Archiwum dnia: 6 lutego, 2019

Warto kochani pisa膰 – nawet blogi!

Jak to nigdy nie wiadomo, co nam przyniesie nowy dzie艅, a mnie przyni贸s艂 wiadomo艣膰 na Facebooku od pisarza Andrzeja Rodana o takiej, poni偶szej tre艣ci:

„El偶bieta: Bohdan Gadomski, publicysta tygodnika „Angora” pisze o mnie ksi膮偶k臋. Prawdopodobnie uka偶e si臋 w marcu br. Chce zamie艣ci膰 tam fragment Twojego bloga, w kt贸rym piszesz o mnie i o Bogusi. Oczywi艣cie podaje nazw臋 bloga oraz Twoje imi臋 i nazwisko. Ale ma pytanie: tam gdzie piszesz o swoim 43-letnim zwi膮zku i m臋偶u, powinno si臋 poda膰 jego imi臋. Je艣li si臋 zgadzasz daj mi tu imi臋 m臋偶a”.

Ujawni艂am imi臋 mojego M臋偶a i si臋 ucieszy艂am, 偶e m贸j jeden wpis sprawi艂 komu艣 rado艣膰 i znajdzie si臋 w ksi膮偶ce.

Warto pisa膰- naprawd臋 warto, bo pisanie mo偶e sta膰 si臋 wielk膮 przyjemno艣ci膮 poprzez wyra偶anie siebie i swoich my艣li, spostrze偶e艅 na 艣wiat i 偶ycie nas otaczaj膮ce.

Jestem tak膮 osob膮, 偶e zawsze lepiej mi si臋 pisa艂o i wyra偶a艂o swoje my艣li, ani偶eli rozmawia艂o na 偶ywo, bo jestem nie艣mia艂膮 osob膮 i cho膰 偶adn膮 pisark膮 nigdy si臋 nie stan臋, bo mam za ma艂o do艣wiadczenia, to pisz臋 bloga tak jak umiem i jak mi serce dyktuje.

M贸j blog przechodzi艂 r贸偶ne koleje swojego istnienia, a najwa偶niejsze i najbardziej traumatyczne by艂o to, 偶e Policja skasowa艂a mnie z komputer贸w, bo niby wyst膮pi艂am w jednym wpisie przeciwko pa艅stwu polskiemu, co by艂o bzdur膮, bo jeno cytowa艂am.

Potem przesz艂am traum臋 hejtu w sieci, ale na szcz臋艣cie hejterka si臋 uspokoi艂a, bo zrozumia艂a, 偶e mnie nie z艂amie, a ja znam jej dane osobowe.

Obrazi艂a si臋 te偶 na mnie rodzina kilka razy, bo pisa艂am jak Maks Kolonko – prawd臋 – jak jest!

Przetrwa艂am i w czerwcu 2019 roku b臋d臋 mia艂a 8 rocznic臋 mojego bloga.

Kiedy by艂am m艂od膮 dziewczyn膮 i nie by艂o oczywi艣cie Internetu, to pisa艂am pami臋tniki, kt贸re mam do dzisiaj g艂臋boko schowane.

W tych pami臋tnikach opowiada艂am o swoich dylematach z ojcem, kt贸ry bi艂 i ze swoim dorastaniem, dojrzewaniem i pierwszej mi艂o艣ci.

W moich pami臋tnikach do dzi艣 s膮 wklejone bilety z kina, teatru, wiersze i moje, osobiste zwierzenia, a wi臋c zawsze chcia艂o mi si臋 pisa膰, a pisze jak potrafi臋.

Prowadz臋 mejlow膮 korspondencj臋 z „A”, z kt贸r膮 napiasa艂am ponad 2 tysi膮ce mejli i to Ona w czasie choroby mojej Mamy stawia艂a mnie do pionu, radzi艂a, wsp贸艂czu艂a i jestem jej wdzi臋czna, bo pisanie do Niej i otrzymywanie wiadomo艣ci ma dla mnie ogromn膮 warto艣膰.

„A” jeste艣 niezwyk艂a.

Czasami ludzie pisz膮, 偶e nie maj膮 weny, 偶e gdzie艣 uciek艂a i nie maj膮 o czym pisa膰 czekaj膮c na pojawienie si臋 weny, a ja nie mam takich problem贸w, bo czytaj膮c r贸偶ne miejsca w sieci i obserwuj膮c np. telewizj臋 zawsze co艣 wzruszy, zdenerwuje, zaciekawi, zainspiruje i warto o tym pisa膰 w swoich, kolejnych notkach.

Pod choink臋 dosta艂am od C贸rki i Zi臋cia ciekaw膮 ksi膮偶k臋 – autorki Reginy Brett pt. „M贸w w艂asnym g艂osem” i zacz臋艂am j膮 czyta膰, a w pierwszym rozdziale jest o tym, 偶e warto pisa膰 i czytamy:

Znalezione obrazy dla zapytania regina brett

„Piasanie uratuje ci 偶ycie.

A potem uratuje komu艣 innemu.

Tak膮 moc ma wyra偶anie swojej prawdy.

Ja straci艂am t臋 umiej臋tno艣膰 we wczesnym dzieci艅stwie.

Jednym z moich pierwszych wspomnie艅 w dzieci艅stwie jest wrzask taty, spuszczaj膮cego mi lanie.

By艂am jeszcze ma艂膮 dziewczynk膮 i pr贸bowa艂am mu wyt艂umaczy膰 cichym , smutnym g艂osem: „Nie musisz na mnie krzycze膰. Jestem tylko dzieckiem”.

Mia艂am zaledwie cztery, albo pi臋膰 lat wi臋c nie mog艂am wygra膰 z nim ani z jego pasem.

Po pewnym czasie przesta艂am m贸wi膰 cokolwiek na swoj膮 obron臋.

P贸藕niej jednak zacze艂am pisa膰. I to uratowa艂o mi 偶ycie.

W szkole podstawowej zacz臋艂am pisa膰 pami臋tnik, a pisanie sta艂o si臋 moj膮 terapi膮 i moim najlepszym przyjacielem.

By艂o moj膮 bratni膮 dusz膮, kiedy czu艂am si臋 samotna.

Moim jedynym s艂uchaczem, kiedy nie mia艂am komu si臋 zwierzy膰 ze swojego cierpienia.

Moim oparciem, bezpieczn膮 przystani膮 i zbawieniem, zanim znalaz艂am Boga, kt贸ry da艂 mi to wszysto i wiele wi臋cej”.

Regina Brett聽 – „M贸w w艂asnym g艂osem”.

 

Znalezione obrazy dla zapytania regina brett