Archiwa tagu: serial

LGBT w serialu – „Gentleman Jack”

„Gentleman Jack”, to serial, kt贸ry mnie wci膮gn膮艂 tak bardzo, 偶e mam do ogl膮dania na przynajmniej trzy dni!

Odk膮d si臋 zarejestrowa艂am na HBO, to mam w czym wybiera膰 i przebiera膰!

W serialu jest tyle w膮tk贸w, 偶e tym razem pos艂u偶臋 si臋 recenzj膮 z sieci – 藕r贸d艂o podaj臋 na ko艅cu, kt贸r膮 chc臋 zach臋ci膰 do jego obejrzenia, gdy偶 jest to serial na tak wysokim poziomie, 偶e trudno mu si臋 oprze膰!

Dodam tylko, 偶e na tym 艣wiecie zawsze by艂y 艣rodowiska LGBT i niech Kaczy艅ski w ko艅cu ze swoimi akolitami da mu spok贸j, bo to co robi jest wstr臋tne!

Gentleman Jack - wsp贸艂czesna historia w XIX-wiecznym wydaniu

Pewny krok i bystre spojrzenie. Odwa偶na postawa i bezkompromisowa akceptacja siebie i swoich mo偶liwo艣ci. Anne Lister (Suranne Jones), bo o niej jest serial HBO聽Gentelman Jack, uchodzi za jedn膮 z pierwszych 鈥瀗owoczesnych鈥 lesbijek, kt贸ra wzi臋艂a los w swoje r臋ce. Na podstawie jej pami臋tnik贸w z lat 30. XIX wieku (napisanych kodem i rozszyfrowanych po latach) powsta艂a opowie艣膰 o mi艂o艣ci, biznesie i brytyjskim spo艂ecze艅stwie ucz膮cym si臋 akceptacji.

Anne poznajemy, kiedy wraca z Pary偶a. Wyedukowana, pe艂na pasji do medycyny i literatury w rodzinnym mie艣cie聽Halifax musi si臋 zmierzy膰 z konserwatywnymi mieszka艅cami, swoj膮 w艂asn膮 ambicj膮 i zbudowa膰 niezachwian膮 pozycj臋, by odbudowa膰 podupadaj膮c膮 posiad艂o艣膰. Anne postanawia samodzielnie zbiera膰 pieni膮dze od mieszka艅c贸w jej maj膮tku, a co wi臋cej przywr贸ci膰 艣wietno艣膰 zamkni臋tej kopalni. By to uczyni膰 potrzebuje sojusznik贸w i funduszy. Pomocnym by艂o by wyj艣cie za m膮偶 za bogatego getlemana, ale Anne nie zamierza podda膰 si臋 naciskom. Pragnie 偶y膰 w zgodzie ze sob膮 i po艣lubi膰 kobiet臋. Idealn膮 kandydatk膮 staje si臋 Ann Walker (Sophie Rundle) 鈥 delikatna, pe艂na niepokoju i w膮tpliwo艣ci nie do ko艅ca odnajduje si臋 w otaczaj膮cej jej rzeczywisto艣ci. Lister staje si臋 jej powierniczk膮, oparciem, lekarzem duszy i cia艂a, a tak偶e kochank膮.

Gentleman Jack

Gentleman Jack聽pokazuje bezkompromisow膮 kobiet臋, kt贸ra twardo st膮pa po ziemi. Dynamiczna muzyka i ruchliwa kamera wprowadzaj膮 nieco 偶ycia w 艣wiat sp臋tany zasadami i powinno艣ciami. Lister za nic ma krzywe spojrzenia s膮siad贸w, ubrana ca艂a na czarno nie boi si臋 wej艣膰 do kopalni, przeskoczy膰 przez p艂ot czy zagrozi膰 najbogatszemu m臋偶czy藕nie w mie艣cie. Jest przy tym niezwykle zabawna i pewna siebie. Jej ci臋ty j臋zyk, gotowo艣膰 do konfrontacji i wychodzenia z opa艂贸w nap臋dzaj膮 akcj臋. Suranne Jones posiada niebywa艂膮 charyzm臋 i jednym gestem potrafi zmieni膰 znaczenie ogl膮danej sceny.

Du偶ym atutem wprowadzonym przez tw贸rc贸w聽Gentlemana Jacka聽s膮 bezpo艣rednie zwroty g艂贸wnej bohaterki do kamery. Lister puszcza oczko, z ironi膮 wyja艣nia swoje dzia艂ania i enigmatycznie przybli偶a przysz艂e plany. W tym dzia艂aniu przypomina nieco Claire i Franka Underwood贸w, ale jest zdecydowanie bardziej sympatyczna i mniej bezwzgl臋dna, cho膰 dobrze wiemy, 偶e rozkochanie w sobie panny Walker jest pewnego rodzaju misj膮.

Gentleman Jack

Serial posiada przyci膮gaj膮cy klimat wiejskiej sielanki i miejskich przyg贸d. Oferuje atmosfer臋 pe艂n膮 napi臋膰, a gra w uwodzenie prowadzona przez Lister posiada w sobie erotyczn膮 si艂臋 pe艂n膮 oczekiwania na sukces.聽Gentleman Jack聽dobrze rozk艂ada akcenty, cho膰 momentami troch臋 zwalnia tempa. Pokazuje dystans i postrzeganie lesbijek na pocz膮tku XIX wieku, ale przede wszystkim jest portretem silnej kobiety, kt贸ra prze do przodu niczym taran. Surowa dama staje si臋 mistrzyni膮 manipulacji, dzi臋ki czemu to serial pe艂en niuans贸w. Intryguj膮ce przeniesienie w czasie z siln膮, kobiec膮 postaci膮.

https://www.movieway.pl/gentleman-jack-hbo-recenzja/

Odpocz臋艂am!

Pami臋tam m艂ode, swoje lata, kiedy rodzinnie zasiada艂o si臋 przed telewizorem, bo w贸wczas w Polsce realizowano 艣wietne seriale, na kt贸re si臋 po prostu czeka艂o!

Pami臋tam serial pt. „Dom”, „Daleko od szosy”, „Polskie drogi”, „Alternatywy 4”, „Czterdziestolatek”, „Kariera Nikodema Dyzmy”, „Janosik”,聽 „07 zg艂o艣 si臋” I nawet czekali艣my na nieszcz臋sn膮 „Izaur臋”.

Teraz w dobie dobrobytu rzekomego nie ma w telewizji czego ogl膮da膰, a je艣li kto艣 ogl膮da
seriale, to s膮 strasznie denne i ogromnie nu偶膮ce, kiedy oto nadaj膮 dwutysi臋czny odcinek!

Nienawidz臋 film贸w puszczanych w TVN, w聽 kt贸rych przewa偶nie ludzie si臋 zabijaj膮 i wszystko lata w powietrzu!

Przypomnia艂am sobie jak pi臋knym serialem byli „Ch艂opi” I „Noce i dni” z mistrzowsk膮 obsad膮, kt贸ra powoli odchodzi!

Mam wiele kana艂贸w w pakiecie, ale 偶aden kana艂 nie transmituje kina ambitnego, bo wol膮 puszcza膰 ch艂am i filmy gorszej klasy, na kt贸re szkoda czasu!

Markowi z Ekwadoru kiedy艣 napisa艂am w komentarzu, 偶e nie wci膮gam si臋 w seriale, ale dzi艣 z艂ama艂am swoje s艂owa i oto odlecia艂am od polityki na rzecz poni偶szego serialu!

Znalaz艂am go na VOD i za dwa odcinki p艂ac臋 4.90, a tych odcink贸w o ile si臋 doliczy艂am jest 8 i nie 偶a艂uj臋 偶adnej z艂ot贸wki wydanej na t臋 produkcj臋!

Dzi艣 z ciekawo艣ci膮 obejrza艂am 4 odcinki i jutro zabieram si臋 za reszt臋, bo tak mnie wci膮gn膮艂 i zakocha艂am si臋 w urodzie聽 Aidana Turnera, kt贸ry jest ca艂kowicie w moim typie. 馃榾

Serial nakr臋ci艂o BBC i uwielbiam tamte klimaty, w kt贸re si臋 przenios艂am ca艂膮 sob膮 i jestem zachwycona dba艂o艣ci膮 w odwzorowaniu tamtej XVIII wiecznej epoki!

Co mamy w serialu?

Mamy wszystko, bo cudne wn臋trza pa艂acu, wspania艂e suknie dam i stroje聽 pan贸w, zdrad臋, mi艂o艣膰, intrygi i wol臋 prze偶ycia w tamtych trudnych czasach, a przede wszystkim obrazy przecudnej Kornwalii!

Odpocz臋艂am autentycznie i polecam ca艂ym sercem!

„Poldark – Wichry losu”

„Kornwalia, druga po艂owa XVIII wieku. Ross Poldark (Aidan Turner) powraca z ameryka艅skiej wojny do Anglii. Rodzina i przyjaciele my艣leli, 偶e zgin膮艂. Jego ukochana (Heida Reed) jest zar臋czona z jego kuzynem (Kyle Soller), ojciec nie 偶yje, a posiad艂o艣膰, kt贸r膮 odziedziczy艂 jest zrujnowana. Okoliczne kopalnie s膮 zamykane, poniewa偶 spadaj膮 ceny cyny i miedzi, ale ceny 偶ywno艣ci i op艂aty rosn膮. Ross podejmuje wyzwanie, ci臋偶ko pracuje, by jego ziemie zn贸w sta艂y si臋 produktywne, troszczy si臋 o polegaj膮cych na nim najemc贸w i stara si臋 odzyska膰 kobiet臋, kt贸r膮 kocha艂 lub nauczy膰 si臋 偶y膰 bez niej.

„Poldark – Wichry losu” to miniserial kostiumowy, kt贸rego g艂贸wnym bohaterem jest Ross Poldark (Aidan Turner). Akcja serialu rozpoczyna si臋 w聽momencie, kiedy bohater po wojnie wraca do rodzinnej Kornwalii i聽pr贸buje odnale藕膰 si臋 w聽nowej rzeczywisto艣ci. Jego maj膮tek znalaz艂 si臋 w聽ruinie, ojciec nie 偶yje, a聽ukochana dziewczyna zar臋czy艂a si臋 z聽jego kuzynem. Serial powsta艂 na podstawie cyklu powie艣ci Winstona Grahama.

W g艂贸wnych rolach w serialu wyst臋puj膮 Aidan Turner oraz Eleanor Tomlinson. Scenariusz produkcji napisa艂a Debbie Horsfield”.

Czytaj wi臋cej na https://swiatseriali.interia.pl/newsy/seriale/poldark-1270/news-poldark-wichry-losu-powstanie-trzeci-sezon,nId,2231294#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=chrome

Poldark - Wichry losu". 3. sezon serialu ju偶 wkr贸tce na Epic Drama ...

Poldark - wichry losu 3 (9) - serial historyczny

Zdj臋cie g艂贸wne

 

 

Mog膮 przyj艣膰 po nas o 6 rano!

Prze偶yjmy to jeszcze raz 鈥濿ojna i pok贸j鈥 - BBC 2016

Par臋 godzin, a bli偶ej ponad 7, po艣wi臋ci艂am na obejrzenie najnowszej produkcji „Wojna i pok贸j” zrealizowanej na podstawie powie艣ci Lwa To艂stoja.

Jest to serial sk艂adaj膮cy si臋 z 6 odcink贸w produkcji BBC i naprawd臋 nie 偶a艂uj臋 po艣wi臋conego, swojego czasu!

Polecam ka偶demu, kogo interesuj膮 filmy historyczne i kostiumowe.

Film opowiada o kilku arystokratycznych rodzinach w XIX wiecznej Rosji!

Mimo, 偶e serial nakr臋ci艂a telewizja BBC, to uda艂o si臋 zachowa膰 w serialu t膮 rosyjsk膮 dusz臋 i ta produkcja tak szeroko nakr臋cona z pewno艣ci膮 poch艂on臋艂a wielki bud偶et.

Zachowane szczeg贸艂y jak stroje, bitwy na polu walki, wystroje wn臋trz.

Jest w nim pi臋kna muzyka, oraz wspania艂e aktorstwo i burzliwe w膮tki mi艂osne – szcz臋艣liwe i nieszcz臋艣liwe.

To wszystko sprawi艂o, 偶e chcia艂o mi si臋 to obejrze膰, gdy偶 naprawd臋 warto!

Postanowi艂am, 偶e z czasem obejrz臋 wszystkie produkcje „Wojny i pokoju” i sobie po prostu por贸wnam, kt贸ra mi si臋 najbardziej spodoba.

To tak na marginesie, bo oto zaraz po zaprzysi臋偶eniu Adriana na ulic臋 ponownie wysz艂a policja na ulice Warszawy!

Oto prokurator na艂o偶y艂 dwu miesi臋czny areszt dla niejakiej Margot, kt贸ra wiesza艂a z innymi aktywistami LGBT flagi t臋czowe na pomnikach!

Margot wyst臋puje w kartotekach policyjnych jako Micha艂 Sz. a to dlatego, 偶e Micha艂 czuje si臋 kobiet膮, podobnie jak Anna Grodzka!

W zwi膮zku z tym aresztowaniem na ulic臋 wyszli inni, czyli ideologia, a nie ludzie, aby si臋 temu sprzeciwi膰!

Jest ju偶 p贸藕no, a wi膮偶 akcja ta w Warszawie trwa, kt贸ra oblepiona jest sukami i policj膮, zgarniaj膮c膮 ludzi do radiowoz贸w i zak艂adaj膮ca ludziom kajdanki.

To ju偶 jest pa艅stwo policyjne i Leszek Miller na Facebooku napisa艂 tak:

„Niesymetryczno艣膰 w post臋powaniu wobec aktywistki Margot jest zdumiewaj膮ca, kiedy zestawimy j膮 chocia偶by z informacj膮, 偶e ksi膮dz Piotr M. z Ruszowa, skazany za molestowanie dw贸ch niepe艂nosprawnych dziewczynek b臋dzie na wolno艣ci a偶 do apelacji.

Jedni s膮 nietykalni, jak duchowni, kt贸rzy gwa艂c膮 ma艂e dzieci, a wobec innych wystarczy cie艅 podejrzenia, 偶eby uruchomi膰 aparat pa艅stwa”.

Trzeba zada膰 sobie pytanie dok膮d zmierzasz Polsko?

Ogl膮dam to i jestem zrozpaczona, bo to ju偶 nie b臋dzie lepiej, a tylko gorzej i zamkn膮 nam buzie.

Po ka偶dego mog膮 przyj艣膰 o 6 rano, za wszystko, bo za krytyk臋 tego rz膮du i domaganie si臋 swoich praw!

Ju偶 mamy Bia艂oru艣 niestety, bo oni nie cofn膮 si臋 przed niczym, aby na nas wymusi膰 pos艂usze艅stwo dla聽 tej w艂adzy!

Czy za chwil臋 poleje si臋 krew w moim kraju, kt贸ry jeszcze 5 lat temu by艂 krajem demokracji i wolno艣ci?

Kingo Dudo – c贸rko „prezydenta”, kt贸ra w dzie艅 wybor贸w wydali艂a艣 z siebie, 偶e w Polsce ka偶dy jest wolny, a wi臋c co powiesz na to, 偶e oto dzi艣 skierowano psy na osoby LGBT – nie wstyd ci?

Cd. ni偶ej!

Obraz mo偶e zawiera膰: co najmniej jedna osoba, ludzie stoj膮, t艂um i na zewn膮trz

Ju偶 raz cytowa艂am na blogu felieton Kamila Durczoka i to, co dzi艣 napisa艂 jest bardzo mocne, ale jak偶e prawdziwe.

To nie jest kraj ju偶 dla prawdziwych Polek i Polak贸w, bo zaczynamy si臋 inaczej my艣l膮cy w nim dusi膰!

Ja te偶 si臋 ju偶 w tej pisowskiej Polsce dusz臋, ale jestem za stara, by z niej emigrowa膰, a wi臋c przyjdzie mi cierpie膰 katusze!

Kamil Durczok pisze jak jest, bez owijania w bawe艂n臋!

„S艂owa w czasach wielkiej smuty.

Kto艣 ju偶 wyjecha艂. Kto艣 bez przerwy o tym m贸wi. Kto艣 siedzi na walizkach i liczy dni do odjazdu.

Niekt贸rzy uznali, 偶e w艂asny kraj sta艂 si臋 dla nich obcy. Niewygodny, jakby skurczony. Nagle okaza艂o si臋, 偶e ma艂e dot膮d skazy urastaj膮 do rozmiar贸w wielkiego, wstr臋tnego liszaju. Wi臋c si臋 pakuj膮. Je艣li ich sta膰, ruszaj膮 do Hiszpanii, Francji, do Londynu albo Berlina. Bo zrobi艂o si臋 duszno. I tak kurcz膮ca si臋 od miesi臋cy przestrze艅, nagle sta艂a si臋 niewiarygodnie ciasna.

Nie mog膮 z艂apa膰 tu tchu. Uciekaj膮.

Nie wydaje si臋, 偶eby 13 lipca Polska nagle odci臋艂a tlen swoim obywatelom. I tak, z tygodnia na tydzie艅, z roku na rok, by艂o go coraz mniej. Nag艂y atak duszno艣ci wzbudzi艂a raczej panika wywo艂ana my艣l膮, 偶e pe艂zaj膮ca dyktatura nie napotka przez najbli偶sze lata 偶adnej tamy. 呕e nie ma nikogo i niczego, co zdo艂a j膮 zatrzyma膰. 呕e to nie mo偶e by膰 kolejny raz, kiedy siadaj膮 przed lustrem i m贸wi膮: poczekajmy.

Bo ile mo偶na czeka膰? I na co? Plemiona pluj膮, obrzucaj膮 si臋 wyzwiskami, stygmatyzuj膮 i walcz膮 coraz brutalniej.

Tych, kt贸rzy wyjad膮 i u艂o偶膮 sobie 偶ycie gdzie indziej, jest jednak niewielu. Wi臋kszo艣膰 zostaje, cho膰 ma serdecznie do艣膰 rz膮d贸w ma艂ego dyktatora i jego r贸wnie ma艂ych ludzi. Rzyga, widz膮c popis najgorszych obsesji, chorych fobii, nienawi艣ci, z艂o艣ci i zaci臋tych twarzy. Maj膮 dzieci, kredyty, prac臋, rodzic贸w na utrzymaniu albo zwyczajnie nie do艣膰 odwagi, by rusza膰 w 艣wiat. Kln膮 wi臋c, g艂o艣niej albo ciszej i dalej 偶yj膮 w wariatkowie, kt贸re zafundowa艂 im pe艂en strachu i nienawi艣ci, ma艂y w贸dz. Nienawidz膮 go, nienawidz膮 jego t臋pych klakier贸w. Ale nawet porywani powabem nowego, 艣wie偶o艣ci膮 Europy, nadziej膮 na normalno艣膰 nie potrafi膮 si臋 go pozby膰. S膮 skazani na ten orszak z nagim kr贸lem i jego pazernym b艂aznami. Nie licz膮 ani na szybk膮 popraw臋, ani nawet na mu艣ni臋cie nadziei. Bo niby kto mia艂by j膮 przynie艣膰.
Ta nadzieja gdzie艣 tam si臋 nawet pojawi艂a. W ostatniej chwili, kiedy my艣leli 偶e bitwa si臋 sko艅czy zanim zacz臋艂a, pojawi艂 si臋 nast臋pny Anders na bia艂ym koniu. Mit o ratunku przybywaj膮cym na bia艂ym rumaku to historyczna bzdura, ale nar贸d od dziesi臋cioleci wierzy, 偶e boska r臋ka wsadzi w siod艂o nast臋pnego Andersa. Albo Tuska. Albo innego wybawiciela.

Nikt na koniu nie wjecha艂, nawet je艣li galop by艂o s艂ycha膰 w okolicy. Nadzieja szybko umar艂a, cho膰 m贸wi膮, 偶e kona dopiero na ko艅cu.
Zgaszona nadzieja wywo艂uje bunt. W艣ciek艂o艣膰. Wkurw. Jak to? By艂o tak blisko, wszystko sz艂o dobrze i taka pi臋kna katastrofa? W艣ciek艂o艣ci towarzyszy wietrzenie spisku. Skr臋cili, dosypali g艂os贸w, konsulaty pozamykali, poczty nie odbierali. Szukanie winnych. U nich, potem u swoich. Rzesze ekspert贸w od siedmiu bole艣ci poc膮 si臋 t艂umacz膮c, dlaczego ich wcze艣niejsze diagnozy okaza艂y si臋 funta k艂ak贸w warte. Kiedy to narodowe wzmo偶enie mija, przychodzi smuta. Hufce kapituluj膮. Plemi臋 si臋 poddaje. Przegrany kr贸l zaszywa si臋 w le艣nych ost臋pach. Na t艂umaczenie kl臋ski wysy艂ani s膮 po艣ledni wojownicy albo g艂upkowaci weso艂kowie.

A lud patrzy. I ogarnia go to, co nieuchronnie musi si臋 wy艂oni膰 z bitewnego kurzu.

Oboj臋tno艣膰. Cia艂o zostaje tu, my艣li kr膮偶膮 gdzie indziej. Jest smutno. Nie ma widoku na zmian臋. Jest 藕le. Jest przejebane. Depresj臋 albo apati臋 pog艂臋biaj膮 d藕wi臋ki z obozu wroga. Chocholi, inscenizowany na tryumfalny taniec. Rozradowane g臋by, tryumf i poczucie bezkarno艣ci. Groteskowy zwyci臋zca m贸wi do swoich: b臋d臋 dobry dla wszystkich, popatrzcie na pokonanych, wyci膮gnijcie do nich r臋k臋. W g艂臋bi duszy wie, 偶e przed nim pi臋膰 lat spokoju, o ile nie zwariuje i nie postanowi rz膮dzi膰. The King reigns but he does not rule. W wielkim namiocie wszyscy wiedz膮, kto rozdaje karty. Je艣li kr贸l nie b臋dzie rozrabia艂, wolno mu napawa膰 si臋 majestatem dworu i czerpa膰 apana偶e.

Lud rezygnuje, poddaje si臋, wpada w apati臋, przeczuwa, 偶e nie ma szans w tej walce. Nie chce mu si臋 walczy膰 z cieniem. Wok贸艂 pustka, bo nie ma nowego Andersa.

Ten sam stan panowa艂 lata temu, kiedy na ulicach sta艂o wojsko. Nazywa艂o si臋 to wtedy emigracj膮 wewn臋trzn膮. Nieobecni cho膰 obecni. Dzi艣 nie ma wojska. Dzi艣 jest policja, kt贸ra za kilka lat b臋dzie przeprasza膰 za tych swoich ludzi, kt贸rzy uwierzyli, 偶e wolno im tyle, co poprzednikom w niebieskich kaskach. Zreszt膮 co przytomniejsi nie chc膮 si臋 bawi膰 w polityk臋. W dni wielkich manifestacji bior膮 L-4, bo wstyd pa艂owa膰 swoich i wje偶d偶a膰 o 艣wicie do mieszka艅 gej贸w i lesbijek.

Prawdziwy W贸dz patrzy i poklepuje z zadowoleniem sw贸j brzuszek. Po艂owa narodu patrzy na niego i my艣li: b贸g. Druga po艂owa woli nie patrze膰, bo wielu go zwyczajnie nienawidzi. Siedzi i my艣li, 偶e s膮 zasady uniwersalne. Jak ta, o rz膮dzeniu podzielonym narodem. Jakie to 艂atwe. Wystarczy艂y 4 lata i plemiona skoczy艂y sobie do garde艂. Po latach upokorze艅 Prawdziwy W贸dz wreszcie tryumfuje. I nie potrafi ukry膰, jak mu z tym dobrze”.

Obraz mo偶e zawiera膰: 1 osoba, siedzi i na zewn膮trz

„Anna Karenina” i plany na zim臋!


Anna Karenina (2017)

Przez ostatnie 3 dni obejrza艂am serial sk艂adaj膮cy si臋 z 8 odcink贸w trwaj膮cych po 50 minut pt. „Anna Karenina”.

Ogl膮da艂am r贸偶ne produkcje tego tytu艂u zrealizowane na podstawie powie艣ci Lwa To艂stoja, a serial mnie wci膮gn膮艂, gdy偶 bardzo dok艂adnie pokazano histori臋 tej, jak偶e nieszcz臋艣liwej mi艂o艣ci!

Podobno serial by艂 emitowany z TV1 i tej telewizji dosta艂o si臋, gdy偶 re偶yser serialu – Karen Szachnazarow sprzyja polityce Putina!

Jest to solidne kino rosyjskie i naprawd臋 ciekawie zrealizowane z dobrze dobranymi aktorami i kostiumami, a tak偶e ze wspania艂膮 gr膮 tych偶e!

Wed艂ug mnie Anna Karenina by艂a histeryczk膮, bo kiedy mi艂o艣膰 zacz臋艂a bledn膮膰, to wci膮偶 kaza艂a Wro艅skiemu powtarza膰 jak bardzo on j膮 wci膮偶 kocha!

By艂a kapry艣na聽 – zakochana w sobie i nie potrafi艂a si臋 zdecydowa膰, czy chce rozwodu z Kareninem, czy te偶 by艂o jej to oboj臋tne.

Zmienia艂a co chwil臋 zdanie, by艂a roszczeniowa i nie kocha艂a c贸reczki zrodzonej z romansu.

Zatruwa艂a Wro艅skiem 偶ycie tak, 偶e w ko艅cu zacz膮艂 si臋 od niej oddala膰, co doprowadzi艂o Ann臋 do rozstroju nerwowego, a偶 w ko艅cu rzuci艂a si臋 pod poci膮g.

Kto ma ochot臋, to niech prze艣ledzi sobie ten, bardzo dobry serial – polecam na czas zimowy chocia偶by!

Lato mamy, ale jak zawsze szybko up艂ynie i mo偶e czas robi膰 na zim臋聽 jakie艣 przetwory, aby lato zamkn膮膰 w s艂oikach i promienie s艂oneczne.

Przymierzam si臋 do zrobienia sa艂atki na zim臋, a jest to bardzo proste wykonanie, kt贸re znalaz艂am w sieci!

Pami臋tam, 偶e dawniej robi艂am tak膮 sa艂atk臋, kiedy jeszcze z nami mieszka艂y dzieci.

Jest to 艣wietny dodatek do drugiego dania i zrobi臋 tak膮 sa艂atk臋 dla nas dwojga teraz!

Ciekawe czy robicie przetwory na zim臋?

Ja potrzebuj臋 dobry przepis na og贸rki kiszone na zim臋, bo nie zawsze mi si臋 udaj膮, cho膰 trzymam si臋 przepis贸w z sieci.

Nie wiem, co robi臋 nie tak, bo dodaj臋 koper, chrzan, czosnek, s贸l i zalewam zimn膮 wod膮, a mimo to co艣 z nimi dzieje si臋 nie tak i cz臋sto s膮 mi臋kkie jak kapcie!

Sa艂atka na zim臋

Przepis na znakomit膮 sa艂atk臋 do s艂oik贸w. Kapusta, og贸rki, marchew, cebula i pomidory.聽Idealny zestaw witamin w zimie!

Sk艂adniki:

  • 2 kg kapusty
  • 1,30 kg og贸rk贸w gruntowych
  • 1,30 kg zielonych pomidor贸w
  • 90 dag marchwi
  • 60 dag cebuli
  • 12 dag soli
  • 1 szklanka cukru
  • 1 butelka octu 10% (0,5 l)

Spos贸b przygotowania:

1. Kapust臋 i obrane og贸rki poszatkowa膰. Pomidory pokroi膰 w 贸semki, cebule w p贸艂-talarki, marchew zetrze膰 na grubej tarce.

2. Wszystkie sk艂adniki po艂膮czy膰 w du偶ym garnku, zasypa膰 sol膮 i cukrem i dok艂adnie wymiesza膰 (najlepiej r臋koma). Nast臋pnie ca艂o艣膰 zala膰 butelk膮 octu, nie miesza膰, odstawi膰 na 2 godziny.
3. Garnek ustawi膰 na ogniu, ca艂o艣膰 zagotowa膰, mieszaj膮c. Gor膮c膮 sa艂atk臋 przek艂ada膰 do czystych i suchych s艂oik贸w. Nie wymaga pasteryzacji.

Anna Karenina 2017 S01E01 Lektor PL HDTV.XviD Mg.avi - (29 ...

Napisz prosz臋 chocia偶 kr贸tki list!

Doko艅czy艂am dzi艣 ogl膮danie serialu pt. „Dynastia Tudor贸w” z rewelacyjn膮 gr膮 irlandzkiego aktora Jonathan Rhys Meyers.

Moja uwaga skupi艂a si臋 w艂a艣nie na nim, bo ma niebanaln膮 urod臋 i naprawd臋 cudownie wcieli艂 si臋 w rol臋 Henryka VIII.

Aktor jak prasa pisze ma ogromne problemy z alkoholem i mam nadziej臋, 偶e sobie poradzi, bo aktor z niego jest wielki i szkoda 偶ycia na alkohol.

To tylko taka uwaga i kto ma troch臋 czasu niech obejrzy ten, jak偶e pi臋knie zrealizowany serial z przywi膮zaniem do szczeg贸艂贸w z tamtej epoki.

Stroje Kr贸la i suknie dam, a tak偶e mundury wojskowe, to musia艂a by膰 tytaniczna praca, aby tamte czasy nam przybli偶y膰 i nie ma czego si臋 czepia膰, gdy偶 s膮 bitwy, konie, plenery, dwory i oczywi艣cie ca艂a historia Kr贸la i jego rodzinnych spraw bardzo burzliwych.

Ten serial, to uczta dla oczu i uszu i s艂uchaj膮c dialog贸w stwierdzi艂am, 偶e jak偶e inaczej ze sob膮 porozumiewali si臋 ludzie i jak kompletnie inaczej ze sob膮 rozmawiali, ani偶eli teraz my!

Nawet najwi臋kszy wr贸g聽 na dworze Henryka by艂 szanowany w s艂owach, a ludzie porozumiewali si臋 okr膮g艂ymi zdaniami pe艂nymi szacunku!

Zapami臋ta艂am takie zdanie, 偶e Kr贸l obwie艣ci艂 swojej kolejnej 偶onie, i偶 dzi艣 wieczorem przyjdzie do jej alkowy i z ni膮 legnie!

Pomy艣la艂am sobie, 偶e my wsp贸艂cze艣ni ju偶 nie potrafimy ze sob膮 si臋 tak porozumiewa膰.

Nasze kontakty s膮 szybkie i skr贸towe, a wi臋c s膮 to mejle, sms -y i ju偶 nie budujemy zda艅 z serca p艂yn膮cych, co potrafiono dawniej, bo tak wymaga艂a etykieta.

Ludzie pisali do siebie listy, cz臋sto zalakowane, przesznurowane i s艂ane przez pos艂a艅ca.

Jaka by艂a rado艣膰, kiedy kto艣 ten list dosta艂 nie tak szybko jak my to teraz mamy, a tak偶e odpisywa艂 przy sekretarzyku, a list by艂 pisany g臋sim pi贸rem maczanym w atramencie na specjalnym papierze.

Na stronie „Bryk” znalaz艂am taki list pisany wsp贸艂cze艣nie wzorowany na pi艣mie starodawnym i uwa偶am, 偶e wysz艂o nie 藕le.

Pod spodem wklei艂am list Napoleona do J贸zefiny i te偶 mo偶na przeczyta膰 ile serca kiedy艣 ludzie wk艂adali w korespondencj臋 do ukochanej osoby.

My ju偶 tak nie umiemy pisa膰 – niestety!

Najdro偶szy moy Konradzie, mego serca Panie i istoto najszliczniejsza!鈥. Napisz list mi艂osny do ukochanego, stylizuj膮c swoje wyznanie na j臋zyk staropolski i mo偶e kto艣 si臋 pokusi?

„Ukochany!

Powzi臋艂am decyzj臋 o聽wystosowaniu tego偶 listu do聽Twej przecudnej osoby, bo聽take艣 w聽m膮 pami臋膰 wszed艂, i偶e聽zapomnie膰 Twego widoku nie聽podobna. Kr贸lewiczu moy聽najdro偶szy,聽serce聽moje bole艣ci przenikaj膮, jak聽tylko umy艂 m贸j聽nawiedzi my艣l o聽innej jakiej艣 damie ze聽艣niadym licem, co聽mog艂aby serce Twoye w聽swe sid艂a pochwyci膰. Raju moy聽upragniony, je艣li znajdziesz dla聽mej osoby cho膰 k膮cik najmniejszy w聽swoim sercu, powiadom偶e mi臋聽o tym, gdy偶 t膮聽niepewno艣膰 zdrowiem kiedy przyp艂ac臋. Ju偶聽przypad艂o艣ci mych nie聽zlicz臋, jakiem przesz艂a od聽momentu poznania Ciebie. Nic聽偶em sobie z聽nich jednak nie聽robi艂a, gdy偶 w聽majakach gor膮czki jedynie Ciebie –聽me szcz臋艣cie, widzia艂am, a聽dusza ma聽a偶 rymy uk艂ada艂a z聽mi艂o艣ci do聽Ciebie.

Mo偶e by膰, i偶em nazbyt 艣mia艂a w聽swych wyznaniach, lecz zaw艂adn膮艂e艣 mym聽umys艂em, dusz膮 i聽cia艂em mym聽w zupe艂no艣ci. O聽niczym innym rozmy艣la膰 niezdolnam, jak聽tylko o聽Twym szlicznym obliczu. Ile偶 to聽ju偶 nocy nawiedzi艂o mnie bezsennych z聽Twojej przyczyny. Lecz 艣wiadoma jestem, 偶e聽tylko przy Tobie Najdro偶szy uspokojenia zazna膰 mog臋. Je艣lim tym聽pismem zuchwa艂em, niech臋膰 jak膮艣 w聽Tobie wzbudzi艂a, o聽wybaczenie usilnie prosz臋, lecz musisz wiedzie膰, i偶聽nic mnie od聽napisania jego ju偶聽odwie艣膰 nie聽mog艂o. Prawie ju偶em szalona z聽tej mi艂o艣ci do聽Ciebie moy聽Kochany. Nie聽miej偶e mi聽tego za聽z艂e, bo聽me wn臋trze ostrze zimne przeszyje. Daj偶e mi聽jak膮 nadziej臋 na聽wype艂nienie si臋聽mych pragnie艅. Nie聽pozosta艅 oboj臋tny, bo聽tym sposobem najwi臋ksz膮 bole艣膰 mi聽zadasz. Dla聽Ciebie gotowam odda膰 wszystko, bez聽Ciebie i聽tak nic聽nie mo偶e by膰聽dla mnie uciech膮. Ty艣聽mym Najdro偶szym Klejnotem i聽z Tob膮 pragn臋 wie艣膰 sw贸j 偶ywot.

O gdyby艣 tylko zajrze膰 m贸g艂 w聽me serce, ujrza艂 by艣聽bezgraniczne i聽najszczersze uczucie 偶ywione tylko do聽Twej osoby. Bez聽Twego widoku s艂o艅ce zaprzestaje nawet dla聽mnie 艣wieci膰 na聽niebosk艂onie, a聽czarne my艣li chwytaj膮 w聽swe macki ka偶d膮 iskr臋 nadziei na聽szcz臋艣cie. Nie聽dr臋cz偶e ju偶聽d艂u偶ej mego i聽tak ju偶聽um臋czonego serca, kt贸re Ci臋聽kocha jak聽nikogo wcze艣niej.

Czekam Twej odpowiedzi w聽niepokoju i聽gor膮co prosz臋 o聽jakikolwiek znak Tw贸j, po聽kt贸rem odgadn臋 czy聽serce Twe聽jest memu przychylne.

Twoya a偶聽po聽gr贸b

Anna”

Napoleon do J贸zefiny:

Ich zwi膮zek do dzi艣 budzi emocje w艣r贸d historyk贸w. Wed艂ug legendy Napoleon na 艂o偶u 艣mierci szepta艂... imi臋 J贸zefiny. Gro藕ny i bezwzgl臋dny na polu bitwy, wobec 偶ony by艂 czu艂y i delikatny. Przedstawiamy fragment ksi膮偶ki "Listy Napoleona i J贸zefiny", kt贸ra ukaza艂a si臋 nak艂adem Wydawnictwa Pozna艅skiego.

Ich zwi膮zek do dzi艣 budzi emocje w艣r贸d historyk贸w. Wed艂ug legendy Napoleon na 艂o偶u 艣mierci szepta艂… imi臋 J贸zefiny. Gro藕ny i bezwzgl臋dny na polu bitwy, wobec 偶ony by艂 czu艂y i delikatny. Przedstawiamy fragment ksi膮偶ki „Listy Napoleona i J贸zefiny”, kt贸ra ukaza艂a si臋 nak艂adem Wydawnictwa Pozna艅skiego

List III

do J贸zefiny, w聽Mediolanie

(17 lipca 1796)

„W tej chwili odbieram tw贸j list, droga przyjaci贸艂ko; nape艂ni艂 on moje serce rado艣ci膮. Dzi臋kuj臋 ci, 偶e艣 sobie zada艂a trud napisania do mnie; dzi艣 musisz si臋 ju偶 mie膰 lepiej; pewny nawet jestem, 偶e艣 zupe艂nie zdrowa. Prosz臋 ci臋, urz膮dzaj sobie konne przeja偶d偶ki, to ci zrobi wiele dobrego.

Od chwili naszego roz艂膮czenia si臋 zawsze jestem smutny. Nie ma dla mnie szcz臋艣cia bez ciebie. Ci膮gle mi stoj膮 na my艣li twoje pieszczoty, twoje 艂zy, twoja luba zazdro艣膰; a聽wdzi臋ki niepor贸wnanej J贸zefiny wzniecaj膮 nieustannie w聽mym sercu i聽w聽mej duszy 偶ywy i聽ognisty p艂omie艅. Rych艂o偶 czas ten nast膮pi, gdy zupe艂nie spokojny i聽wolny od wszelkich zaj臋膰, tobie jedynie wszystkie moje chwile po艣wi臋c臋; gdy ca艂y zaj臋ty mi艂o艣ci膮 my艣le膰 tylko b臋d臋 o聽rozkoszy powtarzania ci i聽dowodzenia, jak mi jeste艣 drog膮. Przy艣l臋 ci twego konia; mam jednak nadziej臋, i偶 niezad艂ugo sama do mnie przyb臋dziesz. Przed kilku dniami zdawa艂o mi si臋, 偶e ci臋 ju偶 bardzo kocham; lecz od ostatniego naszego widzenia si臋 czuj臋, i偶 przywi膮zanie moje tysi膮c razy sta艂o si臋 gwa艂towniejsze. Odk膮d ci臋 pozna艂em, co dzie艅 wi臋cej ci臋 ub贸stwiam; ot贸偶 dow贸d mylno艣ci zdania La聽Bruy猫re鈥檃, i偶 mi艂o艣膰 jest dzie艂em jednej chwili. Wszystko w聽naturze ma bieg w艂a艣ciwy i聽rozmaite stopnie wzrostu. Ach! zaklinam ci臋, zr贸b tak, a偶ebym w聽tobie odkry艂 jakiekolwiek b艂臋dy; b膮d藕 mniej pi臋kn膮, mniej przyjemn膮, mniej czu艂膮, mniej dobr膮, a聽nade wszytko nie b膮d藕 zazdrosna i聽nie p艂acz nigdy; 艂zy twoje odbieraj膮 mi rozum, krew w聽ogie艅 zamieniaj膮. Wierz mi, 偶e nie mam ju偶 w艂adzy my艣le膰 o聽czym innym jak o聽tobie; ty panujesz nad moj膮 dusz膮.

Wypocznij sobie. B膮d藕 pr臋dko zdrowa. Przybywaj do mnie, a偶eby艣my przed zgonem powiedzie膰 mogli: „Tyle dni sp臋dzili艣my szcz臋艣liwych!!”

Ca艂uj臋 ci臋 po milion razy, a聽nawet i聽Fortunka[1], na przekor臋 z艂o艣ci jego.

Bonaparte”

https://kultura.onet.pl/fragmenty-ksiazek/fragment-listy-napoleona-i-jozefiny/gs2pgmw

Je艣膰 i prze偶ywa膰!

 

Obraz mo脜录e zawiera脛聡: jedzenie

Raz w roku mam smaka na pizz臋, ale dzi艣 pizzeria by艂a zamkni臋ta, to poradzi艂am sobie troch臋 inaczej.

Je艣li mamy w domu czerstwe pieczywo, to mo偶na je od艣wie偶y膰 i zrobi膰 sobie pyszn膮 kanapk臋 akurat na 艣niadanie, albo na kolacj臋.

Kanapka jest smakiem zbli偶ona do pizzy ha ha.

Robi臋 tak:

  • bu艂k臋 przekroi艂am i ka偶d膮 cz臋艣膰 posmarowa艂am mas艂em,
  • obie cz臋艣ci posmarowan膮 stron膮 po艂o偶y艂am na such膮, rozgrzan膮 patelni臋 do zrumienienia ka偶dej,
  • w mi臋dzyczasie przygotowa艂am dwa plastry pomidora i dwa plastry 偶贸艂tego sera – oboj臋tnie jakiego,
  • kiedy cz臋艣ci si臋 zrumieni艂y, odwr贸ci艂am je i po艂o偶y艂am plaster pomidora na dwie cz臋艣ci i po plastrze sera, a nast臋pnie pod艂am odrobin膮 wody i przykry艂am pokrywk膮.
  • kiedy ser si臋 roztopi, to znak, 偶e kanapka ju偶 jest gotowa,
  • kiedy kanapka by艂a na talerzu, to u偶y艂am na roztopiony ser kapk臋 ketchupu – wychodzi wi臋c ciep艂a kanapka i mamy uratowane pieczywo,
  • polecam ka偶demu, bo w ci膮gu 10 minut mo偶na sobie przygotowa膰 kanapk臋, kt贸ra syci,
  • je艣li nie mamy pomidora, to mo偶na u偶y膰 og贸rka, w臋dlin臋 i co tam mamy w lod贸wce.

A teraz drugi temat.

Na starsze lata postanowi艂am po bardzo wielu latach przypomnie膰 sobie serial Jerzego Antczaka – „Noce i dnie”, zrealizowany na podstawie powie艣ci – Marii D膮browskiej.

Chyba ka偶dy Polak w moim wieku ogl膮da艂 z zapartym聽 tchem to arcydzie艂o i naprawd臋 warto wraca膰 do tego serialu.

Ogl膮dam i p艂acz臋 co rusz, bo odzywa si臋 we mnie ta polsko艣膰, ta patriotyczna dusza.

Odcink贸w jest 12, a ja obejrza艂am ju偶 9, a ka偶dy odcinek trwa godzin臋 mniej wi臋cej.

Film posta艂 w 1975 roku, czyli ju偶 bardzo dawno, a w powie艣ci Maria聽 D膮browska opisa艂a rodzin臋, dw贸ch pokole艅 rodziny Niechcic贸w, ukazanie na tle przemian, spo艂ecze艅stwa polskiego w latach 1865-1914.

Bardzo si臋 dziwi臋, 偶e „Noce i dnie” nie zosta艂y zauwa偶one na 艣wiecie, bo uwa偶am, 偶e ten film zas艂uguje na Oscara, gdy偶聽 by艂 realizowany z wielkim rozmachem z zachowaniem wszelkich szczeg贸艂贸w z tamtych czas贸w.

Jerzy Antczak cudownie osadzi艂 losy rodzin w tamtych czasach, zdrady, mi艂o艣ci, wychowania dzieci i ludzkie charaktery i tu zdradz臋, 偶e jestem tak膮 troch臋 Barbar膮, bo tak jakby mamy podobny charakter, gdy偶 czasami jestem te偶 tak膮 histeryczk膮, ale kochana przez M臋偶a.

Na filmie widzimy cudowne, malownicze pejza偶e polskiej wsi z tymi naszymi wierzbami i polami w r贸偶nych kolorach zale偶nie od pory roku.

Ka偶dy kadr, to jest obraz tamtejszej rzeczywisto艣ci i ciekawa jestem sk膮d Maria D膮browska tak doskonale to opisa艂a.

艢ledzimy聽 losy bohater贸w, kt贸rych gra najlepsza 艣mietana polskiego aktorstwa i ja to nazywam – majstersztyk.

Jak偶e wielu aktor贸w ju偶 odesz艂o, ale ich m艂ode twarze zosta艂y w tym serialu – i ta cudna muzyka!

Ogl膮dajcie wszystko, co polskie, bo teraz produkowany jest 艣mietnik, kt贸ry odbiega od genialnego kina z lat 70 – 80.

Kiedy艣 by艂 Antczak, a teraz jest Vega – widzicie r贸偶nic臋?

 

Podobny obraz

 

 

Znalezione obrazy dla zapytania noce i dnie

 

Znalezione obrazy dla zapytania noce i dnie

Znalezione obrazy dla zapytania noce i dnie

Serialowe bajdy Adelajdy!

Dobry wiecz贸r. 馃檪

O dziwo do wiosny coraz bli偶ej, cho膰 prawdopodobnie zima ma jeszcze zaskoczy膰 wg. synoptyk贸w.

Ta zima min臋艂a mi bardzo szybko, bo jaka to tam by艂a zima? 艢niegu 艣ladowo i wybi贸rczo w rejonach Polski i ani razu si臋 tej zimy nie przestraszy艂am. 艢niegu napada艂o i na drugi dzie艅 nie by艂o po nim 艣ladu, a wi臋c strachy na lachy, przynajmniej w moim rejonie.

Co robi膰 zim膮 b臋d膮c na emeryturze? Oczywi艣cie i przede wszystkim uwa偶a膰 nale偶y, by nie z艂apa膰 jakiego艣 chor贸bska typu grypa, czy te偶 zapalenie gard艂a.

Je艣li si臋 uda unikn膮膰 wirus贸w, to telewizja i programy w niej – emerytom umilaj膮 wolny czas. Mo偶na si臋 zawin膮膰 w koc, s膮cz膮c gor膮c膮 herbat膮 i 艣ledzi膰 seriale, kt贸rych jest w naszej telewizji od wyboru do koloru.

Z艂apa艂am si臋 na tym, 偶e tej byle jakiej zimy nie obejrza艂am ani jednego odcinka serialu „Na Wsp贸lnej”, ani „M jak mi艂o艣膰”, ani „Singielki”- nowego serialu z m艂od膮 kobiet膮 – moj膮 imienniczk膮.

Dawniej mia艂am w g艂owie zapisany grafik, gdzie by艂 zapisany kana艂, godzina i tytu艂 serialu i prawie na czuja prze艂膮cza艂am kana艂y z „Klanu” na inny serial – na innym kanale, ale tej zimy si臋 mi znudzi艂o.

Znudzi艂y mi si臋 intrygi w serialach i te wszystkie mi艂ostki i zdrady zarazem, kiedy scenarzy艣ci zacz臋li wymy艣la膰 tak absurdalnie i na si艂臋 akcje, kt贸re w realnym 偶yciu prawie si臋 nie zdarzaj膮. Powiedzia艂am sobie – stop i dobrze zrobi艂am, bo nawet sami aktorzy, kt贸rzy s膮 w tych serialach dla kasy wstydz膮 si臋 swoich r贸l i czytamy, co powiedzia艂 wiekowy aktor, kt贸ry z racji wieku mo偶e sobie ju偶 pozwoli膰 na tak膮 ocen臋!

„Witold Pyrkosz od ponad 16 lat gra dziadka Lucjana, nestora rodu Mostowiak贸w. Widzowie kochaj膮 go za jego dowcip oraz ciep艂o, kt贸rym emanuje w聽serialu.

Jednak okazuje si臋, 偶e Pyrkosz nie jest r贸wnie wielkim fanem „M jak mi艂o艣膰„. Nie do艣膰, 偶e nie 艣ledzi los贸w swojej serialowej rodziny, to jeszcze ma niezbyt dobre zdanie na ich temat.

„Jak mog臋 si臋 przejmowa膰 i聽jeszcze o聽tym my艣le膰? To wszystko jest wymy艣lone i聽to s膮 bajdy Adelajdy, a聽ja tam wykonuj臋 tylko swoj膮 prac臋” – przyznaje w聽rozmowie z聽„Faktem” 89-letni aktor.

Gdyby Ilona 艁epkowska nadal by艂a scenarzystk膮 hitu TVP2, na dziadka Lucka z聽pewno艣ci膮 czai艂yby si臋 ju偶 jakie艣 kartony.

Co s膮dzicie o聽jego wypowiedzi? Powinien tak m贸wi膰 o聽serialu, kt贸ry zapewnia mu comiesi臋czny zysk?”

http://www.pomponik.pl/plotki/news-witold-pyrkosz-ostro-o-m-jak-milosc-bajdy-adelajdy,nId,2134252

Spytacie wi臋c, co ogl膮dam w telewizji, a wi臋c programy informacyjne i publicystyk臋, a dlatego, 偶e to mnie najbardziej interesuje.聽

Lubi臋 obejrze膰 te偶 film fabularny, cho膰 w telewizji jest coraz mniej dobrego kina, a wi臋c uciekam do sieci, gdzie mog臋 obejrze膰 film z konkretnym pocz膮tkiem i r贸偶nym zako艅czeniem i mam o czym my艣le膰.聽

Dlatego seriale uwa偶am za sztuk臋 byle jak膮, kt贸ra nie wnosi nic do mojego umys艂u. Witold Pyrkosz tylko mnie w tym utwierdzi艂, 偶e na seriale szkoda czasu.

Jednak zaznaczam, 偶e kto lubi, niechaj ogl膮da, bo o gustach si臋 nie dyskutuje.

„Wojna i pok贸j” – moje kino

Dzie艅 dobry. 馃檪

Wczoraj by艂a niedziela i w tak膮 troch臋 mokr膮 niedziel臋 znikn臋艂am z 偶ycia mojego m臋偶a i 偶ycia domowego na osiem godzin!

Nie by艂o mnie osiem godzin i nawet nie zauwa偶y艂am, kiedy mi ten czas uciek艂, bo wci膮gn臋艂o mnie jak kokaina i nie mog艂am wyj艣膰 z tego b艂ogiego stanu, bo by艂o mi ma艂o i ma艂o.

Soyka 艣piewa piosenk臋, 偶e jeste艣 moj膮 kokain膮, a wczoraj moj膮 by艂 odkryty przeze mnie serial, nakr臋cony w czterech cz臋艣ciach na podstawie powie艣ci, arcydzie艂a Lwa To艂stoja „Wojna i pok贸j”.

Doprawdy nie wiem jakim sposobem ten wielki pisarz by艂 w stanie powi膮za膰 te wszystkie w膮tki tak zmy艣lnie, tak zgrabnie i niczego nie pomin膮艂 i o niczym nie zapomnia艂.

Brzydko napisz臋, 偶e trzeba mie膰 艂eb jak sklep, aby w jednej powie艣ci zawrze膰 tyle w膮tk贸w i wszystkie je ze sob膮 tak zmy艣lnie powi膮za膰 i tu szacun w kierunku Lwa To艂stoja. I tu ciekawostka dla mnie, bo dzi艣 odkry艂am, 偶e urodzi艂 si臋 w tym samym dniu i miesi膮cu jak co ja (sic!) 馃榾

Powie艣膰 Lwa To艂stoja doczeka艂a si臋 ju偶 niejednej ekranizacji. Najnowsza koprodukcja z 2007 roku, kt贸rej premiera odby艂a si臋 na festiwalu w Cannes, okrzykni臋ta zosta艂a najwi臋ksz膮 europejsk膮 produkcj膮. Ogromny bud偶et przedsi臋wzi臋cia i mi臋dzynarodowa obsada sprawi艂y, 偶e projekt zrealizowano z wielkim rozmachem.

Wpad艂am wi臋c w ten serial i zastyg艂am na osiem godzin, zauroczona, zamroczona i ciekawa tego, co wydarzy si臋 w dalszych odcinkach. Nic mi w serialu nie przeszkadza艂o, opr贸cz urody Nataszy Rostow, kt贸ra dla mnie na t臋 rol臋 by艂a zbyt ma艂o wyrazista i jej rola by艂a zagrana z jedn膮 min膮, ale to szczeg贸艂, bo wynagrodzi艂 mi to Andrzej Bo艂ko艅ski, 聽w kt贸rym mo偶na si臋 zakocha膰. 馃檪

Z pewno艣ci膮 w powie艣ci Lwa To艂stoja jest wi臋cej, lepiej, prawdziwiej, ale przecie偶 w filmie tego wszystkiego nie da si臋 uj膮膰, cho膰 zapewniam, 偶e w serialu jest du偶o prawdy historycznej z tamtej Rosji. Serial zapiera dech w szczeg贸艂ach, prawdziwo艣ci i detalach. Suknie, fryzury, wn臋trza i bitwy oraz krajobrazy s膮 bardzo wyraziste i mo偶na odlecie膰 z serialem w tamte, jak偶e trudne czasy.

Wojna i pok贸j鈥 to zjawisko historyczne. Akcja powie艣ci obejmuje szeroki okres od 1805 do 1815 roku, a wi臋c dekad臋, kt贸r膮 mo偶na odmierzy膰 dwiema, wielkimi bitwami 鈥 bitw膮 pod Austerlitz oraz bitw膮 pod Borodino. Ciekawie jest spojrze膰 na Epok臋 Napoleo艅sk膮 z punktu widzenia Rosjan.

Serial ten, to zjawisko spo艂eczne i kulturowe. Ilo艣膰 w膮tk贸w rodzinnych przygniataj膮 rozmachem 聽i nie jest to jedna saga rodzinna, tylko kilka sag rodzinnych 鈥 rodzin Rostow贸w, Bo艂ko艅skich, Kuragin贸w i Bezuchow贸w. Wszystkie s膮 聽wymieszane, wszystkie zachwycaj膮ce 鈥 przeplataj膮ce si臋 relacjami matek, ojc贸w, dzieci, narzeczonych, m臋偶贸w i 偶on. W serialu zawarte s膮 tak jak w powie艣ci 聽wszystkie uczucia – od mi艂o艣ci i honoru do nienawi艣ci i zdrady. Wszystko t臋tni 聽偶yciem i wszystko mog艂o zosta膰 przerwane przez wojn臋 i 艣mier膰.

Zach臋cam do obejrzenia tego serialu i prosz臋 sobie go podzieli膰 na 4 wieczory, albo po prostu na cztery cz臋艣ci, a nie jak ja – ciurkiem. 馃榾

Nikt nie zostanie oboj臋tny na losy arystokracji rosyjskiej, kiedy Napoleon sta艂 u bram Moskwy.

Przymierzam si臋 do obejrzenia filmu „Wojna i pok贸j” nakr臋conego w 1956 roku z聽Audrey Hepburn. 馃檪

Ferdynand Kiepski to jest kto艣!

Ogl膮dacie ten serial? Czy przypominacie sobie, 偶e Ferdek zdradzi艂 swoj膮 偶onk臋 Halink臋? Nie, nie zdradzi艂, cho膰 w swoim 偶yciu wiele kombinuje, jak 艂atwo i przyjemno zarobi膰 kas臋, bez zb臋dnego wysilania si臋. Kocha sw贸j dresik i przy pifku kombinuje, aby co艣 tam zarobi膰, jak膮艣 dzia艂alno艣膰 stworzy膰, aby kasa p艂yn臋艂a niczym z艂oty grosz.

Jego inwencja jest nie do okie艂znania i jak zwykle wychodzi z tego kicha, ale mimo to Halinka ci臋偶ko pracuje, aby utrzyma膰 t臋 rodzin臋, a potem wieczorem w papilotkach omawia z Ferdkiem jego nie trafione pomys艂y i jego 聽niedojrza艂e spojrzenie na 艣wiat, ale kurka wodna – kochaj膮 si臋 i Halinka wci膮偶 ma nadziej臋, 偶e jej ukochany Ferdek wymy艣li co艣 takiego, 偶e pozwoli im na godne 偶ycie i zabezpieczenie finansowe ich dzieci. Dlaczego o tym pisz臋, ano dlatego, 偶e w innych serialach, kt贸re od roku 艣ledz臋, nie ma takiej relacji, bo np. w serialu „Na Wsp贸lnej”, nie ma rodziny, w kt贸rej kto艣, kogo艣 nie zdradzi艂 i dochodzi do momentu w s膮dzie. Albo w serialu „M jak mi艂o艣膰”, nawet starsza Pani Mostowiakowa, ulega zauroczeniu Panem, kt贸ry jej s艂odzi, a ta zapomina, 偶e ze swoim m臋偶em prze偶y艂a ponad 50 lat, czyli z Lucjanem. 聽 Czy to jest normalne, 偶e scenarzy艣ci pisz膮cy te historie, my艣l膮, 偶e takie sceny s膮 konieczne i aby w nich nakr臋ci膰 napi臋cie, nieprawdopodobne, aby im si臋 kr臋ci艂 licznik ogl膮dalno艣ci?. Ja jednak wol臋, zachowawczego Ferdka Kiepskiego. Ferdek jest wiarygodny kochani moi, to kto艣, kto mieszka w Waszych domach i z pe艂n膮 聽aprobat膮, kochacie swego misia !