Archiwa tagu: sztuka

Troch臋 w jesiennym nastroju!

wrzosy

Za progiem ju偶 jesie艅 i z jesieni膮 kojarz膮 mi si臋 wrzosy.聽
Zdj臋cie jest mojego autorstwa!
Staram si臋 偶y膰 z poezj膮, kt贸r膮 uwielbiam czyta膰, cho膰 sama pisa膰 jej nie umiem.
Aby nasze codzienne聽 偶ycie ubogaci膰, to stosuj臋 zasad臋, kt贸r膮 napisa艂 Heinrich von Kleis, 偶e:
Codziennie nale偶y przeczyta膰 dobry wiersz, obejrze膰 pi臋kny obraz, pos艂ucha膰 lekkiej piosenki lub porozmawia膰 serdecznie z przyjacielem.
[ Heinrich von Kleis ]

Czytam ch臋tnie poezj臋, a moim przyjacielem do rozm贸w jest m贸j M膮偶 –聽 przyjaciel聽 i dobrze si臋 nam rozmawia na przer贸偶ne tematy!

Dzisiaj jednak obejrza艂am obraz, kt贸ry wprawi艂 mnie w os艂upienie, 偶e wsp贸艂czesne malarstwo ju偶 nie przypomina obraz贸w jakie widzia艂am w Luwrze, a mianowicie:

To jest obraz Sai Tuombli, jednego z najdro偶szych wsp贸艂czesnych artyst贸w.
Cena jego obraz贸w wynosi od 2 milion贸w dolar贸w do 75 milion贸w dolar贸w
Moje Wnuki maluj膮 pi臋kniej i nawet nie mam pomys艂u jak ten obraz odczyta膰, bo widz臋 tylko bohomazy!聽

obraz

Wracaj膮c do poezji, to kiedy zarejestrowa艂am si臋 na pewne forum, to znalaz艂am wiersze jednej u偶ytkowniczki聽 – bywaj膮cej tam pod nickiem „Evita”

Dzisiaj mija jak 13 lat jak odesz艂a na drug膮 stron臋 t臋czy, ale zostawi艂a po sobie przepi臋kne wiersze, kt贸re czyta艂am z wielk膮 przyjemno艣ci膮,

Zostawi艂a na tamtym forum sw贸j dorobek poetycki, a jej wiersze bardzo do mnie trafi艂y.

Opowiada艂a lekkim, niewymuszonym rymem o sobie, swojej chorobie, t臋sknotach, uczuciach, trosk膮 o 偶ycie codzienne, mi艂o艣ci.

Wci膮偶 jest wspominana na tamtym forum i by膰 mo偶e, 偶e gdyby nie jej wiersze, to by艂aby zapomniana.

Wiersze zosta艂y pi臋knie oprawione graficznie przez inn膮 uzdolnion膮 u偶ytkowniczk臋 o nicku „Tar-ninka”

Nie wiem, czy „Evita” wyda艂a sw贸j tomik wierszy, ale nie jeden z nich nadawa艂by si臋 na piosenk臋 wzorem Agnieszki Osieckiej!

Mo偶e kto艣 sobie z Was zrobi wiecz贸r z poezj膮, kt贸r膮 serdecznie聽 polecam:


Moje kino na miar臋 Oscara

Ponownie uda艂o mi si臋 obejrze膰 niesamowity film, kt贸ry sprawi艂 mi wielk膮 przyjemno艣膰.

Film biograficzny i take filmy lubi臋 najbardziej, a kiedy film zas艂uguje na Oscara, to tym bardziej jestem zachwycona.

Film pt. „Maudie” opowiada histori臋 malarki kanadyjskiej, w kt贸r膮 wcieli艂a si臋聽Sally Hawkins, a towarzyszy艂 jej –聽Ethan Hawke.

W tym filmie mamy opowie艣膰 o malarce ci臋偶ko chorej na artretyzm, ku艣tykaj膮cej z lekkim garbem.

Rodzina si臋 jej wyrzek艂a z powodu jej kalectwa i podrzuci艂a chor膮 kobiet臋 pod skrzyd艂a apodyktycznej ciotki, kt贸ra by艂a dla niej bardzo niemi艂a i te偶 uwa偶a艂a, 偶e trzydziestoletnia kobieta nie nadaje si臋 do niczego i jest tylko obci膮偶eniem i darmozjadem.

Kiedy szkocki rybak – wielki gbur i cham daje og艂oszenie, 偶e potrzebuje pomocy domowej, to Maudie zg艂asza si臋 pierwsza, ale rybak bardzo 藕le j膮 traktuje.

Powiedzia艂, 偶e w jego domu najwa偶niejszy jest on, potem psy, a na ko艅cu Maudie.

Potrafi艂 j膮 zwyzywa膰, zmiesza膰 z b艂otem,聽 a nawet porz膮dnie uderzy膰.

Maudie cechowa艂a jednak wielka zaleta, 偶e kocha艂a 偶ycie mimo swojej niepe艂nosprawno艣ci i ucieka艂a w malowanie kiczowatych obrazk贸w, kt贸re malowa艂a na 艣cianach domu i to dawa艂o jej si艂臋, aby trwa膰 przy boku tyrana.

Pobrali si臋, ale 艣lub nie wiele zmieni艂, ale kiedy 艣wiat dostrzeg艂 jej obrazy, to sytuacja si臋 odwr贸ci艂a, bo Maudie sta艂a si臋 niezale偶na finansowo.

M膮偶 by艂 dla niej niedobry przez wiele lat, ale ta si臋 nie poddawa艂a i 偶y艂a z nim przez 30 lat w ma艂ym domku ozdobionym jej malunkami.

O obraz poprosi艂 j膮 nawet Prezydent Nixon i tak ni z tego, ni z owego sta艂a si臋 s艂awna, a jej obrazy sprzedawa艂y si臋 jak 艣wie偶e bu艂eczki.

I sta艂 si臋 cud, bo kiedy odesz艂a o m臋偶a, to ten zda艂 sobie spraw臋 z tego, 偶e nie mo偶e bez niej 偶y膰, gdy偶 nada艂a jego 偶yciu jaki艣 sens.

Wyzna艂 jej mi艂o艣膰 tu偶 przed jej 艣mierci膮!

Film jest cudownie zrobiony i 偶ycie Maudie zosta艂o pokazane w filmie niemal, 偶e identycznie jak Maudie je prze偶y艂a.

Jest to uczta prawdziwa i polecam, bo warto obejrze膰 tak dobre kino.

 

Znalezione obrazy dla zapytania maudie

Znalezione obrazy dla zapytania maudie

Znalezione obrazy dla zapytania maudie

 

Znalezione obrazy dla zapytania maudie

 

Podobny obraz

 

Znalezione obrazy dla zapytania maudie

 

Znalezione obrazy dla zapytania maudie

 

 

 

 

Szkoda, 偶e nie jestem ju偶 ma艂膮 dziewczynk膮 – taka ciekawostka

Ogl膮daj膮c kana艂 BBC natkn臋艂am si臋 na program o Zamku Windsor. Prowadz膮ca pani opowiada艂a o zamku bardzo ciekawe rzeczy. O tym jak zamek powstawa艂, od samego pocz膮tku i o tym, jak rozkwita艂 w zale偶no艣ci kto akurat sprawowa艂 rz膮dy, a tak偶e o tym, 偶e czasami popada艂 w nie艂ask臋 i zaniedbanie.聽

W zwi膮zku z tym, kiedy opowiedzia艂a o domku dla lalek wykonanym w skali 1:12, za艣wieci艂y mi si臋 oczy i dosz艂am do wniosku, 偶e chyba ju偶 gdzie艣 przepad艂a ludzka kreatywno艣膰, aby z takim pietyzmem i dok艂adno艣ci膮 rzemie艣lnicy i arty艣ci wykonali te malutkie przedmioty, toczka w toczk臋, jakie by艂y w rzeczywisto艣ci, kiedy przechadza si臋 po strojnych salach i zak膮tkach kr贸lewskich.聽

Oczy mi si臋 za艣wieci艂y i z podziwem patrzy艂am na ten fragment programu, bo wida膰 by艂o wielkie zaanga偶owanie 贸wczesnych ludzi, oddanych tak bardzo swoim w艂adcom. Podobno pracowa艂o tysi膮c os贸b nad urz膮dzaniem tego domku, cho膰 w sieci pisz膮, 偶e 70, a wi臋c s膮 pewne rozbie偶no艣ci i nie wiadomo komu wierzy膰, ale niemniej domek dla lalek powstawa艂 przez cztery lata, a wi臋c to samo m贸wi za siebie, ile偶 pracy zosta艂o w艂o偶one w wyposa偶enie tej niespotykanej ju偶 zabawki, a teraz kilka informacji z sieci, aby przybli偶y膰 czytelnikowi o tej ekstra ciekawostce, a ja si臋 ciesz臋, 偶e dowiedzia艂am si臋 czego艣 nowego, cho膰 nigdy nie zobacz臋 tego na w艂asne oczy.聽

Oce艅cie sami kochani, czy nie mam racji, 偶e mnie to zauroczy艂o.

„Najs艂ynniejszym i najbardziej znanym domkiem jest angielski domek dla lalek kr贸lowej Marii. Przedstawia on XVIII-wieczny zamek Windsor. Wykonany jest w skali 1:12. Wewn膮trz odwzorowano wyposa偶enie zamku z聽lat 20-tych XX聽wieku. By艂 on prezentem na urodziny kr贸lowej Marii, podarowanym w聽ge艣cie wdzi臋czno艣ci poddanych za jej postaw臋 i聽po艣wi臋cenie podczas I聽wojny 艣wiatowej. Jego pomys艂odawczyni膮 by艂a ksi臋偶niczka Maria Luiza, a聽projektantem Sir Edwin Lutyen. Wykonanie tej niezwyk艂ej miniatury zaj臋艂o cztery lata. Wystr贸j wn臋trza zachwyca precyzj膮 i聽wierno艣ci膮 odwzorowania. Tapety na 艣cianach, dywany, zas艂ony i聽meble s膮 wiernymi kopiami tych, jakie znajdowa艂y si臋 w聽prawdziwym zamku za czas贸w kr贸lowej Marii. Mo偶na tu znale藕膰 obrazy autorstwa 贸wczesnych artyst贸w, 300 tom贸w ksi膮偶ek pisarzy takich jak A.聽Conan Doyle, J.聽Conrad, R.聽Graves, i聽in., miniaturowy gramofon odtwarzaj膮cy God save the King, albumy z聽fotografiami i聽wiele innych. W聽gara偶u stoj膮 kr贸lewskie samochody z聽benzynowymi silnikami. W聽艂azienkach wisz膮 male艅kie r臋czniki, w聽piwnicach le偶akuj膮 butelki z聽prawdziwym winem. Dzia艂a kanalizacja z聽bie偶膮c膮 zimn膮 i聽ciep艂膮 wod膮 i聽instalacja elektryczna. Nad domkiem pracowa艂o 70 os贸b: arty艣ci rzemie艣lnicy, rze藕biarze, malarze, pisarze, poeci. Obecnie znajduje si臋 on w聽zamku Windsor.”

Chyba ka偶da ma艂a dziewczynka by si臋 zachwyci艂a i chcia艂aby mie膰 taki domek dla lalek.

 

http://figurettes.blogspot.com/2013/01/quenns-mary-dollhouse-domek-dla-lalek.html

http://pl.wikipedia.org/wiki/Domek_dla_lalek_(zabawka)

http://www.boomini.com/historia-domkow-dla-lalek.html

Kochani ludzie – r贸bcie zdj臋cia :)

Gor膮co piekielnie, a wi臋c ja starsza pani siedz臋 w ch艂odnym pokoju z zaciemnionymi oknami i dumam sobie tak, sama ze sob膮. Nie odwa偶臋 si臋 wyj艣膰 na zewn膮trz, bo starsi ludzie powinni ju偶 unika膰 ognia lej膮cego si臋 z nieba. Przychodzi taki czas, 偶e trzeba si臋 przewarto艣ciowa膰 i przesta膰 udawa膰 chojraka, 偶e nic mi nie b臋dzie i moje serce zniesie w dobrej kondycji ten miejski skwar.

No wi臋c sobie tak siedz臋 i przypominam jak to dawniej bywa艂o ze zdj臋ciami, na kt贸rych chcieli艣my uwieczni膰 jak膮艣 chwil臋. Z wakacji, z wypad贸w za miasto, czy te偶 z imprezy, albo rodzinnych 艣wi膮t, a wi臋c bieg艂o si臋 do kiosku po – klisz臋 przecie偶. Ju偶 nie pami臋tam dok艂adnie ile zdj臋膰 mo偶na by艂o zrobi膰 na takiej kliszy, ale chyba 24 do maksymalnie 36 i je艣li si臋 myl臋, to prosz臋 o poprawk臋.

Kiedy ju偶 si臋 klisza wypstryka艂a, trzeba by艂o j膮 zanie艣膰 do zak艂adu fotograficznego i z bij膮cym sercem czeka艂o si臋 tydzie艅? Te偶 dok艂adnie nie pami臋tam, ale pami臋tam frajd臋, kiedy otwiera艂am firmowe opakowanie i przegl膮da艂am to, co si臋 uwieczni艂o i to by艂a taka moja s艂odka chwila, kiedy potem wk艂ada艂am zdj臋cia z opisem do albumu.

Co jakie艣 p贸艂 roku mam faz臋 na takie wspomnienia i dzi艣 jest ten dzie艅, 偶e mnie zn贸w nasz艂o i stwierdzam z 偶alem, 偶e mam komplet zdj臋膰 z naszych 38 lat, trwania naszej rodziny w albumach w艂a艣nie, ale ko艅c贸wka tych lat siedzi w komputerze. Zmieni艂y si臋 czasy i przestali艣my chodzi膰, aby te zdj臋cia wywo艂ywa膰 i mie膰 je w albumie. Poszli艣my na skr贸ty i skupiamy si臋 na ich wgrywaniu do tej piekielnej maszyny i chyba troch臋 szkoda.

Na starych zdj臋ciach mo偶na po kolei otworzy膰 sobie jak dorasta艂y nasze dzieci i jak si臋 z roku na rok zmienia艂y, a my z nimi oczywi艣cie te偶. Mog臋 zobaczy膰, jak zmienia艂o si臋 moje mieszkanie po jakim艣 tam remoncie i jak wygl膮da艂 nasz kolejny piesek, domownik – tak偶e. 馃檪 Mo偶na zobaczy膰 jak zmienia艂o si臋 moje miasto i ludzie w nim mieszkaj膮cy i to stanowi dla mnie najwi臋ksz膮 frajd臋, 聽gdy偶 pochylam si臋 z uwag膮 nad ka偶dym zdj臋ciem i uciekam we wspomnienia i tak b艂ogo na serduchu si臋 robi i dzi臋kowa膰, 偶e te zdj臋cia s膮 i pozostan膮 dla przysz艂ych pokole艅 i tu moja wnusia ch艂odzi si臋 z mn膮 i jej fotk臋 te偶 pstrykn臋艂am – na pami膮tk臋 kiedy by艂a u babci w dzie艅 gor膮cego lata 馃榾

Kochani, czyta艂am porady wytrawnego fotografa, 偶e wcale nie trzeba mie膰 ekstra sprz臋tu do robienia zdj臋膰 za 3 tysiaki. Wystarczy mie膰 skromn膮 cyfr贸wk臋 i robi膰, robi膰, robi膰 zdj臋cia i wyszukiwa膰 fajne momenty, czyli patrze膰 na 艣wiat z ciekawo艣ci膮 i bystrym okiem i nie ba膰 si臋 nacisn膮膰 i uwolni膰 migawk臋. W sieci jest wiele program贸w do ulepszania zdj臋膰 i naprawd臋 jest to przyjemna zabawa, a wi臋c apeluj臋, aby艣cie mieli zawsze aparat pod r臋k膮, a ja sama ucz臋 si臋 wci膮偶, aby zdj臋cia by艂y w miar臋 ciekawe.

Trzymajcie si臋 ciep艂o, hm… chyba przesadzi艂am, kiedy za oknem 偶ar z nieba si臋 leje. 馃檪

 

Magda Czapi艅ska

 

Czas zrobi艂 swoje

Dziewczynka, kt贸r膮 kiedy艣 by艂am,
Odwiedza mnie czasami w snach.
Cz臋stuje dropsem lub agrestem
I patrzy na mnie, jako艣 tak鈥.
Z niedowierzaniem w piwnych oczach,
W zdumieniu tak dziecinnym trwa,
Jak by nie mog艂a w to uwierzy膰,
呕e 鈥 ja 鈥 to ja,
呕e ja 鈥 to ja.

To czas, kochanie,
Zrobi艂 swoje,
Dok艂adnie i solidnie.
Ka偶da dziewczynka to przechodzi,
A potem鈥 troch臋 brzydnie.
To czas, kochanie,
Zrobi艂 swoje
I cofn膮膰 go nie mo偶na.
Pami臋taj o tym,
Wr贸膰 do mamy.
Na przysz艂o艣膰 b膮d藕 ostro偶na.

Z po偶贸艂k艂ej starej fotografii
U艣miecha si臋 znajoma twarz;
Zabawne jasne warkoczyki,
A w oczach ten bezczelny blask.
Pami臋tasz? 鈥 pyta 鈥 tamte wiosny,
Wagary, flirty, pierwsze bzy,
I tego, kt贸ry kocha膰 nie chcia艂,
Wi臋c dot膮d si臋, za kar臋 艣ni.

To czas, kochanie,
Zrobi艂 swoje,
I depcze nam po pi臋tach.
On jako艣 nie zna si臋 na 偶artach,
Na 偶adnych sentymentach.
To czas, kochanie,
Zrobi艂 swoje
Najlepiej jak potrafi艂.
A ty 鈥 ty wiecznie u艣miechni臋ta
Na starej fotografii.

W codziennym 偶ycia ko艂owrotku,
Wci膮偶 zrywa mi si臋 jaka艣 ni膰,
Wi臋c trzeba wi膮za膰 koniec z ko艅cem
I mimo wszystko jako艣 偶y膰.
W po艣piechu, podle, podle, bez nadziei鈥
Z dnia na dzie艅 prze偶y膰 byle jak,
A noc膮 pyta膰 a偶 do 艣witu
I po co tak? I na co tak?

To czas, kochanie,
Robi swoje,
Traktuje nas jak go艣ci,
On nie ma z艂udze艅, ani pyta艅
I 偶adnych w膮tpliwo艣ci.
Bo czas nie pyta
Tylko p艂ynie
I twarze wok贸艂 zmienia,
A偶 nagle widzisz
Jak go ma艂o
Zosta艂o do stracenia.

Mia艂a by膰 wspania艂a sztuka na deskach teatru, a wyszed艂 kiepski skecz!

Aktorzy ju偶 przebrani w stroje kostiumowe z wyryt膮 na blach臋 swoj膮 rol膮, aby sztuka si臋 uda艂a nies艂ychanie, bo ka偶dy aktor czeka na to, co jest dla niego najcenniejsze, czyli wdzi臋czno艣膰 publiczno艣ci i wielkie brawa. Aktorzy do swojej roli szykowali si臋 od d艂u偶szego czasu, aby zaskoczy膰 i oczarowa膰 swoich widz贸w, a wi臋c w przeddzie艅 premiery przymierzali te stroje, czy wszystko pasuje i wsp贸艂gra z makija偶em i perukami, bo ma by膰 wszystko zapi臋te na ostatni guzik.

Jakie by艂o zdziwienie i zaskoczenie w dzie艅 premiery, kiedy to dowiedzieli si臋, 偶e g艂贸wny aktor, wiod膮cej roli – zachorowa艂 i nie powiadomi艂 pozosta艂ych, 偶e le偶y w szpitalu, bo bu藕ka mu spuch艂a od py艂k贸w kwiatowych, albo od pora偶ki x 8 馃檪

W teatrze zapanowa艂a panika i wielkie poruszenie, bo widzowie ju偶 si臋 zjawili i rozsiedli na uroczysto艣ciach z okazji 25 lat wolno艣ci, a tu nie ma g艂贸wnego bohatera. Panika by艂a tak wielka, 偶e aktorom pomyli艂y si臋 role i ka偶dy k艂apa艂 od rzeczy, 偶e g艂贸wny aktor le偶y w szpitalu, a mo偶e jednak NIE!聽

Widzowie te偶 si臋 zaniepokoili, bo czekali na wspania艂y artyzm i doznania, a otrzymali kiepski skecz, z marnymi aktorami, kt贸rzy przebrani w stroje sceniczne wygl膮dali jak clowny, bo im si臋 te makija偶e rozmy艂y i wygl膮da艂o to kiepsko i 偶a艂o艣nie.

Widzowie sobie natychmiast przypomnieli jak to by艂o podczas og艂oszenia stanu wojennego, bo w贸wczas tak偶e zawi贸d艂 g艂贸wny bohater, poniewa偶 po wypiciu kaka艂ka i zwleczenia si臋 z 艂贸偶ka o 12 w po艂udnie, wyszed艂 do ko艣ci贸艂ka i tam mu si臋 objawi艂o, i偶 widzowie na niego czekaj膮, ale si臋 nie doczekali, bo g艂贸wny aktor by艂 na tyle tch贸rzliwy, 偶e wola艂 skry膰 si臋 pod sp贸dnic膮 mamusi, ni偶 zagra膰 jak膮kolwiek rol臋.

I tak min臋艂o 25 lat i mam nadziej臋, 偶e widzowie, maj膮c do艣wiadczenie ju偶 do tego teatru si臋 nie wybior膮, bo maj膮c do艣wiadczenie 25 lecia, but贸w na darmo nie zedr膮, aby p贸j艣膰 do teatru, na powt贸rk臋 z rozrywki.

Ten aktor z pewno艣ci膮 10 czerwca pojawi si臋 na Krakowskim Przedmie艣ciu i to jest jedyna scena jak膮 uznaje, aby zebra膰 obok siebie klakier贸w i zagra膰 swoj膮 rol臋 z 艂uczywem w r臋ku 馃槮