Archiwa tagu: Dom Pomocy

Francois Mauriac – „W chwi颅li, w kt贸rej umiera w nas dziec颅ko, zaczy颅na si臋 staro艣膰”

Polskie spo艂ecze艅stwo si臋 starzeje w zastraszaj膮cym tempie. Starzeje si臋 ludzko艣膰 i na przyk艂ad w Japonii za chwil臋 nie b臋dzie mia艂 kto pracowa膰 na starych ludzi. Taka tendencja ju偶 zagl膮da w oczy i naszemu spo艂ecze艅stwu i czytamy : „Polacy nale偶膮 do najszybciej starzej膮cych si臋 spo艂ecze艅stw UE – podkre艣lali eksperci na posiedzeniu sejmowej komisji polityki senioralnej. Aktywizacji os贸b starszych maj膮 s艂u偶y膰 przyj臋te przez rz膮d za艂o偶enia polityki senioralnej”.

http://http://polska.newsweek.pl/demografia-starzenie-sie-spoleczenstwa-newsweek-pl,artykuly,287041,1.html

Zbli偶aj膮 si臋 wybory na Prezydenta Polski i kandydaci do tego pierwszego urz臋du w Polsce du偶o obiecuj膮, 偶e b臋d膮 chcieli poprawi膰 to i owo i nie ma sensu tu przytacza膰 ich program贸w naprawczych, bo jest to sieczka i s艂owa bez pokrycia w przysz艂o艣ci. 聽 S艂owa rzucane na wiatr bez wi臋kszego znaczenia, bo Polska to wci膮偶 biedny kraj i nie ukr臋ci si臋 z piasku bicza.

Martwi mnie tylko dlaczego ludzie starzy w naszym kraju spychani s膮 na margines i w tych wielkich programach wcale si臋 o nas – ludziach dojrza艂ych nic nie m贸wi, a mo偶e to ja nie s艂ysz臋?

W telewizji s膮 r贸偶ne programy przeznaczone dla ludzi m艂odych, a o staro艣ci si臋 solidarnie milczy. Jeste艣my obecni 聽jedynie w贸wczas, gdy wyjdzie jaka艣 afera ze starym cz艂owiekiem w roli g艂贸wnej. Afera, 偶e gdzie艣 tam stary cz艂owiek wzi膮艂 po偶yczk臋 bo zaufa艂, a potem jest obci膮偶ony sp艂at膮 nie na jego mo偶liwo艣ci finansowe. Jeste艣my obecni w programach interwencyjnych, kiedy na przyk艂ad wychodzi na jaw, 偶e jakiego艣 staruszka przywi膮zano do kaloryfera w domu spokojnej staro艣ci.

Nikt si臋 nie pokusi, aby zrobi膰 program przeznaczony li tylko dla ludzi starszych, cz臋sto samotnych, zamkni臋tych w czterech 艣cianach i zdanych tylko na siebie, albo Telewizj臋 Trwam. 聽A gdyby tak kto艣 pomy艣la艂, 偶e w takim programie mo偶na by艂oby u艣wiadamia膰 ludzi starszych, doradza膰, aby nie dali si臋 nabra膰 metodzie na wnuczka. Mo偶e warto u艣wiadomi膰 ludziom starszym, 偶e nie powinni si臋 ba膰 komputera, bo komputer dla wielu starszych ludzi, to jedyne okno na 艣wiat. Mo偶e taki program przeznaczony dla starszego pokolenia by艂by bardzo pomocny, jak zacz膮膰 przygod臋 z komputerem i krok po kroku oswaja艂 z jego obs艂ug膮.

Ludzie starsi boj膮 si臋 tej maszynki, ale nale偶y m贸wi膰 g艂o艣no, 偶e komputer to nie jest gro藕ny smok, kt贸ry po偶era, a u艣wiadomi膰, 偶e warto w swojej samotno艣ci go mie膰. Mo偶e warto pokaza膰 seniorom, 偶e s膮 w sieci strony przeznaczone tylko dla ludzi starszych? Mo偶e warto pom贸c za艂o偶y膰 seniorowi swoj膮 stron臋 na Facebooku, albo pokaza膰, jak za艂o偶y膰 bloga tematycznego, a tak偶e jak wgrywa膰 zdj臋cia i si臋 nimi dzieli膰.

Niestety, ale komputer kosztuje i miesi臋czna op艂ata tak偶e, a wi臋c nie ka偶dego seniora sta膰 na ten luksus. Jednak mam marzenie, aby wszystkich odwa偶nych senior贸w, chc膮cych mie膰 komputer, to w chwili osi膮gni臋cia wieku na przyk艂ad 60 lat – umownie, zwolni膰 go z tej op艂aty?

Ludzie z NFZ dostaj膮 wysokie premie za swoj膮 prac臋 i s膮 na to pieni膮dze o czym napisa艂a dzi艣 blogerka:聽http://http://kuradomowa.blogujaca.pl/,ale w Polsce nie ma pieni臋dzy dla ludzi starych, co skutecznie powoduje, 偶e rezygnuj膮 z komputera z powodu wci膮偶 wysokich op艂at i zwyczajnie ich nie sta膰 na korzystanie z sieci i jest jak jest. Siedz膮 wi臋c samotni w domach i dobrze jest jeszcze, 偶e s膮 w stanie 聽o siebie zadba膰, czy wyj艣膰 na spacer. A co z tymi, kt贸rzy s膮 unieruchomieni i nie maj膮 偶adnego kontaktu ze 艣wiatem zewn臋trznym?

Nasze rz膮dy powtarzam si臋, ale nie dbaj膮 o ludzi starych i n贸偶 w kieszeni si臋 otwiera, kiedy si臋 s艂ucha obiecanek cacanek, a potem wszystko wraca na stare 艣mieci, a wi臋c jest byle jak, bez empatii do tych, kt贸rzy pracowali w naszym kraju i go d藕wigali z wojennych ruin.

Tak samo nikt nie dba o ludzi starych w domach opieki, czy jak zwa艂, tak zwa艂 – staro艣ci. Zajrza艂am do sieci, aby si臋 zorientowa膰 jaki rytm dnia maj膮 ludzie starzy w takich przybytkach i wygl膮da to bardzo blado:

PLAN DNIA MIESZKA艃C脫W DOMU POMOCY SPO艁ECZNEJ

7.00 – 8.00 poranna toaleta
8.00 – 9.00 艣niadanie
9.00 – 13.00

  • fizjoterapia
  • terapia grupowa: muzykoterapia, zj臋cia manualne, realizacja indywidualnych program贸w dla mieszka艅c贸w
  • w trakcie trwania zj臋膰 przerwa na drugie sniadanie, kaw臋 i herbat臋

13.00 14.00 obiad
14.00 -15.30 warsztaty terapii zaj臋ciowej, realizacja indywidualnych program贸w dla mieszka艅c贸w prowadzona przez pracownik贸w pierwszego kontaktu
15.30 – 17.00 czas wolny
17.00 – 18.00 kolacja
18.00 – 19.00 wieczorna toaleta
19.00 – 7.00 czas wolny, odpoczynek, sen.

Owszem, proponuje si臋 warsztaty terapii zaj臋ciowej, jakie艣 muzyczne, jakie艣 pogadanki, ale w jednym z warunk贸w jest odp艂atne s艂uchanie radia i ogl膮danie telewizji, a wi臋c o czym ja tu gadam – o luksusie korzystania z komputera!? Op艂aty w tych domach wci膮偶 s膮 za wysokie, bo wynosz膮 do trzech tysi臋cy z艂otych i dlaczego dodatkowo pacjent ma p艂aci膰 za telewizj臋, 偶e o komputerze nie wspomn臋.

W jednym z dom贸w takich, o czym czyta艂am niedawno, pacjenci mieli pieski, kt贸re mogli przytula膰 i g艂aska膰, ale wpad艂 sanepid i kaza艂 usun膮膰 je, bo co艣 tam, co艣 tam. To jest granda banda i dalej b臋d臋 twierdzi艂a, 偶e w Polsce staro艣膰, to k艂opot dla rz膮dz膮cych i maj膮 nas w nosie.

„Musi pani usun膮膰 wszystkie zwierz臋ta – us艂ysza艂a w sanepidzie dyrektorka o艣rodka opieku艅czego pod Legnic膮, gdzie pensjonariusze opiekuj膮 si臋 kilkoma psami. 鈥歁iejcie serce, nie zabierajcie im przyjaci贸艂!鈥 – w ich obronie pisali internauci, gdy staruszki p艂aka艂y przed kamerami”

Ca艂y tekst:http://wroclaw.gazeta.pl/wroclaw/10,88292,17552165,Sanepid_kazal_usunac_psy_z_domu_opieki__Oto_historia.html#ixzz3VrjFwppH

Japo艅czycy wymy艣lili dla swoich senior贸w przyjemn膮 maskotk臋, kt贸r膮 mo偶na si臋 opiekowa膰 i si臋 z ni膮 komunikowa膰. Paro, bo tak nazywa si臋 zwierz膮tko jest w wielu domach spokojnej staro艣ci na 艣wiecie, ale nie u nas!

„Paro聽to terapeutyczny robot osobisty japo艅skiej produkcji wygl膮daj膮cy jak foka – pe艂ni rol臋 zwierz臋cia domowego w miejscach, gdzie ich przebywanie jest zabronione – w szpitalach oraz domach starc贸w. Ma w艂asny charakter, kt贸ry zmienia si臋 w zale偶no艣ci od tego, jak si臋 go traktuje. Japo艅scy in偶ynierowie projektowali go 12 lat.”

My艣l臋, 偶e dzieci starych matek i ojc贸w powinni namawia膰 ich do zaprzyja藕nienia si臋 z komputerem, bo ja sama proponowa艂am mojej mamie, ale niestety jej wzrok ju偶 nie ten i powiedzia艂a mi, 偶e dziesi臋膰 lat temu, to i owszem, bo szybko uczy si臋 nowej techniki, ale teraz odmawia ze wzgl臋du na wzrok. 馃槮

Tak wi臋c w Polsce ani Paro, ani komputera, cho膰 powoli si臋 to zmienia, ale moim zdaniem zbyt wolno i bez pomocy i edukacji i braku zainteresowania naszych rz膮dz膮cych.

Staro艣膰 jest sprawiedliwa – moje kino

Staro艣膰 jest sprawiedliwa, poniewa偶 dotyka ka偶dego cz艂owieka, bez wzgl臋du na to, kim byli艣my i jeste艣my. Niezale偶nie, czy jeste艣my skromnymi lud藕mi, 偶yj膮cymi w swoim ma艂ym 艣wiecie, nie znanymi wi臋kszej publice, czy ludzi, kt贸rzy swoj膮 twarz pokazali w wielu filmach i w swojej artystycznej pracy. Ludzi, kt贸rzy dostarczali nam emocji poprzez granie najr贸偶niejszych r贸l w swoim 偶yciu na planie filmu, czy te偶 deskach teatru. Mowa jest tutaj o wielkich, polskich aktorach, kt贸rzy powoli odchodz膮 od nas, pozostawiaj膮c po sobie wielkie, swoje role.

Staro艣膰, to taki niemodny temat i w naszej kulturze i sztuce niech臋tnie pokazywany. Staro艣膰, ta obrzydliwa, omijana jest szerokim 艂ukiem, bo wsp贸艂czesny 艣wiat ma zapotrzebowanie na pi臋kno i perfekcyjn膮 urod臋, bez grama zmarszczek i niedoskona艂o艣ci. Ludzie nie lubi膮 brzydoty i umierania i takie obrazy s膮 oddalane na bardzo daleki plan, jakby nigdy mia艂yby nas 聽dotyczy膰. Jednak ona przychodzi i z dnia na dzie艅 straszy nas, 偶e mo偶emy nagle sta膰 si臋 chorzy i niedo艂臋偶ni, a obok nas nie ma nikogo, kto b臋dzie nam w tej staro艣ci towarzyszy艂.

Wczoraj, w te dni refleksji, telewizja wyemitowa艂a film pt. „Jeszcze nie wiecz贸r” – Jacka B艂awuta. Bohaterami filmu s膮 mieszka艅cy Domu Aktora w Skolimowie.聽

Obejrza艂am ze 艂zami w oczach, gdy偶 temat ju偶 mi jest bliski – niestety. Mamy wci膮偶 wspania艂ych aktor贸w, kt贸rzy bardzo realnie odegrali swoje role, tak jakby 聽wszyscy byli mieszka艅cami Domu Staro艣ci w Skolimowie. Film jest bardziej dokumentem, ani偶eli fabu艂膮 i ma si臋 wra偶enie, 偶e aktorzy s膮 realnymi mieszka艅cami tego domu i realnie ze sob膮 tworz膮 spo艂eczno艣膰, skazan膮 na zapomnienie i wegetacj臋, a偶 nie przyjdzie po nich 艣mier膰.

Ogl膮daj膮c, tak sobie pomy艣la艂am, 偶e ju偶 nigdy w jednym miejscu nie obejrzymy takiej plejady doskona艂ych aktor贸w – od Beaty Tyszkiewcz, po Nin臋 Andrycz. Nigdy ju偶 nie pojawi膮 si臋 oni razem, ze swoim doskona艂ym, aktorskim warsztatem i kunsztem starej szko艂y.

Prosz臋 prze艣ledzi膰 nazwiska aktor贸w, tych, kt贸rzy jeszcze 偶yj膮 i tych, kt贸rzy odeszli zaraz po premierze filmu, a od razu zauwa偶ymy, 偶e przychodzi taki czas, kiedy dana rola, jest rol膮 ostatni膮.

Polecam ten film, ka偶demu, kto chce chwil臋 poduma膰 i wiecie co? Przeczyta艂am gdzie艣 taki komentarz, 偶e aktor w pogoni za rol膮, za nagrodami, za docenieniem przez widza i wielkiej pasji grania, gdzie艣 tam po drodze nie potrafi艂 zbudowa膰 rodziny i wi臋zi z bliskimi i przychodzi taki moment, 偶e zostaje na staro艣膰 ca艂kiem sam. Mo偶e i co艣 w tym jest.

 

OBSADA:

呕yj膮ca:

Zmarli: