Archiwa tagu: filmik

Clint Eastwood i kwiaty!

Mo偶e by膰 zdj臋ciem przedstawiaj膮cym kwiat

Lubi臋 fotografowa膰 kwiaty i dzi艣 zrobi艂am zdj臋cie cudnego mieczyka, a uwielbiam te kwiaty niezale偶nie od koloru!

Dzisiaj pokazuj臋 Wam ostatni raz, aby nie zanudza膰 moje pelargonie i nakr臋ci艂am na pami膮tk臋 filmik o nich!

Aby w filmiku pojawi艂a si臋 muzyka, to w艂膮czy艂am radio na ful, bo nie za bardzo umiem wgrywa膰 muzyk臋 na YT, ale musz臋 si臋 tego nauczy膰 w przysz艂o艣ci!

Cd. – ni偶ej, bo oto dzi艣 przeczyta艂am ciekaw膮 biografi臋 o podziwianym przez 艣wiat filmowy – Clinta Eastwooda i czytaj膮c otworzy艂am ocz臋ta, 偶e m贸j ulubiony aktor nie by艂 艣wi臋toszkiem w 偶yciu, bo sporo si臋 w jego 偶yciu dzia艂o i du偶o nabroi艂!

Najbardziej roz艣mieszy艂o mnie zdanie i spojrza艂am na aktora z podziwem, bo maj膮c 91 lat po perypetiach z kobietami ma znowu now膮 dziewczyn臋 i kr臋ci kolejny film!

Brawo na charyzm臋 i wol臋 偶ycia.

Po przeczytaniu tej biografii w skr贸cie nie „znielubia艂am” aktora, bo ka偶dy z nas ma prawo 偶y膰 jak chce, a w 艣wiecie filmowym trudno jest szuka膰 „kryszta艂贸w”

Kto ma ch臋膰, to sobie przeczyta,, a nie wklei艂am ca艂o艣ci, lecz poda艂am link do dalszej cz臋艣ci.

Moim ulubionym filmem z udzia艂em Clinta, to jest film pt. „Co si臋 wydarzy艂o w Madison County” z cudown膮  Streep Meryl.

„Clint Eastwood. Mi臋dzy prawd膮 a zmy艣leniem.


Ma o艣mioro dzieci z sze艣cioma kobietami, o istnieniu ostatniego dowiedzia艂 si臋 po 30 latach. Ma艂偶e艅stwa nie przeszkadza艂y mu w zwi膮zkach z innymi partnerkami, dlatego pi臋cioro urodzi艂o si臋 poza nimi. Wbrew temu, co m贸wi, nawet nie sko艅czy艂 szko艂y 艣redniej, a jego udzia艂 w wojnie korea艅skiej to fikcja. Nienawidzi ludzi s艂abych, jest zawistny i m艣ciwy – gdy Jeff Bridges dosta艂 nominacj臋 do Oscara za rol臋 w filmie, w kt贸rym grali obaj, zwyczajnie si臋 obrazi艂. Nic nie zmieni jednak faktu, 偶e od dekad jest gigantem kina.

– Niewiele os贸b zna prawdziwego Clinta Eastwood – m贸wi Maggie Johnson Eastwood, pierwsza 偶ona gwiazdora. I dobrze wie, co m贸wi, bo prze偶y艂a z nim 30 lat.

Sze艣膰setstronicowa biografia tw贸rcy „Bez przebaczenia” pi贸ra Patricka McGilligana „Clint. 呕ycie i legenda”, nie jest lektur膮 dla tych, kt贸rzy widz膮 w Eastwoodzie sumienie Ameryki, i chc膮 go bezkrytycznie wielbi膰. Jej autor wykona艂 mr贸wcz膮 prac臋, weryfikuj膮c mn贸stwo opowie艣ci, jakie znamy z wywiad贸w z Eastwoodem, czy z napisanej przed laty, wyczyszczonej z kontrowersji biografii Richarda Schickela.

McGilligan odk艂amuje t臋 laurk臋 wystawion膮 Eastwoodowi. Na podstawie rozm贸w z jego bliskimi (niekt贸rzy dzi艣 s膮 wrogami), dokument贸w i materia艂贸w z produkcji, lepi portret artysty, kt贸ry 偶ycie prywatne otoczy艂 murem. Po przeczytaniu ksi膮偶ki przestanie nas to dziwi膰, bo portret Eastwooda, jaki z niej si臋 wy艂ania, nie budzi sympatii. Dostajemy portret patologicznego kobieciarza, przedmiotowo traktuj膮cego swoje partnerki (a nawet dzieci), cz艂owieka m艣ciwego, a wreszcie egoisty i narcyza.

Gdy ksi膮偶ka McGilligana ukaza艂a si臋 po raz pierwszy w Ameryce (w Polsce mamy jej wersj臋 uaktualnion膮), krytycy chwalili j膮 za rzetelno艣膰 i ogrom zebranych materia艂贸w. Jej bohater za艣 wpad艂 we w艣ciek艂o艣膰 i pozwa艂 autora o 10 milion贸w dolar贸w, zarzucaj膮c mu znies艂awienie. Skutkiem pozwu by艂 zakaz rozpowszechniania ksi膮偶ki w Stanach Zjednoczonych. Na szcz臋艣cie trwa艂 kr贸tko i biografia ukaza艂a si臋 po kilku korektach, mimo stara艅 Eastwooda, by do tego nie dopu艣ci膰.

– Najbardziej demitologizuj膮ca ksi膮偶ka, jaka zosta艂a napisana na temat wsp贸艂czesnego Hollywood – stwierdzi艂 po jej ukazaniu si臋 „Los Angeles Times Time”. Warto doda膰, 偶e autor „Clinta…” jest jednym z czo艂owych ameryka艅skich biograf贸w i historyk贸w filmu. Na koncie ma m.in. nagradzane biografie George’a Cukora, Alfreda Hitchcocka a wreszcie Jacka Nicholsona. (Ten ostatni, w przeciwie艅stwie do Eastwooda, przyj膮艂 zreszt膮 portret nakre艣lony przez McGiligana 偶yczliwie).

– Gdy zbiera艂em materia艂y do biografii Nicholsona, by艂em zdumiony, jak go ludzie kochaj膮 i chc膮 broni膰. Gdy pracowa艂em nad Clintem, uderzy艂o mnie, ilu ludzi go nienawidzi i nie chce, lub boi si臋, o nim m贸wi膰 – powiedzia艂 McGiligan „Variety” po ukazaniu si臋 ksi膮偶ki.

Clint Eastwood jest gigantem kina i 偶yw膮 legend膮 Hollywood, by膰 mo偶e najwi臋ksz膮 spo艣r贸d 偶yj膮cych. 艢wietnym aktorem i jeszcze lepszym, wybitnym re偶yserem, nagrodzonym za swoje filmy a偶 czterema Oscarami. To za ich spraw膮 awansowa艂 do miana czo艂owych moralist贸w Ameryki. Fani wierz膮, 偶e Eastwood na ekranie i w prawdziwym 偶yciu, to ta sama osoba. Tak jednak nie jest.

McGilligan, rasowy biograf, swoj膮 opowie艣膰 zaczyna od dzieci艅stwa gwiazdora, a nawet wcze艣niej, kre艣l膮c relacje panuj膮ce w rodzinie Eastwood贸w. I obalaj膮c pierwsze mity.

Clint urodzi艂 si臋 31 maja 1930 roku w San Francisco „du偶y i pi臋kny”. Wa偶y艂 ponad 5 kg, wi臋c piel臋gniarki nazwa艂y go Samsonem. Gdy by艂 dzieckiem, matka podsadza艂a go nad ogrodzenie podw贸rka i wo艂a艂a do s膮siad贸w: „Ale z niego przystojniak, co?!” Od pocz膮tku zapowiada艂 si臋 na wysokiego (mierzy 193 cm!), mia艂 bujne w艂osy, b艂yszcz膮ce zielone oczy i rozbrajaj膮cy u艣miech.

Jego dzieci艅stwo by艂o zwyczajne, a rodzice troskliwi. Rodzina nieustannie si臋 przeprowadza艂a. S艂awny Clint utka艂 potem opowie艣膰 o 偶yciu w biednym Oakland, a robotniczy wizerunek miasta dodawa艂 splendoru jego sukcesom. – Bywa艂o, 偶e posy艂ano mnie na zmian臋 z siostr膮 do babci, kt贸ra nas podkarmia艂a – m贸wi艂. Tymczasem Eastwoodowie do艣膰 szybko przenie艣li si臋 do Piedmontu w Kalifornii, do zamo偶nej cz臋艣ci miasta, gdzie mieli w艂asny basen, a ka偶de je藕dzi艂o w艂asnym samochodem.

Nastoletni Clint uwielbia艂 zabawy w strzelanin臋, w trakcie kt贸rych, polewa艂 koleg贸w ketchupem, imituj膮cym krew, co potem zaliczono mu na poczet mi艂o艣ci do kina. By艂 rozrywany przez dziewczyny. Straci艂 cnot臋 w wieku lat 14, ze sporo starsz膮 s膮siadk膮, o czym sam opowiada. Uczy艂 si臋 marnie. Prawdopodobnie to wytw贸rnia dorobi艂a wi臋c do 偶yciorysu legend臋… niespe艂nionego lekkoatlety. Tak naprawd臋 wcale nie uprawia艂 sport贸w. Dopiero gdy trafi艂 do Hollywood, zacz膮艂 uprawia膰 jogging (co robi do dzi艣). McGilligan opisuje te偶 rozmow臋 z dyrektorem podstaw贸wki, do kt贸rej chodzi艂, gdy ten na pytanie o Clinta, mocno wystraszony, zadzwoni艂 do jego wytw贸rni, „Monpaso”, z pytaniem: „Czy mog臋 o tym m贸wi膰?”

Z dokument贸w wynika, 偶e nie sko艅czy艂 偶adnego college鈥檜 i w autoryzowanej biografii Schickela k艂amie. Gdy zdecydowa艂 si臋 zdawa膰 do college鈥檜 w Seattle, wybuch艂a wojna w Korei i przysz艂o powo艂anie do wojska. Clint trafi艂 bazy wojskowej w Fort Ord, na wybrze偶u Monterey. Czekaj膮c na ewentualny wyjazd do Korei, pracowa艂 jako ratownik na wojskowym basenie, staj膮c si臋 natychmiast ulubie艅cem kobiet.

W hollywoodzkiej karierze Clint b臋dzie si臋 wciela艂 w postaci wojskowych macho, cho膰by w takich filmach jak „Tylko dla or艂贸w” czy „Z艂oto dla zuchwa艂ych” . W materia艂ach promocyjnych pojawia艂y si臋 wtedy sugestie, 偶e zosta艂… odznaczony medalem weterana z Korei! W rzeczywisto艣ci w Korei nawet nie by艂, nie m贸wi膮c o bohaterskich czynach. „Ca艂e dwa lata s艂u偶by sp臋dzi艂 na nieustaj膮cej imprezie w Fort Ord” – pisze McGilligan, bo 偶ycie tam by艂o wieczn膮 balang膮. Bohaterstwo wojenne pozostaje wytworem wyobra藕ni.

I tu nast臋puje pierwsze spi臋cie. Wed艂ug McGilligana, Clint, kt贸ry robi艂 wszystko, by nie trafi膰 na wojn臋, unikn膮艂 wys艂ania do Korei dzi臋ki… romansowi z c贸rk膮 genera艂a. Nie znajdziemy tego jednak w dost臋pnym wydaniu ksi膮偶ki. Po kategorycznym prote艣cie Clinta, w膮tek usuni臋to, cho膰 kilka os贸b mia艂o go potwierdzi膰.

To w艂a艣nie w Fort Ord, na randce w ciemno, Clint spotka艂 pierwszy raz Margaret Neville Johnson, nazywan膮 Maggie. Spodobali si臋 sobie od razu, a p贸艂 roku p贸藕niej, ku zdumieniu wszystkich, Clint si臋 o艣wiadczy艂 i wzi臋li 艣lub.

By艂 rok 1953. Wkr贸tce przenie艣li si臋 do Los Angeles.

Cho膰 McGilligan wyra藕nie nie lubi Eastwooda-cz艂owieka, odnosi si臋 z respektem do jego artystycznych dokona艅. Pokazuje te偶, jak z faceta z kiepskim g艂osem i z艂膮 dykcj膮, ale z fantastycznym wygl膮dem, przeistoczy艂 si臋 w doskona艂ego aktora. To w艂a艣nie fragmenty opowiadaj膮ce o pocz膮tkach kariery Clinta, ma艂o znane, s膮 tu najciekawsze.

Jeszcze w Fort Ord mia艂 zauwa偶y膰 Clinta re偶yser, kt贸ry kr臋ci艂 tam film, i zach臋ci艂 do pokazania si臋 w Hollywood. Wersji opisuj膮cych jego drog臋 do wytw贸rni, jest zreszt膮 kilka. McGilligan obala wszystkie. Wedle opowie艣ci 艣wiadk贸w, Clint mia艂 przesiadywa膰 w barze wytw贸rni Universal, „w obcis艂ym swetrze”, gdy pozna艂 uwodzicielsk膮 telefonistk臋 ze studia U-1, kt贸rej wpad艂 w oko. Ta przemyci艂a go do studia. Tak dosta艂 pierwsz膮 ma艂膮 r贸lk臋.

Wytw贸rnia pos艂a艂a go od razu na zaj臋cia do Universal Talent School. Nie wr贸偶ono mu kariery. By艂 sztywny, nieporadny i cedzi艂 s艂owa przez z臋by, co denerwowa艂o nauczycieli. „Trzeba poprawi膰 emisj臋 g艂osu – rokowania niedobre” – notowali. T臋 s艂abo艣膰, Eastwood z czasem przeku艂 w zalet臋.

By jego kariera ruszy艂a, potrzebowa艂 czterech lat. Przez ten czas na 偶ycie zarabia艂a g艂贸wnie Maggie, pracuj膮c jako modelka. W 1959 roku trafi艂 do serialu „Rawhide” i szybko sta艂 si臋 gwiazd膮. Kontrakt nie pozwala艂 mu wyst臋powa膰 w ameryka艅skich filmach kinowych, jednak dopuszcza艂 europejskie. Wi臋c wybra艂 si臋 do Europy. Tam Sergio Leone obsadzi艂 go w roli bezimiennego rewolwerowca w spaghetti westernie „Za kilka dolar贸w”. Graj膮c go, nawet 艂agodne s艂owa Eastwood cedzi艂 przez zaci艣ni臋te z臋by. Trylogi臋 dolarow膮 Leone dope艂ni艂y potem: „Za kilka dolar贸w wi臋cej”  i „Dobry, z艂y i brzydki”. To by艂 pocz膮tek trwaj膮cej nieprzerwanie sz贸st膮 dekad臋 kariery Eastwooda.

McGilligan fantastycznie opisuje wsp贸艂prac臋, nieznaj膮cego angielskiego Sergio Leone, z Clintem. Z jego d艂ugich dialog贸w aktor usuwa艂 ca艂e kwestie, ale Sergio nic nie rozumia艂, wi臋c nie robi艂 awantur. Po latach Eastwood powie, 偶e wszystkiego o re偶yserowaniu nauczy艂 si臋 od niego. Leone, gdy nakr臋ci genialne „Dawno temu w Ameryce”, por贸wna go potem z…Robertem De Niro, dla wielu najlepszym z ameryka艅skich aktor贸w. „Bobby jest przede wszystkim aktorem. Clint jest przede wszystkim gwiazd膮. Bobby cierpi. Clint ziewa…”. Kurtyna.

Eastwood w jednym z wywiad贸w nieskromnie powie:

„Bo we mnie jest seks”

91-letni dzi艣 re偶yser, wci膮偶 w 艣wietnej formie, ma ju偶 now膮 wybrank臋. I nadal kr臋ci filmy, w kt贸rych gra g艂贸wne role”

Czytaj wi臋cej na https://tygodnik.interia.pl/news-clint-eastwood-miedzy-prawda-a-zmysleniem,nId,5305233#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=chrome

Czy klimat si臋 zmienia?

Mo偶e ja si臋 myl臋? Mo偶e nie pami臋tam zbyt dobrze, ale wydaje mi si臋, 偶e zmienia si臋 klimat.

Ledwie za艣wieci s艂o艅ce i nagrzeje si臋 powietrze, a tak偶e robi si臋 r贸偶nica temperatur mi臋dzy „piek艂em, a niebem”, a zaraz mamy nawa艂nice, gradobicie i tornada.

Kiedy by艂am dziewczynk膮 i du偶o przebywa艂am na 艣wie偶ym powietrzu, to nie pami臋tam tak radykalnych zmian pogodowych. Wydaje mi si臋, 偶e kiedy艣 zima, to by艂a prawdziwa zima, a lato by艂o gor膮ce.

A teraz nawet z ma艂ej chmury pada deszcz i w jednej sekundzie z ciemnego nieba potrafi膮 spa膰 grudki lodu wielko艣ci fasoli.

Zaraz wyje偶d偶aj膮 radiowozy stra偶y po偶arnej do powalonych drzew i robi si臋 bardzo niebezpiecznie.

Nie lubi臋 takich sensacji pogodowych, bo od razu gdzie艣 mocniej bije mi serce, a i moje pelargonie na balkonie s膮 tego lata niszczone przez grube krople wody i grad.

Widocznie taka uroda jest tego lata.

Nakr臋ci艂am migawki na pami膮tk臋, a teraz nagle nasta艂a cisza, ale to mo偶e jest znowu cisza przed burz膮. 馃榾