 偶e mnie matka wydziedziczy艂a, bo mia艂a tylko jedn膮 c贸rk臋!

Nie zauwa偶y艂a, 偶e potrzebowa艂am pomocy!

Siedzia艂am w tamtym okresie w domu, albo le偶a艂am i zastanawia艂am si臋 jak mam dalej 偶y膰, skoro wszystkiego si臋 ba艂am.

Zawsze by艂am smutna, bo ojciec alkoholik wypra艂 ze mnie poczucie warto艣ci i czu艂am si臋 gorsza od swoich kole偶anek, kt贸re pyta艂y mnie w szkole 艣redniej dlaczego jestem taka smutna.

Tak by艂am smutna, bo czu艂am si臋 od nich gorsza po prostu – stygmatyzowana alkoholizmem ojca.

Potem w 偶yciu doros艂ym wiele rzeczy posz艂o nie tak i si臋 zwyczajnie za艂ama艂am.

Po艂o偶y艂am si臋 do 艂贸偶ka na wiele miesi臋cy i nie potrafi艂am si臋 pozbiera膰, by czerpa膰 z 偶ycia wszystko, co najlepsze.

Posz艂am do lekarza, bo mia艂am my艣li samob贸jcze, kt贸re si臋 dokona艂y, ale mnie uratowano.

Przepisywane leki by艂y 藕le dobrane i cierpia艂am jeszcze bardziej i czu艂am si臋 藕le wci膮偶.

Funkcjonowa艂am jako艣 tylko dlatego, 偶e mia艂am dzieci, ale faszerowa艂am si臋 psychotropem, kt贸ry przez 20 lat jako艣 trzyma艂 mnie w ryzach, ale organizm si臋 zbuntowa艂 i wyl膮dowa艂am na detoksie!

Przez 7 tygodni prze偶ywa艂am horror, ale jako tako z tego wysz艂am.

Potem pojecha艂am na 3 miesi臋czn膮 psychoterapi臋 i od razu zauwa偶y艂am tam, 偶e by艂y tam osoby faktycznie chore na depresj臋, ale i byli kombinatorzy, kt贸rym zale偶a艂o na papierku potrzebnym do uzyskania renty!

Nikomu na 艣wiecie nie 偶ycz臋 depresji, kt贸ra zbiera coraz wi臋ksze 偶niwo, bo nawet dzieci my艣l膮 o samob贸jstwie, gdy偶 tak bardzo s膮 zagubione we wsp贸艂czesnym 艣wiecie.

Z depresji nie mo偶na si臋 wyleczy膰, a co najwy偶ej j膮 zaleczy膰, co pozwala w miar臋 偶y膰!

Ja to wiem, bo wczorajsze uczucie l臋ku na spacerze uzmys艂owi艂o mi, 偶e jestem na pograniczu, kiedy w swojej ostoi jestem bezpieczna i nie wolno mi si臋 denerwowa膰, bo serce chce wyskoczy膰 i informuje, 偶e tylko spok贸j mo偶e mnie uratowa膰!

Przeczytajcie 艣wiadectwa ludzi dotkni臋tych depresj膮, bo ile b贸lu jest w tych zwierzeniach i nigdy nie mo偶na tym ludziom powiedzie膰 – we藕 si臋 w gar艣膰, bo to jest krzywdz膮ce!

Pisz臋 o tym tak szczerze, bo pisanie mi pomaga przetrwa膰!

„Chyba przeros艂o mnie zwyk艂e 偶ycie”. Historie depresji pokazuj膮, z czym mierz膮 si臋 ludzie na ca艂ym 艣wiecie.

  • Ludzie z depresj膮 musz膮 ca艂y czas mierzy膰 si臋 z tym, 偶e inni nie uznaj膮 ich za chorych. Tak jakby wymy艣lili sobie chorob臋, 偶eby przykry膰, 偶e s膮 po prostu smutni i leniwi. A to przecie偶 choroba, kt贸ra finalnie prowadzi do 艣mierci. Tyle, 偶e samob贸jczej – m贸wi Andrzej, jeden z bohater贸w naszej akcji #NOTJUSTAMOOD. Historie naszych czytelnik贸w z Polski, Serbii, W臋gier, Niemiec i S艂owacji pokazuj膮, 偶e depresja ma wiele wciele艅 i objaw贸w, a jej bagatelizowanie mo偶e mie膰 tragiczne skutki.

Lecz臋 si臋 z depresji, a jednocze艣nie bardzo kocham 偶ycie – Ewa, 25 lat, Polska聽聽

Prawdopodobnie jestem ostatni膮 osob膮, jak膮 ktokolwiek podejrzewa艂by o depresj臋. Jestem towarzyska, pe艂na energii i pomys艂贸w. Ale czasem tak si臋 zdarza, 偶e osoba, kt贸ra najwi臋cej si臋 u艣miecha, kryje w sobie najci臋偶sze tajemnice. Mia艂am na艣cie lat, gdy m贸j ojciec zacz膮艂 pi膰. Moja rodzina straci艂a dom, a ja na zawsze wewn臋trzn膮 r贸wnowag臋. Nawet psa musia艂am odda膰 do schroniska. Przez te wszystkie lata radzi艂am sobie z traumami dzieci艅stwa bez lek贸w i terapii, bo mia艂am ch艂opaka, kt贸ry by艂 dla mnie wsparciem. Rok temu odszed艂. Straci艂am nie tylko mi艂o艣膰, ale przede wszystkim jedyn膮 osob臋, przy kt贸rej czu艂am si臋 bezpiecznie, kt贸rej mog艂am si臋 wygada膰 i wyp艂aka膰. Gdy go zabrak艂o, nic ju偶 nie chroni艂o mnie przed „czarn膮 dziur膮”. Mimo 偶e mam wielu znajomych, nikomu nie mog艂am ju偶 powiedzie膰, jak podle si臋 czuj臋. Przesta艂am je艣膰 i spa膰, ale do psychiatry posz艂am dopiero, gdy zacz臋艂am mie膰 fantazje, 偶e rzucam si臋 z mostu. Wiem, 偶e tak naprawd臋 nie chc臋 si臋 zabi膰, 偶e to choroba we mnie podsuwa mi takie my艣li. Mam depresj臋 i lecz臋 si臋 na ni膮, a jednocze艣nie kocham 偶ycie i kocham to, co robi臋 w 偶yciu. Leki stabilizuj膮 mnie i daj膮 mi pewno艣膰, 偶e jestem bezpieczna sama ze sob膮. B臋d臋 bra膰 je tak d艂ugo, a偶 zyskam ca艂kowit膮 pewno艣膰, 偶e ch臋膰 偶ycia jest silniejsza ni偶 my艣li samob贸jcze.

Pomoc jest potrzebna, trzeba j膮 przyj膮膰 i zaakceptowa膰 siebie na nowo – Carmel聽Paradise, 21 lat, piosenkarka, S艂owacja

Nie mia艂am poj臋cia, 偶e to jest depresja, bo mia艂am tylko 12 lat. Czu艂am si臋 藕le, mia艂am ataki paniki. O tym, 偶e jestem w depresji dowiedzia艂am si臋, gdy jako 15-latka pr贸bowa艂am pope艂ni膰 samob贸jstwo. Gdy wychodzi艂am ze szpitala, w raporcie przeczyta艂am, 偶e mam depresj臋, zaburzenia l臋kowe, ataki paniki i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Mo偶e to dziwne, ale ucieszy艂am si臋 – w ko艅cu zrozumia艂am, kim jestem i dlaczego tak si臋 czu艂am, wiedzia艂am, jak nad tym pracowa膰. Pocz膮tkowo by艂am przera偶ona wizj膮 wyzdrowienia, lekarze powiedzieli, 偶e „to minie i b臋dzie lepiej”, ale nie wiedzia艂am co to znaczy i czy odnajd臋 si臋 w tej „nowej ja”. Dzi艣 wiem, 偶e pomoc jest potrzebna, trzeba j膮 przyj膮膰 i zaakceptowa膰 siebie na nowo.

Zatapia艂am si臋 w nienawi艣ci do siebie – Carlotta聽Pollmann,聽21 lat, blogerka modowa, Niemcy

Historia mojej choroby zacz臋艂a si臋, gdy mia艂am 14 lat. Powoli zda艂am sobie spraw臋 z emocji, o kt贸rych wcze艣niej nie mia艂am poj臋cia: czu艂am albo pustk臋, albo b贸l. Zacz臋艂am wi臋c szuka膰 drogi wyj艣cia z tych dw贸ch stan贸w. Najpierw no偶yczki, potem si臋gn臋艂am po n贸偶, a w ko艅cu 偶yletki. Oczywi艣cie, nie by艂y to zdrowe sposoby radzenia sobie z moimi uczuciami, ale nie widzia艂am lepszego rozwi膮zania. Sta艂am si臋 zale偶na od b贸lu i uczucia ulgi, kt贸ra si臋 z nim wi膮za艂a. Z czasem ma艂e zadrapania sta艂y si臋 g艂臋bokimi ci臋ciami, a raz w tygodniu zamieni艂o si臋 w trzy razy dziennie. Samookaleczenie by艂o dla mnie jedynym sposobem na chwil臋 spokoju.聽Ci臋艂am si臋, gdy wpada艂am w pustk臋, bo b贸l i krew sprawia艂y, 偶e zn贸w czu艂am, 偶e 偶yj臋. Ci臋艂am si臋, gdy dopada艂 mnie wewn臋trzny b贸l, bo ten fizyczny 艂atwiej by艂o znie艣膰 ni偶 to, co dzia艂o si臋 we mnie. Samookaleczenie jest uzale偶nieniem i jak ka偶dy na艂贸g daje ulg臋 tylko na chwil臋, a potem jest tylko gorzej. 呕a艂owa艂am tych ci臋膰, zatapia艂am si臋 w nienawi艣ci do siebie i zn贸w si臋 ci臋艂am. To by艂o b艂臋dne ko艂o, z kt贸rego bardzo trudno by艂o mi si臋 wyrwa膰. Uda艂o si臋 dzi臋ki pomocy rodziny, przyjaci贸艂, niezliczonych terapii, ale przede wszystkim mojej w艂asnej woli. Od kilku lat jestem wolna od samookalecze艅 i akceptuj臋 swoje depresje. Nauczy艂am si臋 o tym rozmawia膰 i radzi膰 sobie z b贸lem w zdrowy spos贸b.

 

Depresja nie przysz艂a nagle, bardzo d艂ugo na ni膮 pracowa艂am – Marta, 38 lat, redaktorka Noizz, Polska

W swoje 35. urodziny nie wsta艂am z 艂贸偶ka, ale depresja nie przysz艂a nagle, bardzo d艂ugo na ni膮 pracowa艂am. Tego dnia moje cia艂o zrozumia艂o, 偶e nigdy sama niczego nie zmieni臋 i to ono zdecydowa艂o za mnie. Wcze艣niej zignorowa艂am wszystkie sygna艂y – trwaj膮c膮 dwa lata bezsenno艣膰, narastaj膮ce ataki paniki, natr臋tne my艣li samob贸jcze. Gdy nie mog艂am spa膰 – biega艂am, gdy my艣la艂am, 偶eby si臋 zabi膰 – zatapia艂am si臋 w pracy, gdy przesta艂am rozumie膰, co czytam – powtarza艂am jedno zdanie tyle razy, a偶 jego tre艣膰 dotar艂a. Czu艂am, 偶e jestem chora, ale robi艂am wszystko, 偶eby nie przyzna膰, 偶e mam depresj臋. To oznacza艂oby, 偶e nie jestem do艣膰 fajna, 偶e nie doceniam tego, co mam, 偶e nie daj臋 rady. Gdy z艂amiesz nog臋 – to wida膰, ale jak wyt艂umaczy膰 innym, 偶e 艂amiesz si臋 w 艣rodku? Gdy nie da艂o si臋 ju偶 dalej tego ukrywa膰, dziewczyna znalaz艂a mi psychiatr臋. Dosta艂am zwolnienie z pracy na miesi膮c i leki, po kt贸rych spa艂am ponad 12 godzin na dob臋 i czu艂am si臋 gorzej, ni偶 przed wizyt膮 u specjalisty. By艂am totalnie „odci臋ta” od rzeczywisto艣ci – nic nie mog艂o mnie ani zdenerwowa膰, ani ucieszy膰. Lekarz sam nie by艂 pewny czy to 鈥渮wyk艂a鈥 depresja, czy choroba afektywna dwubiegunowa. Zmienia艂 leki, a ja bra艂am kolejne zwolnienia. Mia艂am szcz臋艣cie, bo by艂am na etacie, a szefowa podesz艂a do mojej choroby z pe艂nym zrozumieniem. Co bym zrobi艂a, gdybym, jak wi臋kszo艣膰 moich znajomych, nie mia艂a takiego zabezpieczenia? Po 4 miesi膮cach wr贸ci艂am do pracy, leki odstawi艂am po ponad roku. R贸wnolegle z antydepresantami zacz臋艂am psychoterapi臋. To bardzo drogi spos贸b, ale po trzech latach nadal tam chodz臋, 偶eby nie straci膰 r贸wnowagi.

Zdrowia psychicznego nie odzyskuje si臋 z dnia na dzie艅聽– Sara, 40 lat, W臋gry

Nie by艂am pierwsz膮 osob膮 w rodzinie, kt贸ra zachorowa艂a na depresj臋, w艣r贸d moich bliskich by艂y nawet pr贸by samob贸jcze, wi臋c gdy pojawi艂y si臋 pierwsze objawy od razu posz艂am do psychoterapeuty. Na terapii przepracowa艂am traumy z dzieci艅stwa – anoreksj臋, z艂e relacje, ale przede wszystkim 艣mier膰 taty. My艣l臋, 偶e moja depresja jest silnie zwi膮zana z jego odej艣ciem.聽Ucieka艂am w alkohol, kt贸ry – mimo 偶e by艂 tylko substytutem – dodawa艂 mi energii i pomaga艂 przezwyci臋偶y膰 pustk臋. Nie chcia艂am 偶y膰, ale nie my艣la艂am o samob贸jstwie, bo sama mam dziecko i czu艂am si臋 za nie odpowiedzialna. Nie mog艂am go zawie艣膰. W ko艅cu zdecydowa艂am si臋 na leki antydepresyjne, ale to te偶 nie by艂o proste rozwi膮zanie, bo leki dobiera si臋 metod膮 pr贸b i b艂臋d贸w. Po niekt贸rych by艂am agresywna, inne za bardzo mnie usypia艂y. Min膮艂 rok zanim uda艂o nam si臋 z lekarzem dobra膰 odpowiednie tabletki. To wa偶ne, by chorzy mieli 艣wiadomo艣膰, 偶e zdrowia psychicznego nie odzyskuje si臋 z dnia na dzie艅. U mnie pierwsze pozytywne efekty pojawi艂y si臋 dopiero po kilku miesi膮cach farmakoterapii. Dzi艣 mog臋 ju偶 spotyka膰 si臋 ze znajomymi, cz臋sto si臋 艣miej臋, mniej martwi臋 si臋 o niepotrzebne sprawy i nie towarzyszy mi ci膮g艂y niepok贸j, ale to nie znaczy, 偶e jestem w pe艂ni zdrowa. Nadal obserwuje siebie, 偶eby mie膰 pewno艣膰, 偶e w przysz艂o艣ci poradz臋 sobie bez lek贸w.

Przez lata stara艂em si臋 by膰 kim艣, kim nie by艂em – Sebastian Goddemeier, 25 lat, dziennikarz Noizz, Niemcy

M贸j pierwszy atak paniki mia艂 miejsce w 2016 roku. Mia艂em 22 lata. Tego dnia zdiagnozowano u mnie guz w lewym p艂ucu. Obw贸d: osiem centymetr贸w.

Wieczorem siedzia艂em w barze z przyjaci贸艂mi, pi艂em tylko wod臋. W pewnym momencie 艣ciany wydawa艂y si臋 zbli偶a膰, muzyka sta艂a si臋 niezno艣nie g艂o艣na, nie mog艂em oddycha膰. Wyszed艂em na zewn膮trz, usiad艂em na chodniku i nie mog艂em uwierzy膰 w to, co si臋 ze mn膮 dzieje. Tak wygl膮da atak paniki.

Wr贸ci艂em do domu i t艂umaczy艂em sobie, 偶e to nic, tylko muzyka by艂a za g艂o艣na i zrobi艂o mi si臋 s艂abo. Ale gdy zasypia艂em, moje serce nagle zacz臋艂o bi膰 jak dzikie, 艣cisn臋艂o mnie w klatce piersiowej, a w g艂owie pojawi艂a si臋 natr臋tna my艣l, 偶e zaraz umr臋. Zadzwoni艂em po karetk臋, w szpitalu podano mi聽Tavor聽(Lorazepam聽– przyp. red.), silny lek聽przeciwl臋kowy, po kt贸rym czujesz si臋 jak pusta skorupa i 艣pisz ca艂y dzie艅.

W mi臋dzyczasie pomy艣lnie przeszed艂em operacj臋 p艂uc, guz wyci臋to, ale panika pozosta艂a.聽Przez dwa lub trzy lata zmaga艂em si臋 ze strachem.聽Ataki paniki聽pojawia艂y聽si臋 coraz cz臋艣ciej – w biurze, w metrze, w trakcie 膰wicze艅, w domu, w Bo偶e Narodzenie. W pewnym momencie ba艂em si臋 ju偶 nawet samego strachu. 呕eby go nie czu膰, odurza艂em si臋 alkoholem.聽Jednocze艣nie wstydzi艂em si臋 moich atak贸w i nie chcia艂em nikomu wyja艣nia膰 co si臋 ze mn膮 dzieje, zw艂aszcza w pracy.

Po operacji p艂uc zacz膮艂em psychoanaliz臋. Trzy razy w tygodniu le偶a艂em na kozetce聽i opowiada艂em o swoich stanach.聽Dzi臋ki terapii zda艂em sobie spraw臋,聽偶e przez lata stara艂em si臋 by膰 kim艣, kim nie by艂em. L臋k cz臋sto pojawia艂 si臋, gdy聽traci艂em kontakt ze聽sob膮 i odwraca艂em uwag臋 od swoich uczu膰 i nie s艂ucha艂em intuicji.聽By lepiej pozna膰 siebie w聽2018 roku przesta艂em pi膰 alkohol.

Dzi艣 mog臋 powiedzie膰, 偶e聽jestem bardziej sob膮 ni偶 kiedykolwiek, ale to nie znaczy, 偶e jestem ca艂kowicie wolny od l臋k贸w.聽Benedict Wells napisa艂: 鈥濼rudne dzieci艅stwo jest jak niewidzialny wr贸g: nigdy nie wiadomo, kiedy uderzy鈥. Tak聽samo聽jest z panik膮.

Samookaleczenie nie przynios艂o oczekiwanej ulgi – Judit, 25 lat, W臋gry

Mia艂am 22 lata, kiedy pojawi艂y si臋 pierwsze objawy depresji. Wszystko zacz臋艂o si臋 od poczucia samotno艣ci, a w艂a艣ciwie wyobcowania. Nie mog艂am spa膰, nie mog艂am je艣膰. Wykonanie codziennych czynno艣ci sprawia艂o mi olbrzymi膮 trudno艣膰. Depresja i paniczny l臋k doprowadzi艂y mnie do jedynego rozwi膮zania – zacz臋艂am sama siebie krzywdzi膰. My艣la艂am, 偶e fizyczny b贸l pozwoli 艂atwiej znie艣膰 to, co czuj臋 w 艣rodku. Ale samookaleczenie nie przynios艂o oczekiwanej ulgi. Czu艂am si臋 jeszcze gorzej, bo w ten spos贸b krzywdzi艂am nie tylko siebie, ale tak偶e ca艂膮 moj膮 rodzin臋. Dotar艂o do mnie, 偶e potrzebuj臋 pomocy. Psycholog skierowa艂 mnie do psychiatry, a ten da艂 mi leki psychotropowe. Farmakoterapia wzmocni艂a mnie na tyle, 偶e mog艂am odstawi膰 tabletki ju偶 po czterech miesi膮cach, ale na terapi臋 chodzi艂am ponad rok. Gdy czu艂am si臋 ju偶 w miar臋 stabilnie, postanowi艂am wyjecha膰 na trzy miesi膮ce do Stan贸w, zmiana otoczenia bardzo mi pomog艂a, wr贸ci艂am do domu silniejsza i spokojniejsza.

Przeros艂o mnie zwyk艂e 偶ycie – Olja, 17 lat, Serbia

Zacz臋艂o si臋 od b贸lu w klatce piersiowej i d艂awienia si臋, potem dosz艂y l臋ki, niepok贸j, b贸le mi臋艣ni, w ko艅cu my艣li samob贸jcze. Na pocz膮tku p艂aka艂am codziennie, potem ju偶 nawet na to nie mia艂am si艂y. Dlaczego? Chyba przeros艂o mnie zwyk艂e 偶ycie – k艂贸tnie z rodzicami, rozstanie z ch艂opakiem, pr贸ba gwa艂tu, 艣mier膰 babci. Do tego styl 偶ycia, kt贸remu nie obce by艂y alkohol i narkotyki. Depresja zacz臋艂a si臋 prawie rok temu. Rodzice od razu zauwa偶yli zmian臋 i zach臋cali mnie, 偶ebym posz艂a do psychologa. Na pocz膮tku ich nie s艂ucha艂am, nie zdawa艂am sobie sprawy, 偶e m贸j stan jest tak powa偶ny, ale te偶 nie wierzy艂am, 偶e kto艣 mo偶e mi pom贸c. Trafi艂am do lekarza, gdy nie mog艂am ju偶 zrobi膰 niczego ko艂o siebie, nawet wsta膰 z 艂贸偶ka. Psychiatra od razu da艂 mi leki. To by艂a dobra decyzja, bo do艣膰 szybko poczu艂am popraw臋. Zacz臋艂am trenowa膰 i sport do dzi艣 bardzo mi pomaga. Biegam, mam grono zaufanych os贸b, z kt贸rymi sp臋dzam czas. Nie powiedzia艂abym, 偶e jestem w pe艂ni zdrowa, ale kontynuuj臋 leczenie i czuj臋, 偶e jest mi o wiele lepiej.

Depresja poporodowa po prostu mnie 鈥渮艂ama艂a鈥 – Umelky艌a聽Denisa, S艂owacja

Odk膮d sko艅czy艂am 12 lat, by艂am 鈥渄ziwna鈥, spi臋ta, zdemotywowana, apatyczna. Dopiero w szkole 艣redniej pomy艣la艂am, 偶e to mo偶e by膰 depresja. My艣li, 偶e do niczego si臋 nie nadaj臋, 偶e nikt mnie nie lubi, 偶e nie mam 偶adnej warto艣ci sta艂y si臋 tak natarczywe, 偶e parali偶owa艂y mnie. Rodzice widzieli, 偶e mam problemy, ale ignorowali je. Sama je ignorowa艂am, a偶 do pojawienia si臋 dziecka. Depresja poporodowa po prostu mnie 鈥渮艂ama艂a鈥, wyl膮dowa艂am w szpitalu psychiatrycznym, gdy moje dziecko mia艂o zaledwie 2,5 miesi膮ca. Sp臋dzi艂am tam cztery tygodnie, lekarze zdecydowali, 偶e najlepsz膮 metod膮 dla mnie b臋d膮 elektrowstrz膮sy, bo one przynosz膮 najszybsz膮 popraw臋. Sze艣膰 zabieg贸w聽postawi艂o mnie na nogi.

Na terapi臋 poszed艂em o 5 lat za p贸藕no – Pawe艂, 25 lat, Polska

My艣l臋, 偶e pewna melancholia jest niejako „wbudowana” w m贸j system.聽W liceum jara艂em si臋 tym, 偶e jestem smutny. Pewnie ju偶 wtedy聽zamiast programowa膰 w sobie, 偶e smutek jest fajny i tw贸rczy,聽powinienem si臋 uda膰 na pierwsz膮 konsultacj臋 psychologiczn膮, bo z biegiem lat聽przesta艂em kontrolowa膰 moje l臋ki. Kryzysy przychodzi艂y falami, trwa艂y聽dwa-trzy miesi膮ce, a p贸藕niej jako艣 udawa艂o聽mi si臋聽wyj艣膰聽z do艂ka.聽O聽ile nie mia艂em problem贸w z聽codziennym聽funkcjonowaniem,聽coraz trudniej sz艂o mi kontaktowanie si臋 z otoczeniem: ludzie wydawali mi si臋 wrogami, panicznie ba艂em si臋 zabiera膰 g艂os na zaj臋ciach, mimo 偶e naprawd臋 mia艂em du偶o do powiedzenia. Zasypia艂em i budzi艂em si臋 z l臋kiem.

Cudem sko艅czy艂em studia;聽zacz膮艂em unika膰 imprez, bo zabawianie ludzi i ci膮g艂e zastanawianie si臋 czy jestem odpowiednio fajny by艂o dla mnie zbyt trudne. Pozwoli艂em, by parali偶uj膮cy stres zdominowa艂 moje 偶ycie, z czasem pojawia艂 si臋 ju偶 nawet wtedy, gdy聽teoretycznie znajdowa艂em si臋聽w bezpiecznych warunkach.聽Niedawno poszed艂em do lekarza, ale znalezienie odpowiedniego terapeuty te偶 zaj臋艂o聽mi聽bardzo du偶o czasu.聽Mo偶ecie si臋 domy艣li膰,聽偶e聽dzwonienie do przychodni聽i聽chodzenie po lekarzach聽to nie jest ulubiona czynno艣膰 osoby,聽kt贸ra聽jest w depresji. Szczeg贸lnie, gdy na terapi臋 zapisujecie si臋 jakie艣 5 lat za p贸藕no. Teraz chodz臋 prywatnie na terapi臋 indywidualn膮, a lekark臋 otrzyma艂em z polecenia od zaufanej osoby. Gdyby nie to polecenie,聽pewnie聽nadal by艂bym bez terapii.

Mam nerwic臋. Terapia mi pomaga, bo u艣wiadamia mi, 偶e nie jestem z moimi l臋kami sam.聽Terapeutka poleca mi 艣rodki farmakologiczne, my艣l臋, 偶e wkr贸tce skorzystam z jej rady, bo przeczyta艂em, 偶e permanentny stres聽i nerwica聽powoduje聽zmiany chemiczne w m贸zgu.

#NOTJUSTAMOOD – rozmawiajmy o depresji

W聽Noizz聽chcemy wyra藕nie powiedzie膰, 偶e depresja to powa偶ny temat, kt贸rego nie mo偶na ignorowa膰. Mamy nadziej臋, 偶e聽dzi臋ki akcji聽#NOTJUSTAMOOD聽zaczniemy rozmawia膰聽o leczeniu聽otwarcie: bez tabuizowania i stygmatyzowania chorych, bez porad w stylu 鈥渨e藕 si臋 w gar艣膰鈥 albo 鈥渟pr贸buj si臋 u艣miechn膮膰鈥. B臋dziemy pokazywa膰 temat zdrowia psychicznego z r贸偶nych perspektyw, m贸wi膰 o tym, 偶e warto si臋ga膰 po pomoc specjalist贸w. Przez nast臋pne miesi膮ce b臋dziemy rozmawia膰 z ekspertami oraz osobami cierpi膮cymi na depresj臋. B臋dziemy publikowa膰 wywiady oraz osobiste historie ludzi z Polski, Niemiec, S艂owacji, Serbii i W臋gier, czyli kraj贸w, w kt贸rych jeste艣my obecni. Je艣li chcesz si臋 podzieli膰 swoj膮 histori膮, opisa膰 swoje do艣wiadczenia ze zmaganiami z depresj膮 lub opisa膰 histori臋 znajomego, napisz na聽notjustamood@noizz.pl

*

Je艣li czujesz, 偶e jeste艣 w ci臋偶kiej sytuacji i potrzebujesz porozmawia膰 z psychologiem, nie czekaj i porozmawiaj ze specjalist膮 ca艂odobowego聽Centrum Wsparcia:聽800 70 2222. Numer jest bezp艂atny. Mo偶esz r贸wnie偶 wys艂a膰 maila lub porozmawia膰 na chacie. Je艣li jeste艣 dzieckiem zadzwo艅 pod (r贸wnie偶 bezp艂atny i anonimowy) numer przeznaczony dla nieletnich:聽116 111.

https://noizz.pl/not-just-a-mood/depresja-historie-ludzi-ktorzy-zachorowali-objawy-depresji-notjustamood/0bfkxxw

S膮siedzka pomoc!

 

Obraz mo脜录e zawiera脛聡: drzewo, ro脜聸lina, niebo, dom, na zewn脛聟trz i przyroda

Pokazuj臋 w jakim bloku mieszkam od ponad 40 lat.

Za balkonem mam du偶o zieleni i naprawd臋 mieszaka si臋 tutaj bardzo przyjemnie, bo drzewa i inne budynki oddzielaj膮 nas, mieszka艅c贸w od ulicy g艂贸wnej, po kt贸rej je藕dzi聽 du偶o samochod贸w.

W bloku 偶yje 36 rodzin, a w ka偶dej klatce po 12, a w mojej klatce przewa偶aj膮 seniorzy, gdy偶 m艂odych jest bardzo ma艂o.

Spyta艂am M臋偶a czy mog臋 napisa膰 o naszej klatce i s膮siedzkiej pomocy?

M膮偶 si臋 zgodzi艂 i nie widzi w tym nic z艂ego, 偶e pomagamy s膮siadowi chorym na raka, aby po prostu go wspom贸c, bo pieni臋dzy on nie ma za wiele, cho膰 pracowa艂.

Kilkana艣cie notek聽 poni偶ej napisa艂am o pomocy s膮siedzkiej, ale nie wiedzia艂am, 偶e czyta mnie siostra s膮siada i tak mnie na Facebooku ochrzani艂a, 偶e zajmuj臋 si臋 plotami, a wi臋c wpis ukry艂am, cho膰 ca艂kiem niepotrzebnie.

Nie wiedzia艂am, 偶e m贸j blog ma taki zasi臋g, a po drugie we wpisie nie by艂o ani grama k艂amstwa, a napisa艂am jak jest!

S膮siad ma trzy siostry i mi臋dzy tym rodze艅stwem toczy si臋 b贸j o mieszkanie, ale 偶adna z nich bratem si臋 nie interesuje, a wszystko dlatego, 偶e rodzice nie podzielili swego maj膮tku r贸wno mi臋dzy dzie膰mi.

Kiedy rodzice odeszli zacz臋艂a si臋 s膮dowa walka o sched臋.

Niech chc臋 wnika膰 zbyt g艂臋boko, bo to nie moja sprawa, ale zastanawia mnie to, 偶e gdyby nie s膮siedzi, to s膮siad by pad艂 z g艂odu!

Nie boj臋 si臋 ju偶 o tym pisa膰, bo nie zmy艣lam i nie koloryzuj臋, a pisz臋 sam膮 prawd臋 jak jest!

Bardzo cz臋sto nawet gotuj臋 wi臋cej, aby zapakowa膰 s膮siadowi s艂oik zupy, czy te偶 innego dania.

To samo robi m贸j drugi s膮siad, kt贸ry jest 艣wietnym kucharzem i tak偶e s膮siada nie omija.

Inny s膮siad zmienia艂 meble, a wi臋c swoje dobre odda艂 choremu s膮siadowi.

Inna s膮siadka tak偶e wspomaga jak mo偶e i wiecie co?

Ciesz臋 si臋, 偶e mieszkam w klatce z lud藕mi pe艂nych empatii, co przyznacie rzadko si臋 teraz zdarza.

M贸j M膮偶 bardzo cz臋sto po偶ycza jak膮艣 kwot臋, by ten kupi艂 sobie cokolwiek do jedzenia i op艂aci艂 艣wiat艂o i gaz, a jedna z si贸str na 艣wi臋ta ofiarowa艂a mu 100 z艂otych.

Siostry raczej nie pomagaj膮, bo wszyscy s膮 tak sk艂贸ceni, 偶e przykro na to patrze膰.

Jak偶e cz臋sto to rodzice sk艂贸caj膮 swoje dzieci nie zdaj膮c sobie sprawy z tego, 偶e walka o spadek je podzieli do ko艅ca 偶ycia.

Jestem tego ofiar膮 i skoro matka mnie nie uwa偶a艂a, 偶e jestem jej dzieckiem, to naprawd臋 nie spieszy mi si臋 na cmentarz, aby zapali膰 jej znicz!

 

365 dni w obiektywie LG/Samsunga

365 days a lens LG/Samsung

skowron pisze

ma艂a cz膮stka mnie / little part of me

Wiktoria Kosza艂ka

Bardzo mi艂o Mi go艣ci膰 was na moim blogu馃槉馃槏. B臋d臋 tu dodawa艂a recenzje ksi膮偶ek馃摎 i opisywa膰 wra偶enia, kt贸re dotyczy艂y mi podczas ich czytania. Przeka偶e wam ich minusy 馃憥i plusy馃憤. Aby艣cie mogli zobaczy膰 jak wygl膮da ksi膮偶ka pokazywa膰 b臋d臋 ok艂adki i w postach umieszcz臋 fragmenty馃棬锔弅si膮偶ek. Nast臋pnym zadaniem mojego blog jest zach臋cenie ludzi (najlepiej m艂odzie偶y馃懃) do czytania ksi膮偶ek. Mam ju偶 wiele pomys艂贸w na posty z tym zwi膮zane. 馃Zapraszam na mojego blog WikaKosczyta! mam ju偶 umieszczone na nim kilka recenzji

Travel N Write

Travel, Poetry & Short Stories

Wrzosy

O tym co by艂o, co jest i czasem troch臋 marze艅

Szufladkowe poezje

Wiersze, poezja, skryte my艣li. Jestem s艂owem.

Ma艂a W艣ciek艂a Blondyna

Mam 21 lat, 156 cm wzrostu, blond k艂aki.. Jestem idealistk膮, st膮d mam wiele cz臋stych b贸l贸w dupy. Denerwuje mnie wiele, od zamkni臋tych g艂贸w przez dziwne og贸lnie przyj臋te zasady bytowania na naszej Planetce. St膮d Ma艂a W艣ciek艂a Blondyna. Pal臋 fajki, mam tatua偶e i blu藕ni臋, wi臋c je艣li Ci臋 to gorszy istnieje mo偶liwo艣膰, 偶e si臋 nie polubimy. Je艣li za艣 nie przeszkadza Ci to, masz ch臋膰 poczyta膰 wypociny m艂odej autystycznej duszyczki, zainteresowanej zagadnieniami z dziedzin motywacji, nauki, literatury ... ZAPRASZAM! Oczywi艣cie na blogu pojawiaj膮 si臋 r贸wnie偶 tematy beauty, czy mi艂e proste, przyjemne babskie pier*olenie! MI艁EJ LEKTURY!

w drodze

o rzeczach, kt贸re s膮 interesuj膮ce, bo si臋 nimi interesuj臋

Piotrek

Zdrada - tak to mo偶na okre艣li膰, chcia艂bym si臋 wygada膰 o swoich zdradach, uzale偶nieniu od kobiet, etc.

U st贸p Benbulbena

poczt贸wki z Irlandii

Roma Carlos

I'm not sure what I did last time

Wied藕mowisko

Dzie艅 po dniu

Program PIT 2020 pobierz

Programy do rozliczenia PIT

welcome to my blog

blogging, travel, advertising, christianity, google, life, blog,

ulotnechwile

Kiedy艣 malowa艂am p臋dzlem, teraz s艂owem, nigdy nie by艂am w tym dobra, tak jak w okazywaniu uczu膰. Jednak dobry jest ka偶dy spos贸b 偶eby je z siebie wyrzuci膰. Zanim ci臋 udusz膮.

blogcaffe.wordpress.com/

M贸j punkt widzenia / My point of view

Sport News

Blood Sport

Free gold bird

No one let you down, we can move the mounds/mount

My艣li (nie)banalne Joanny

czyli spostrze偶enia, refleksje, moje spojrzenie na 艣wiat.

Alek Skarga Poems

Poezja w s艂owach i obrazach

ZLEPEK KLEPEK ALBO BECZKA 艢MIECHU

BLOG TADEUSZA HAFTANIUKA

Wodospad Slow

Przemyslenia,wiersze,smutne,wesole./Wszelkie kopiowanie wierszy,tekstow bez mojej zgody zabronione.

Walcz zawsze do ko艅ca

Osobiste zapiski z mojego 偶ycia

呕ycie jest pi臋kne , u艣miech dodaje mu blasku :)

Rozwa偶 , jak trudno jest zmieni膰 siebie , a zrozumiesz , jak znikome masz szanse zmieni膰 innych. "(Wolter)

sasza4

Subskrybuj moj膮 tw贸rczo艣膰.

Zwi膮zek niesakramentalny

my bez 偶adnego trybu

mysz galaktyczna

Tu i tam. O zmianie na lepsze.

Antropozofiablog

Rudolf Steiner, Antropozofia i inne

Blog o Australii

O 偶yciu, podr贸偶ach i spe艂nianiu marze艅

wzzw.wordpress.com/

strona by艂ych dzia艂aczy 禄Wolnych Zwi膮zk贸w Zawodowych Wybrze偶a芦

alina-ala

... na sw膮 s艂abo艣膰 patrz膮c postaraj si臋 zrozumie膰 innych...

Sze艣膰dziesi膮t r贸wna si臋 dwadzie艣cia

Wiek nie ogranicza cz艂owieka w dzia艂aniu

teresa ozimek

Hajnowski blog lokalny - Piszcie o swoich sprawach na adres: teresa.ozimek@wp.pl

KRYSTYNA RYSUJE

Maj膮c 8 lat narysowa艂am sw贸j pierwszy obraz. Po d艂ugiej przerwie zn贸w powr贸ci艂am do kartki i o艂贸wka. Ca艂y czas si臋 ucz臋 i d膮偶臋 do perfekcji

Niepe艂nosprawny 艢wiat Blogerki

Moja DUSZA to bezdenna g艂臋bia Oceanu, czasem zm膮cona przez wzburzone fale 呕ycia ...